|
"Je bent je tijdgeest" Er is een hardnekkige volkswijsheid die beweert
dat de eerste levensimpressie direct na de geboorte een zwaar stempel drukt op ons verdere leven.
Hoewel daar zeker onderzoek naar is verricht, is er nooit een
duidelijk eensluidend antwoord op gevonden.
Toch komt zo'n gezegde - zoals vele gezegdes - niet zomaar uit de lucht vallen en het feit dat er geen eensluidendheid over bestaat betekent al dat men niet weet.
Er
zijn grote groepen mensen - waaronder zeker geleerden - die astrologie als een dom speeltje van het volk zien.
Ik kan ze daar geen ongelijk in geven daar er - zoals met alles wat de Oudheid ons naliet - een
imponerend gekken-theater van is gemaakt.
Maar er is ook niet voor niets de volkswijsheid "Overal zit een kern van waarheid in".
De mens was - maar is nog steeds - een product van iets wat heette de
natuurlijke symbiose en/of onderdeel van de levenscycli van de Enkhuizer Almanak.
De ram kindertjes van moeder natuur in de vroege Mei hebben "de echte natuurlijke instelling van "Ik wil overleven" en
de winterkoninkjes…
Dank zij onze Luciferiaanse beheerszucht -de beheersing van o.a. het vuur - mochten ze blijven leven, maar het blijven wel de boogschutters waar de pijlen des levens van verouderd
zijn!
Ooit lang geleden werd door "zien- en verbazers" de hyper-sexueel gefrustreerde en intuïtie-loze mens in kaart gebracht.
Het heette de leer van astrologie die - gelijk de invloeden in de
maancyclus - ons iets vertellen over de invloeden van de jaarcyclus op ons klein menselijk gedrag.
Het verhaalde tevens hoe deze gedragleer ons in ons zoeken naar "onze tegenpool"-partner beïnvloedde.
Kortom! Het was bepaald meer dan louter een leuk spelletje.
Het was pure "weet-schap".
Maar hoe kwamen zij dit te weten?
Door te kijken naar maan en sterren èn naar de reactie daarop van het leven
op aarde.
Wij kakelen nu wel over astrologie, sterretijden en sterrejaren alsof wij het buskruid zelf hebben uitgevonden, maar deze ware zoekers naar "waarom" zagen en verbaasden zich veel meer.
is er verschil tussen maan-, jaar- en sterretijd- en/of sterrjaarcycli?
Totaal niet!
De hele natuur is van deze complexiteit afhankelijk en reageert daar intuïtief op.
Wat zou een zaadje van een boom doen in
de winterse sneeuw? Niets en dus maakt die boom wijselijk geen zaden!
Wat doen dieren met een jong in de winter waar eigen overleven vanwege voedselschaarste noodzaak number one is? Dus zorgen zij er wel voor dán
geen jong op deze wereld te zetten!
Zij hebben wat de oudheid noemde "een ware voeling met de natuur"!
is die relatie met iets dat heet tijdgeest, ook terug te vinden in het geboorteuur?
Natuurlijk
- zeggen astrologen, want anders kunnen we geen astrologie uitdraai maken met behulp van onze computer.
Onzin - zegt de geleerde; men is hooguit een product van beide ouders en niets meer!
Vraagt men diezelfde
geleerden of de geboorteplaats ook uitmaakt, zal men direct zeggen dat cultuurinvloeden zeker een rol spelen. Maar verder komen ze niet.
Maar ervaring leerde dat astrologische gegevens wel degelijk van belang zijn
en het uur van geboorte wel degelijk het "Ik wil" bepaalt en daarin even belangrijk is als de maand en jaar van geboorte.
Maar of de geboorteplaats nu Rotterdam, Groningen of Maastricht is, kon ik
althans door gewoon naar mensen te kijken niet relateren met evidente verschillen.
Wat ik daarentegen al zoekende in de spelonken van ons zijn wel duidelijk vond, was dat de manier waarop men in het leven
staat zeer nauw gelieerd bleek met de tijdgeest-cyclus in de cultuur.
Dit is daarom zo interessant, omdat hieruit blijkt dat men kwa kijk en omgaat met het hedendaagse leven in de wereld eigenlijk niet verandert
na zijn geboorte.
Dit betekent dat iemand van 80 de wereld nog steeds relateert aan zijn beeld van 80 jaar geleden.
Dit betekent dat de vorige generatie nog bezeten is van wederopbouw en groei na de zwarte
dagen van wereldoorlog II en dat de generatie daarvoor nog altijd met de oorlogsjaren bezig zijn.
Dit betekent tevens dat ouderen geen weet hebben van hoe de jeugd de samenleving ervaart.
Dat betekent tenslotte dat - in een tijd dat alles zo snel verandert - zij die de leiding hebben ver achter de realiteit des levens aanhobbelen, terwijl de aanstormende jeugd midden in die realiteit van vandaag
staat.
Is het niet lachen, dat men zegt "Regeren is vooruitzien", terwijl de werkelijkheid de spiegel is?
Is het - dit wetende - niet "huilen van het lachen", dat de aanstormende jeugd
zich de generatie NIX noemt en de leiders nog steeds roepen "De jeugd heeft de toekomst?
Is het niet nog meer "huilen van het lachen" dat wijsheid uit lang vervlogen tijden naliet dat
"denken te weten de spiegel van het weten is"? Mag ik U vragen dit simpele verhaaltje op U te laten doorwerken.
Wij kunnen dan wel kankeren dat de problemen in
de samenleving steeds groter worden en dat de leiders hier niets aan doen, maar zij leven en beleven louter in het verleden.
Misschien dat dan ook duidelijk wordt, dat de geschiedenis
zich tot het einde der dagen herhaalt. Terug naar homepage |
