|
Is geluk te koop?
Het zoveelste geval van het gekochte Reiki-geluk, wat tot ongeluk leidde.
[zie o.a. Reiki-onwaarachtigheden] Hoewel de schrijster met haar
wederwaardigheden met Reiki voorlopig zeker geen permanent lid van het "Clubje Outcast" wordt, is het wel een aanvulling op dat waar Tarwan in onze discussie over dualistisch beleven zo bang voor zei
te zijn.
"De enige zorg die me dat baarde was de angst die ik had dat de mensen om mij heen zouden moeten lijden. Inmiddels wat ouder ben ik gaan
begrijpen dat er zonder lijden ook geen geluk is".
De onvoorstelbare onevenwichtigheid van ons mensen in deze tijd van "recycling" of de
cirkel terugdraaien" en waarin het woord tot dualistisch wapen is verworden, doet veel mensen heil zoeken in allerhande sektes of inwijdingen.
Het is heus niet voor niets dat deze sektes maar al te vaak eindigen in massa-moord
Voor niets gaat de zon op en dat velen die "gekochte zoektocht"
naar geestverruiming met geestverenging of erger moet bekopen moge duidelijk zijn.
De voorbeelden ervan zijn vele, maar de meest bekende hiervan is wel Reiki.
Is er niet de gezegde
"Geluk is slechts een vinger lang?"
Helaas zijn het wel ... Gedane zaken nemen geen keer en het verandert iemands leven drastisch Beste heer Bok
Ik heb enkele van Uw artikelen gelezen (het eerste was over Uw ervaring met reiki inwijding). En ook over Uw dochter en haar ervaring. Ik weet niet waar ik
moet beginnen want mijn verhaal (of ikzelf) is zo ingewikkeld. Het enige wat ik weet is dat mijn leven en het leven van mijn gezin kapotgemaakt is na mijn Tera Mei reiki (2003). 2 keer heb ik geprobeerd om zelfmoord te
plegen (ik voelde bijna hetzelfde als Uw dochter, vraag me af hoe het met haar gaat). Nog steeds kan ik niet begrijpen hoe het zo ver is gekomen. Nu wil ik zo graag leven (heb een lieve man en zoontje). Maar, reiki laat
me niet los. Ik weet niet waarom ik U schrijf. Misschien is het een laatste poging om gered te worden? Ik voel me zo alleen nadat ik reiki kreeg. Het lijkt alsof ik iemaand anders ben geworden. Alsof niks meer van de
oude ... bestaat. Ik voelde me zo gek omdat iedereen beter werd van reiki behalve ikzelf dan. (Toen ik Uw article heb gelezen over hoeveel mensen in een inrichting zijn belandt voelde ik me opgelucht of beter gezegd
alsof ik een soort bevestiging kreeg dat het toch heel mis kan gaan na een reiki inwijding, ik was hierin helemaal niet gewaarschuwd door "mijn reiki master".) Zelfs dokters psychologen, psychiaters geloven me
niet. Ze zeggen dat reiki alleen ontspanning kan brengen. Ja, die heb ik gehad een paar weken na inwijding, daarna ging het helemaal mis. Ik kreeg rare dromen, nachtmerries, ik voel constant angst, schuld, schaamte,
alles dooor elkaar. En nog iets. Door reiki werd ik bang om gelukkig te zijn. En zelfs bang om dood te gaan (heb ik vroeger niet gehad). Ik zeg vaak dat mijn leven me 70 euro gekost heeft.(zo veel heb ik betaald om
ingewijdt te worden). Ik hoop dat U me gaat beantwoorden. Ik hoop nog steeds dat ik beter zal worden. Groeten, een vrouw van 40, geboren in het buitenland, zit in de WAO, afgestudeerd in de Engelse taal en literatuur,
ooit een aardig, lief mens, af en toe een beetje verlegen, ooit nucher en intelligent, nu een reiki ruine die tussen hemel en aarde zit. Maar toch probeer ik geen medelijden te opwekken bij mensen. (vooral bij
reikianen) Dank je wel voor je zo openhartige mail..Maar nu verder...
De vraag is eenvoudig , maar het antwoord zijn spiegelbeeld.
Laat mij beginnen met je eerst te complimenteren met je zo
perfecte beschrijving van hetgeen er gebeurde.
Het is een haast universeel verhaal
Laat mij vervolgens zeggen dat mijn dochter leeft op psyche-medicatie en zo net het leven erbij kan houden. Het contact heeft ze met mij verbroken en hoe zij nu beleeft weet ik
niet.
Inderdaad is de wereldse "gezondheidszorg"
zo ziek als het maar zijn kan en alles wat je daar vindt zal een tegengestelde uitwerking hebben op dat wat je beoogt: jezelf hervinden. Daar kom je dus alleen maar verder door van jezelf.
Ik leef hier sinds 12 jaar samen met Maria en haar verhaal is als twee druppels water
het jouwe. Ze smeekte me om hulp want ze was er niet meer. Ze haatte dokters en psycheknijpers, maar wat dan?
Ze is hier door de hel gegaan, maar is de macht van "ik ben God" [dat is de vertaling van "Rei" "KI"] na jaren met mij stoeien kwijt. [Thank you
Lord]
Maar nu verder.
Maria was - dat begrijp je - geweldig blij met je mail en haar woede naar dat systeem kwam
vanzelfsprekend terug.
Ik wil met alle liefde proberen of
ik en/of Maria iets voor je kan betekenen, maar een eerste vereiste is 100% openhartigheid in vertrouwen.
Mag ik je eerst een paar vragen stellen?
Ben je je bewust waarom je aan die "noodrem Reiki trok"?
Kan je iets vertellen over jezelf en je familie, voordat je Reiki kreeg?
Dat geeft mij een beeld van je situatie.
Hoe zou je het vinden als ik je verhaal [anoniem] op
de website plak, want... je bent de zoveelste in dit "drakenspel". Maria is een notoire kaartlegster van de Tarot en ze begon direct te leggen ..."Wat is haar weg in deze verworden wereld?
Ik zal je het vertellen en in kleinmenselijke woorden uitleggen wat de uitkomst is om je daarmee
uit te nodigen tot super-openhartigheid.
Ben je niet bang voor mijn openheid?
Je bent uit je geboorteland weggegaan omdat je het beter wilde [begrijpelijk].
Je kwam hier de andere kant van het leven tegen en zocht je een "schijnoplossing" in de vorm van Reiki. Dat beschrijft de Tarot als luiheid, waar je nu voor
moet boeten. [haha, kijk ernaar please].
Je hebt geprobeert het geluk te kopen!
Je hele leven is gekleurd door stress en die komt van het oermoedergevoel "de leiding willen nemen om alles in goeie banen te houden of te leiden voor...harmonie en rust in
de tent". Dat is de energie van Nederland ten voeten uit en daarmee weet ik dat je van nature een zeer openhartig mens was met het hart op de tong. Nederland projecteert dit extreem op je, maar die samenleving is
[sorry] ziek!
Daar en daar alleen zit de kern van je probleem, want hier in Nederland is niemand "openhartig". Men doet louter lief om lief gevonden te worden.
Waar komt dit alles op neer...?
Wees niet bang om gewoon jezelf te zijn en dat is stom genoeg het allermoeilijkste van het leven.
Tenslotte kan ik je zeggen dat zowel ik als Maria ten allen tijde voor je klaar staan en dat je
met een van ons beide kan praten. Maar helaas wonen wij in Portugal, dus dat zal wel via de telefoon moeten.
Wil je [haha] het gevecht met ons aangaan in een pogen de lucht te klaren?
Siegfried en.... Maria. Ik was heel blij toen ik antwoord van jullie heb
gekregen. Eerlijk gezegd, dacht ik dat het nooit zou gebeuren en dat je dacht: nog een gek die om mijn hulp vraagt. Ik zal proberen om een paar gegevens over mijzelf te geven.
Ik ben al enkele jaren op zoek naar een
soort ontspanning en op zoek naar antwoorden hoe een mens in elkaar zit etc. Hoe ik in aanraking met reiki kwam? Via een collega. Ik moet toegeven dat ik in het begin dacht dat het heel goede therapie voor mij was. Want
reiki was voor iedereen (zo heb ik gelezen), zelfs voor atheisten en verlegen mensen (in die periode was ik niet religieus alleen nieuwsgierig maar een heel nuchter mens). Voor ik ingewijd was in reiki heb ik al
slaappillen (af en toe) gebruikt en anti-depressiva. Dat heb ik nadrukkelijk gezegd tegen mijn master en ik wist bijna niks over reiki. Hij zei dat het geen invloed had op reiki en dat ik met reiki verder kan doen wat
ik wil. Had ik maar geweten wat met mij zou gebeuren? Zo een stress,angst,schuld, boosheid heb ik nooit in mijn leven gevoeld. Ik herinner me wel dat ik in het begin een soort licht rond mijn hoofd zag, en dat hebben
heleboel mesen gemerkt.Maar ik heb ook gemerkt dat ik me mijn hele leven herinnerde en dat mijn gedrag veranderd was. Ineens had ik stemming-wisselingen, zo maar en van rust was er geen sprake meer. In mei 2003 werd ik
ingewijd in reiki en in februari 2004 deed ik mijn eerste zelfmoordpoging. Van mijn master kreeg ik te horen dat het waarschijnlijk met mijn vorige leven te maken had (ik wil zo graag dit leven, pas nu besef ik hoe
graag ik wil leven). Sorry, maar ik word nog onrustiger door dit verhaal weer te vertellen. In mijn afscheidsbrief aan mijn man heb ik opgeschreven dat ik (vooral) door reiki een verlegen,gefrustreerde,boos meisje naar
boven heb gebracht. Ja,mijn innerlijke kind. Ja, ik besefte dat reiki toch niet voor idereen was (zoals was gezegd). Ik geloof dat de beste diagnoze voor mij is borderliner (dat wist ik niet vroeger). Ja, Maria had wel
gelijk dat i.v.m. stress want vooral na reiki inwijding voel ik bijna niks anders.Ja daardoor ben ik overspannen geraakt en wist ik heel vaak niet meer wie ik was. En? Wat denk je? Wie zou van zo een liefdevolle energie
genieten? Ja, ik heb wel gelezen over reikigeschiedenis en Mikao Ushui was volgens mij wel een goed mens. Maar bij mij ging het anders, ik werd een heel slecht mens. Na reiki begon ik nog meer te twijfelen aan mijzelf,
alles te analyzeren, ik vond mijzelf een slechte moeder, een slechte vrouw en word prikkelbaar door alles en iedereen. En ik had geen idee wat er aan de hand was. Sorry, ik moet nu stoppen. Ben zo moe. Moet even naar
buiten. Nog een keer sorry dat ik jullie lastig heb gevallen.En bedankt. Laat mij eerst zeggen dat ik nogal recht voor z'n
raap ben, maar dat geeft mijn mail al aan. Ik ben van mening dat dat alleen klaarheid kan brengen en dat zal ik dus nooit laten varen.
Dankjewel voor je zo super-eerlijke mail en ik kan dat zeggen omdat ik mij voor Maria al danig verdiept had in Reiki en mij zelfs met
"Reiki- behandelingen heb laten "mishandelen" om te beleven wat er gebeurt. (Dit vanwege mijn dochter, die ik niet kon tegenhouden]
Je verhaal is exact het verhaal van Maria, maar ook het verhaal van velen, die ik ben
tegengekomen.
Wat er technisch precies gebeurt in onze
hersenpan weet ik niet, maar wat er gebeurt weet ik wel uit ervaring.
Dat de grondlegger Usui eerlijk was is zeker, maar de wereld heeft er geld uit geslagen in onwetendheid.
Wat er gebeurt kan ik misschien het beste omschrijven als "het klimmen op een ladder, waar
je opeens een paar treden overslaat".
Het zijn ALTIJD
mensen, die zich onzeker in het leven voelen staan die Reiki of andere inwijdingen gaan doen. Dit pakt vreemd uit. Voor extroverte mensen - die van nature al heerszuchtig zijn - wordt het leven een feestje want ze
kunnen opeens macht krijgen en voelen zich God gelijk. Dit zijn in Reiki-termen de "geslaagden".
Jij bent introvert [gelijk Maria en mijn dochter] en ook nog Tweeling
wat je afhankelijk maakt van hoe anderen beleven - Het is net of je raad vraagt aan je tweelingmakker.
Hierin ben je ontvankelijk en "afhankelijk" tegelijk en dat maakt je in deze keiharde wereld gewoon
onzeker door je - mag ik het noemen - bescheidenheid?
Dat
wordt gewoon niet gepikt als je begrijpt wat ik bedoel. Het is shit maar dit zijn wel de mooiste mensen.
Nu sta je daar opeens op een veel te hoge IK-trede op die ladder en bent alleen al duizelig van de hoogte. Dat
is je angst, je vermoeidheid en je "gillen en schreeuwen".
Mijn conclusie is dat dit voor alle introverten en extroverten geijk werkt en die "gevallenen" worden door masters gewoon met een leugentje voor eigen bestwil als
"niets" behandeld. Ik heb hemel en aarde bewogen, maar ze zijn zo "zeker" van zichzelf dat zelfs een gesprek onmogelijk is gebleken.
Maar nu.
En ik vraag je dat op je te laten inwerken. Ik beschreef dit op de website in het verhaaltje "de medaille heeft drie kanten" : een bovenkant, een onderkant en het gulden midden.
Je beleeft nu alleen de zwarte onderkant van je "noodsprong", maar...
Er zitten ook hier drie kanten aan.
Ten eerste stond je "te lief" in deze wereld. Dit lijkt wel mooi maar dan lopen de
mensen gewoon over je heen. Voor kinderen is zo'n liefdevolle moeder -die alleen maar geeft - een feestje, maar ze worden wat ik noem "liefdevol gecastreerd" en komen daarmee niet in het echte leven te staan.
En dat leven is gewoon hard! Voor je man geldt in principe hetzelfde, die al zijn sores van de dag "fijn met je kan delen" als gedeelde smart is halve smart en/of ... Hij zadelt je op met 50 % van zijn
problemen zonder ze zelf op te lossen.
Natuurlijk geeft
zo'n acute verandering van jou veel spanningen in dat gewoonte-beeld, waardoor je het extra voelt en je nog rotter gaat voelen.
Dat is ook de reden dat het mij goed leek met elkaar en je man te bellen.
Maar essentieel is dat niet.
Ga punt een nooit meer naar die master, want je komt bedrogen uit.
Ga punt twee nooit naar een "psyche-hater", want hij probeert niet anders
dan je ego te versterken.[alleen reiki is vele malen sterker].
Verder begreep ik dat je in de WAO terecht bent gekomen.
Meis, mooier kan het niet in een wereld die steeds agressiever wordt.
Je hebt door Reiki een levensverzekering gekregen! Daar zal menigeen die burn-out is jaloers op zijn.
Ik ken je hobbies niet, maar ga "spelen" en besef iedere keer als je je weer shit
voelt dat de medaille drie kantenheeft.
De Reiki-inwijding
zelf is zeer krachtig. Je houdt hem in stand door te balen en wanneer je dat loslaat verdwijnt de kracht ervan zeer geleidelijk. Dat geef ik je op een briefje.[nou ja mail]
Tenslotte is dit ook iets wat je gewoon met je man moet doorpraten en daarmee kan ik of Maria
altijd een klein hulpje zijn. Meer niet!!
Je zult het zelf moeten doen.
Misschien tot horens,
Sterkte ermee,
Siegfried.p.s. van Maria
Siegfried vertelde gisteren nog een sprekende
vergelijking : Je kan een Reiki-inwijding zien als een auto ongeluk wat je van het ene moment op het andere overkomt. Je mist plotsklap een been en moet daar opnieuw mee leren leven. Je leven is daarmee totaal
verandert.
Reiki inwijding is een "geestelijk ongeluk" (het een paar treden overslaan van de ladder, zoals Siegfried je dat vertelde) en dat is voor ons mensjes het meest onverteerbare.
Ik hoop dat het
je (al is het maar voor een moment) lukt om je gedachten even de mond te snoeren en in het verhaal van Siegfried "De medaille heeft drie kanten" te duiken.
Met liefs en sterkte van Maria
Beste Siegfried
Heel erg bedankt voor je e-mail. In bijna alles had je gelijk. Dat over mijn man en kind is niet helemaal waar want die
hadden het ergste gehad met mij door mijn "reiki ziekte". Mijn man is heel lief en soms als ik naar hem en mijn kind kijk doet het vreselijk pijn dat dit met mij (ons) gebeurt.
We hebben zo veel geld
uitgegeven aan verschillende therapieen, al enkele jaren zitten we in een cirkel.Voor mijn reiki inwijding kon ik lachen , kon ik lezen, kon ik ontspannen, kon ik genieten van een goede boek, een goede film, winkelen,
schoonmaken, was altijd netjes, goed gekleed, had gevoel voor mooie dingen... Maar daarna was bijna alles weg. Ik geloof dat ik bijna abnormaal gevoelig werd. En die herinneringen en lichamelijke pijn werden bijna
ondraagelijk. Verstijfdheid, suizende oren, innerlijke pijn..En huilen en huilen.En ik werd een klein kind.En ik werd heel vaak helemaal buiten mijn zinnen. Heel vaak heb ik geschreeuwd tegen mijn kind. Ik raakte heel
vaak het gevoel voor tijd kwijt. Een dag duurde een jaar.En dat was niet de bedoeling, daar was ik niet op zoek. En ik werd heel boos op mijn master.Een jaar geleden heb geprobeerd met hem in contact te komen. Na drie
maanden geen antwoord... Heb hem een bedreigende brief gestuurd. Ik wilde hem dood hebben. Dan weer een excuusbrief gestuurd.(Daarna schaamde ik me vreselijk, ooit een beschaafd mens...) Werd heel bang want hij heeft me
bedreigd met de politie. Ben nooit in aanraking met politie geweest. Met schrik erover gepraat. Weer schaamte... Oh, God... Wat heb ik gedaan? En ik heb geen slechte bedoeling gehad... Waarschijnlijk ook
niet mijn "reikimaster". Reiki heeft me laten beseffen hoe gelukkig ik was zonder reiki. Hoe mooi het leven was zonder reiki... Want voor reiki heb ik het leven gehad (af en toe moelijk,met ups en downs, maar
ik was een mens en mijn hersenen hebben toen nog prima gewerkt). Na reiki inwijding ben ik mijzelf helemaal verloren. Ja, ik herriner me mijn "master's" woorden toen ik gevraagd heb of ik echt klaar was voor
reiki inwijding. Ja, want reiki kan geen schade aanbrengen. Je lichaam wordt gereinigd. Maar wat kan er gebeuren met je hersens? Dat heeft hij niet gezegd. En chakra's...Ja, later werd mij heel vaak gezegd (door andere
reikí masters) dat mijn chakra's waarschijnlijk door elkaar zijn gebracht,dat reiki geen wonderpilletje is, dat reiki heel confronterend kan zijn (tijdens het lezen van reiki boeken en chatten met reikimensen heb ik
niet zo een gevoel gekregen.)Was mij dat maar gezegd voor ik me liet inwijden in reiki.
En als je reiki hebt hoef je niks erover te weten. (Mijn reiki inwijding duurde 10 minuten, ik kreeg een boekje geschreven door
Katleen Millner en mijn ''master' ging op zakenreis.) Ik heb nergens gelezen dat een vrouw helemaal gek kan worden door reiki inwijding, dat ze zichzelf kan gedragen net als een kind en dat ze aan niemand kan uitleggen
wat ze had... Ja, ze had reiki...En heeft, niet alleen haar leven, maar het leven van haar mooie gezin kapotgemaakt. Want (sorry or reikianen) reiki is niet voor slimme mensen en nieuwsgierige mensen. En niet voor
iemand die ooit drie talen spraak, het leven mooi vond (meestaal) en het mensen ook, die uit buitenland komt en die uitleg wilde. Ja, zelfs over reiki. Vooral Tera Mei reiki. Ja, eigen schuld,dikke bult...Ik was
volwassene toen ik reiki kanaal werd. Ik ben nu, nog steeds, reiki kanaal.Wel met minder hersens dan daarvoor maar ja. My own choice... Ja, ik was het bijna vergeten. Ik was ook gezegd dat ik paranormaal was...Ik heb
wel rare dromen gehad, ik moest heel vaak opschrijven zinnen (boodschappen van iemand anders) en ik heb 2 keer glaasje gedraaid. Voor iemand die ooit heel nuchter in het leven stond was het te veel. Ja, nu geloof ik wel
dat er leven na de dood is (het enige probleem is dat ik dit leven wilde en wil, nog steeds). Dus, beste mensen Voor je je in reiki laat inwijden, denk goed na... Gebruik je hersens eerst. Vraag goed na voor je aan iets
begint. En goed onthouden... Reiki is niet voor iedereen.
Beste Siegfried. Nog een keer bedankt. Doe de groeten aan Maria.
Eindconclusie van ex-Reiki gevallene Maria :
De wereld en ook het leven is niet zoals we denken dat het is.
Tegelijkertijd heeft de mensheid door alle generaties heen de wereld en het leven zoals het
nu geworden is - wél bedácht.
Reiki energie is een pure en machtig grote kosmische energie.
Een stukje "Goddelijke Energie" kopen, is voor mij het meest fantastische wat de mens daarin bedacht
heeft.
Wat er gebeurt bij een inwijding is dat we in ons onbewust zijn (over alles) op een kant van onszelf terruggeworpen worden wat een onontgonnen gebied is.
Zelf hebben we er geen weet van omdat dát onze eigenheid is.
We hebben daar geen weet van omdat we onze eigenheid opbouwen uit illusiebeelden. Illusiebeelden die ons ingegeven worden door onze omgeving en de wereld
waarin we leven. Eén moment lang - de eerste weken of maanden "overkomt" ons door de inwijding de meest ongelooflijke dingen. Omdat een totaal andere kant van ons zelf plotsklaps wordt opengelegd. De
ervaring is daarin zo bijzonder dat we een moment lang van verwondering en verbazing onze adem inhouden - waarin het denken voor een moment lang totaal de mond wordt gesnoerd.
En wat doet de mens?
Met
zijn ego-graaihandjes trekken we alle goede eigenschappen naar onszelf toe en alle slechte eigenschappen of dingen die gebeuren bedelen we iedereen en alles om ons heen toe. Dit doen we normaal ook al, maar door Reiki
inwijding hebben we "iets groots te verliezen waarvan we niet wisten dat we het in ons hadden" - en ons ego of intelectuele zijn houdt nu eenmaal niet van twijfel en graait het grijpgraag naar zich toe van
"hebben is houden!". Als het niet lukt om de schuld bij anderen te leggen, krijgt "de bron waar het mee begon" de Reiki zelf de schuld. Dát is dan ook weer onverteerbaar - want ergens voelen we
dat Reiki hetzelfde is als "GOD" en komt de schaamtedrang die ons zelfs tot een zelfmoordpoging kan brengen.
We zijn "de grote verliezer" en durven de grote verliezer niet te zijn.
Ondertussen leven we op de energie van anderen en vooral de mensen dicht om ons heen - die daarin uitgezogen worden en er uiteindelijk totaal aan onderdoor gaan. Of we nu door de Reiki-inwijding als grote verliezer
of als supermachtig zelfingenomen mensje uit de strijd komen - beiden zijn in de omgang onplezierige mensen.
De eerste maakt met zijn grote groei in zijn ego zichzelf (en anderen) kapot.
De andere is totaal
onbereikbaar geworden en leeft in een superillusie totdat… de val die véél later komt ook hem hysterisch en depressief maakt. Na "de wonderlijke beleving" van de eerste weken of maanden - komt hoe dan ook
de Reiki-energie van de inwijding in het ego terecht. Omdat het ego het enigste is waar de mens op leeft en op kán leven.
"Als Reiki-energie verkeerd valt, was er van tevoren al iets mis" - is een
uitspraak van degenen die hun ego er zo mee konden versterken dat ze macht over anderen daarin uitoefenen.
Het is waar!
Maar kijkend naar de mensheid kunnen we alleen maar zien hoe iedereen verworden of
gedegenereerd is - hoe er met iedereen "iets mis is". Degene die als "grote verliezer" uit de Reiki strijd te voorschijn komt - gaat er òf totaal aan onderdoor en wordt gevangene van pillen en of
een inrichting òf redt het nog net en dan komt in de momenten dat "het hele leven tegen gaat staan" het Reiki-egowapen als een vlijmscherp mes te voorschijn.
Dat is een afschuwelijke beleving en dan komt het grote schaamtegevoel weer.
Dit dodende Reiki-egowapen wordt ook door masters gebruikt als er iets op hun afkomt wat niet in de ego-Reiki-kraam te pas komt.
Alleen heb ik nog nooit gemerkt dat ze zich daar zelf van bewust zijn. Met Reiki-ingewijdenen "die het goed gaat" is geen woord te wisselen. Ze leven in een roze wolk van illusie (die zelfs aangewakkerd
worden in sessies om illusionaire beelden op te roepen) dat ze goed bezig zijn en een goed mens zijn en alleen leven uit goede bedoelingen.
Ze kunnen of durven totaal niet stil te staan bij
"Reiki-gevallenen" (de andere kant van de medaille) omdat dát hun eigen levensangsten zou aanspreken.
Daarbij komt dat (in mijn ogen) geen enkele Reiki-master weet wat Rei Ki is of doet. Zoals ik het in
de antroposofische kringen meemaakte, kwam ik hetzelfde tegen in Reiki kringen - hoe alles wat naar negativiteit riekt genegeerd wordt en alles wat naar positiviteit riekt enorm opgewaardeerd wordt.
De beide
grondleggers Rudolf Steiner en Dr. Usui voelden daarin voor mij, in wat ik daarvan las of meekreeg als puur en zuiver.
Zo ook bijv. met Bagwhan, die ik als een prachtig groot mens ervaar - waarin de Bagwhanezen er
voor mij als trieste verengende zelfingenomen mensen uitzien.
Zo is het altijd gegaan en zo zal het altijd gaan, omdat wij gewone mensen "te stom zijn om voor de Duvel te dansen". Grote mensen geven hun
leven voor ieder ander vanuit ongelooflijk veel levensonderzoek en ervaring (zoals ik dat nu ook bij Siegfried zie) - en wij, het klootjesvolk gaan ermee aan de haal.
Terug naar homepage
|
