Wat en wie zijn...
"De Club der Gekken
"

De eeuwige  dualiteit in ons menselijk denken

Kwantumfysica , denken en bewustzijn

Het kopen van Reiki-geluk of Reiki-ongeluk

Wat een KUT-taak hebben wij mensen

Opgekropte woede .
De diepste emotie van de mens komt tot ontploffing

 Mea Culpa 
en
 "Een kijkje in de dag van morgen"

De genialiteit heette ooit "Kosmische Intelligentie"
[een  vervolg op "de club der gekken"]

Holy Shit Weekend
ter voorbereiding op platform over de eindtijd

Platform eindtijd

Terug naar home
 

Wat een KUT taak hebben wij mensen
[een overdenking van Pascal]

Ik ben wederom aan het denken aan de vergelijking van Siegfried van de Perzik met het Heelal.
Wetende dat alle Cycli elkaars gelijke zijn en alles tezelfdertijd gebeurt kunnen wij hier dan ook niet aan toevoegen dat alles op dezelfde plaats in dezelfde ruimte gebeurt. Immers alles kwam uit één punt en dat punt is nu het heelal dat moet dus volledig met elkaar verbonden zijn. Dat verklaart toch ook dat alles wat wij waarnemen eigelijk al gebeurt is ? Wij kijken in het verleden en wij zijn de toekomst.
Dat betekent dus ook dat iedereen zijn eigen universum is.
Wij zitten tussen het allerkleinste en het allergrootse in maar omdat deze elkaars gelijke zijn is er eigenlijk Niets en dat kunnen wij niet zien.
Zijn wij nu dan toch eigelijk niet dood om dit straks juist te leven?
De vraag in mijn hoofd over de verschillende universums zijn hier ook mee opgelost, die kunnen er niet zijn omdat alles nou éénmaal niets is en niets alles is.
Dan is de vraag naar ander leven in het universum toch ook opgelost, die kan er niet zijn.
En als ik de vergelijking met de perzik nog een keer goed zie in mijn hoofd dan is het wel zo dat er indien er één kapot plekje in de schil onstaat ( zoals Siegfried al beschreef ) het gehele universum hiermee teruggaat ( verrot ) naar de kern om hierna weer de cycli te beginnen. Wij zijn hier dus werkelijk alleen voor één voorbestemde taak, en door onze begeleiders van het KI zo verteld dat zij zeker al wisten dat wij deze KUT taak uitvoerde!

Wij zijn gewoon het verdoemde stof in de schil van het universum (dat hetzelfde is als het niets) uit de Big Bang onstaan die zonder eerst dood te gaan de taak niet kon uitvoeren, als de taak is uitgevoerd komen we tot leven.
Wat denken jullie hierover?

Reactie Armand
Ik denk ( en dat is dus verkeerd) dat je dicht in de buurt komt....

Reacie Siegfried
Pascal, je houdt vast aan het beeld van de Perzik maar besef wel dat alle cycli elkaars gelijke zijn en dus kan men net zo veel vergelijkingen maken als er cycli zijn.
Het leven hier is niets meer dan
een grote zwangerschapscyclus met aan het hoofd mens of het brein. Zij is de spiegel van beide Universa uitdijing en inkrimping tegelijk en daarom gingen wij als voorzegd een dubbelleven leiden en lijden..
Het hele Universum is ookals een zandloper, die steeds weer wordt omgedraaid op het moment dat in het ene glazen bolletje meer zand zit dan het ander. Het  zand wat door die smalle opening in die zandloper stroomt is "de melkweg".
Je hebt gelijk dat dat alles wat we daar waarnemen al is gebeurd.
Hoe lang geleden is louter afhankelijk van de afstand tussen waarnemer en het  gebeurde. [snelheid vanhet licht]
Maar ik denk dat je een kronkel hebt gemaakt in dat spel van energieen.
Het is niet ontstaan uit een punt, want die zandloper is de oneindigheid.
Iedereen afzonderlijk is stofwisselend [ metabolisme of meta-stof verbrandend] als een replica van een brandend sterretje.
 Allemaal ergens anders op deze aardkloot.

Wat bedoel je met dan met "straks gaan we leven"
Kan je een definitie geven van leven??
Wij kennen ook een stofwisseling of metabolisme net als die sterrenhemel boven ons en vergaan toch ook weer tot stof na ons leven!
Het is gewoon een kleinere cyclus in die grote, maar hebben net als  al die andere tussenliggende cycli wel een functie voor dit oneindig bewegen!
En alleen het  allergrootste en  allerkleinste leeft oneindig!

Alles hangt met alles samen, maar dat wil niet zeggen dat niets alles en alles niets is. Voor mij is dit totaal duister wat je zegt, maar herken er wel New Age boeken in.
Ik weet zeker dat dit alles ooit geweten is over die "prachtige kut-taak" en ik weet ook zeker dat als wij dit geweten hadden wij er nooit aan begonnen waren.

Tot slot weet ik zeker  dat als er geen "Nieuwe WereldOrde" was geweest, die ons zo'n 6000 begeleidde wij allang de pijp aan Maarten zouden hebben gegeven. Waarom het Maarten is weet ik niet.
Zo weet ik ook niet waarom Thomas altijd als ongelovige is. Maar die vraag leggen wevoor aan Heiligers, want het moet in het Thomas-evangelie staan.

Reactie Pascal
Ik ben met je antwoorden toch een stuk wijzer geworden over onze vermeende
''prachtige'' KUT taak mede door wat hieronder staat.
"quote"
Wij kennen ook een stofwisseling of metabolisme net als die sterrenhemel
boven ons en vergaan toch ook weer tot stof na ons leven!
Het is gewoon een kleinere cyclus in die grote, maar hebben net als al die
andere tussenliggende cycli wel een functie voor dit oneindig bewegen!
En alleen het allergrootste en allerkleinste leeft oneindig!
Ik heb dit weekend nadat je zij dat we eigenlijk al dood zijn of nog slechts
op de intensive care liggen een vreemd toch wel triest gevoel gekregen
..........dit had ook een beetje met het THC gehalte te maken in mijn
bloed..............waardoor ik me voelde als een hoop stront die klaar is om
uitgescheten te worden.
Ik dacht ineens aan een verse appel die werdt opgegeten en na het verteringsprocess in het lichaam volledig is gebruikt en wat slechts overblijft is het alval en dus de stront/wij.
Deze stront wordt uitgescheten om hierna weer voor nieuwe voeding voor de appelboom te zorgen... enz.
Ik voelde ineens dat deze verse appel rauw op de maag ligt. en begrijp nu
ook dat deze Monniken van vroeger dus niet leefde om te overleven omdat zij
deze verse appel waren vol van echte kennis
.

Toch voelde ik me vandaag weer uitverkoren toen ik keek naar de lucht de
wolken de bomen en een zacht warm briesje langs me heen trok met de
zonneschijn op me kop en de wereld mooi ervaarde dat wij ook dankbaar mogen
wezen met het moois wat vanuit de natuur te ervaren valt.
Die vergelijking met de perzik had ik gewoon niet goed gelezen, ik had mijn
eigen denkbeeld erbij gebracht waardoor ik het volledige verhaal niet in me op genomen had. Het verhaal van voor kosmisch welzijn had ik er niet bijbetrokken.....de bescherming voor de schil zijn wij.
Het is gewoon prachtig...
Toch heb ik nog een vraagje....
Door je uitleg van het afbreken van jouw stamboom vanaf de bast naar de kern [een verhaaltje voor de"gekkenclub" geschreven over onze stamboom in verval] vraag ik me af of ik nu mail met een Monnik van ongeveer 6000 jaar geleden?
Als ik dus slechts de bast ben kan ik deze kennis van vroeger toch nooit meer
volledig begrijpen?
Bedankt voor de zoveelste keer!

Reactie Siegfried
Goeiemorgen rotte appelschil of rotte appel,
Ja, wat ziet alles buiten ons verworden zelf er prachtig uit als we van onszelf kunnen zien dat we zo rot als een mispel zijn.
Vindt je ook niet?
Daar wordt je dan toch van zelf klein van?
Ik ben blij net de woorden te hebben gevonden om je denkbeeld van leven en
dood te veranderen.
Maar mij ervoor de hemel inprijzen met mijn verworden kern gaat mij te ver.
Wil je me  soms al laten hemelen?
Als je erbij nadenkt is het toch hetzelfde als "Vlieg naar de maan"?
Ben wel benieuwd hoe je volgende schilderij eruit  gaat zien.
Wordt het "kut met appelwangetjes"?
Zal je vraag doorspelen naar Maria, want zij denkt dat ze me kent na 12 jaar struggelen om te overleven met deze gek.
Wie ikzelf ben weet ik helaas niet meer zo goed.
Siegfried.

Reactie Maria
Hmmm, ik denk niet dat ik Siegfried ken, maar ik denk wel dat ik hem beter ken dan ik mezelf ken.
Grappig Pascal, hoe je je afvraagt of je nu mailt met een monnik van 6000 jaar geleden. Vaak vroeg ik me deze jaren af "Met wie leef ik nu eigenlijk", of ik kijk naar Siegfried als ik al eerder wakker ben geworden en vraag ik me af "Jeetje, lig ik nou met zo'n oeroude monnik in bed?"
Als ik al die vreemdgekke gebeurtenissen terughaal...  Soms schrok ik me werkelijk te pletter - had ik weer iets gedaan wat een van die vreemdelingen daar ver terug in het verleden niet zinde. Mijn eerste onbesnutte ramachtige reactie was dan "Dit pik ik niet!" Maar dan keek ik naar hem... en wist niet wat ik zag.... schrompelde ter plekke in elkaar... voelde op dat moment alleen maar één groot woord U - want wie daar voor me stond was een oeroude uit lang vervlogen tijden! Ongelooflijk!!!
Ik snapte er geen barst van, met mijn verstand kon ik er van geen kanten bijkomen wat er gebeurde. Voelde me doodsbang en tegelijkertijd op een vreemde manier helemaal niet bang omdat er een plek in mijn schizo-zijn geraakt werd waar ikzelf helemaal niet bij kon komen.
Vele vele ongelooflijk vreemde levenstheaters passeerden deze jaren.
En iedereen lag bulderend van het lachen over de grond te rollen. Alleen de persoon die het levenstheater in Siegfried naar boven bracht zat dan zo'n beetje zuurpruimerig mee te lachen, want dáár werd de gevoelige levenssnaar geraakt. En vaak heen en weer schietend van de een naar de ander.
Siegfried verandert overal en ter plekke in de ander zonder zichzelf daarin te verliezen. Hij WORDT dan de ander en je krijgt de gekte van je leven op een vreemd bijzondere manier te zien.
Toen ik Siegfried voor het eerst ontmoette, waar in een lange avond het hele leven passeerde met alles erop of eraan, keek ik mijn ogen uit naar hem. Ik "zag een mens met wel 100 gezichten tegelijkertijd" en vroeg me af hoe één mens zoveel levens tegelijkertijd kon leven.
Dus ja Pascal... met wie je aan het mailen bent?
Misschien wel met je zelf... ?
Maria

Reactie Armand
Ja Pascal...het ziet ernaar uit dat je je AHA erlebnis gehad hebt....moest ook wel lachen om het onderwerp:
Deze KUT taak!, Siegfried, misschien dat je dat verhaaltje van homofilie even kan copieeren voor hem ?
Ergens zit het toch wel simpel in elkaar niet ?
Zo simpel dat wij met onze tweeslachtige rechtlijnige schijn-denken er de meest fantastische theorieen over hebben losgelaten...
Zo groot zo klein...ik blijf het ergens ongelofelijk vinden dat ik via via op mijn eigen zoektocht naar iets wat voor waarheid had moeten doorgaan op een van Siegfried's verhalen ben geknald..EN, het ook nog eens accepteerde als mijn waarheid en zeer waarschijnlijk ook nog effe een fractie van de universele waarheid..(zou niet durven zeggen hoe groot de kennis nu is van de waarheid, denk 1 procent) .
Kan me nu ook niet meer indenken dat ik nog voor de een of andere gnostieke/egoterische bullshit te vangen ben....
Deze New Age bewegingen proberen alleen maar het broederschap/kameraadschap te promoten in de hoop dat we niet te snel elkaar te lijf gaan....en uiteraard uitleg te geven over het hoe en waarom in hun visie....en daar klopt uiteraard weinig van.....
Bovenal dient het als controlemiddel om de alsmaar groter wordende naakte aap-massa onder de duim te houden...ik bedoel..zou jij een dierentuin inlopen als de apen allemaal losliepen ?
Nee, dacht het niet.
Ja hoor....ik heb het Thomas evangelie in mijn koppie zitten....laat staan in mijn boekenkast....grinnik...hahaha...
Joost mag het weten !! ( nou, het zit er misschien wel, in dat koppie, maar ik kom er niet meer aan)
De pijp aan Maarten geven...
De ongelovige Thomas
Ongetwijfeld moet hier iets over te vinden zijn...zal eens gaan wroeten....
Pascal, dit wetende ( of je het geloofd moet je natuurlijk helemaal zelf uitmaken) zou je nu nog een kind op de wereld willen zetten ?
Gegarandeerd dat 1 kant in je zegt: NEE !! En toch ga je afvragen waarom dan niet...uit menselijk oogpunt natuurlijk niet, het is immers een KUT taak....maar uit kosmisch oogpunt dan ? word het toch weer makkelijk niet ?
In mijn visie wel...maar ons EGO houd ons hierin tegen...des te meer wij gaan " ikken" des te minder we ons storen aan de ellende om ons heen....
Het is ook niet voor niets dat "kinderen krijgen" al bijna een statussymbool is....maar opvoeden..?? ho maar...slechts nog voeden....en dan maar afvragen waar dat heen moet met onze jeugd....de genen-ratie NIX

Reactie Siegfried
Dankjewel  Pascal , Maria en Armand,
Laat mij een  poging doen om een beeld van mij te schetsen en het verhaaltje wat ik de kring ingooide over onze degeneratie met rottende stamboomringen toch maarop "Bijbelse metaforen" plakken onder noemer
"Is aan het einde der dagen de appelboom weer vol"? 
Naar mijn bescheiden mening ligt voor ons allen onze levenswandel door de opslag daarvan in de genen van A tot Z vast.
Van die genen weten we dat het een dubbelketen is van RNA en DNA.
Het heet dat de RNA keten de onstabiele en de DNA de stabiele is.
Het wordt exact als bij een foto eerst op het negatief vastgelegd [haha het negatief als overlevings"gevechten"] om daarna definitief op het "positief" te worden vastgelegd.
Nu zijn we aan het "rotten" en komt die oude levenspijn naar buiten, maar wel in het positief en/of de spiegel.
Zo ik dan al iets ben ben ik zeker niet die monnik, maar een van die  gekken  uit het
boekje  "De Nada Openbaring", die de wereld in tweeslachtigheid deed onderdompelen, omdat ik de wijze woorden van die monniken toen ook met mijn denken spiegelde.
Nu komt het er door weerspiegeing van RNA in DNA op het moment dat ik begon te rotten pas goed uit!
Als ik naar die gekke dromen terugkijk was ik ook altijd louter toehoorder , maar hoorde er vreemd genoeg wel echt bij. Natuurlijk is het van de gekken als ik iemand bijvoorbeeld vertel dat ik samen met Boeddha bij de inauguratie van  Jesus was.
Het is toch werkelijk van de zotten!!
De enige die het geloofde was Maria, maar zij meende dat  ik een monnik was.
Maar die monniken hadden toch geen vrouw, omdat zij [haha] zuiver wilden blijven.
Dan had ik toch ook geen stamboom kunnen opbouwen?!

Is het niet fantastisch hoe de Bijbel verhaalt dat we de  waarheid pas aan het  einde der dagen zouden hervinden?
Is dat al geen bewijs dat het ooit tot in de perfectie geweten is?
Is het niet een prachtige "verneukgrap" om daarmee dit "prachtige kut  onderwerp" af  te sluiten?
Het is nu slechts wachten op de onthullingen van onze Heiliger met het ware beeld van Thomas.
Een goed verstaander heeft veel te verhalen
Siegfried.

Een beeld van een discussie
Een uitnodiging om mee te doen?

Terug naar homepage