Langzaam maar zeker bekruipt mij het gevoel te moeten
stoppen met meer eindtijd-fenomenen, alhoewel er nog tientalle onbesproken en toch interessante artikelen over op stapel lagen.Met opperste verbazing zie ik hoe men volkomen gedesinteresseerd blijkt voor alles wat er
nu werelds over gezegd mag worden.
En wat er al over naar buiten komt wordt door regeringen aangewend om de burger te wijzen op burgerlijke verantwoordelijkheid. Dat betekent in realiteit dat accijnsverhoging op
brandstof, milieubeastingen omhoog gaan en milieuwetten verscherpt dienen te worden, terwijl de "economie moet blijven groeien om gezond te blijven".
Het is gelijk de ultimate poging van een
kankercel, die tenslotte tezamen met alle "gezonde" maar uitgemergelde cellen het loodje gaan leggen.
Behalve dat ik met vele artikelen zo langzamerhand wel duidelijk heb gemaakt dat het einde echt
nadert en dat dit einde al 6000 jaar geleden op basis van astrologische gegevens berekend was, zijn er maar een handje vol mensen die werkelijk blij zijn te weten dat er ondanks alles van schuld en boete totaal
geen sprake is.
Ik kijk van afstand naar de wereld, die steeds meer weg heeft van "De Lof der Zotheid" en vraag me werkelijk af of Jeroen Bos een
miskende ziener was.
Ik kijk naar mijzelf en begin langzaam in te zien dat de grootste zot ikzelf ben.
Ik kon wel gek
wezen om te zeggen dat wij ondanks alles nooit anders hadden kunnen doen dan wat wij doen.
Ik kon wel gek wezen om te zeggen dat zo men denkt in termen van schuld of boete,
wij die ten eerste bij onszelf dienen te zoeken dan bijvoorbeeld bij Bush of terroristen.
Oh sorry, ik vergat even dat ik niet voor niets gek ben verklaard.
Iedereen wil weten, maar wel alleen om beter te
willen worden of er geestelijk rijker of machtiger van te worden dan hij/zij al is.
Dat gold en geldt voor iedereen en niet alleen voor als men naar de dokter gaat.
Het enige verschil tussen het verleden en heden
is dat deze mentaliteit van Ikke Ikke met der tijd tientalle keren sterker is geworden.
Ik was geboren en getogen met een redelijk "gezond analytisch verstand"
en zag de Kerk als een instituut voor zielige zieltjes die hun ziel en zaligheid aan God verkochten, omdat zij het alleen niet konden rooien.
Nu - ruim een halve eeuw later - heeft mijn "gezonde verstand"
plaats gemaakt voor een diepe bewondering voor de Bijbel en de perfectie van de Goddelijke Kosmos, die over alles en iedereen beschikt.
Maar vreemd genoeg heeft iedereen na 52 genenratio's Bijbel dit wonderbaarlijk
boek "opgegeten" en gedraagt zich als God in zijn eigen Ik-Universum.
Nu - ruim een halve eeuw later - heeft mijn "gezonde verstand" plaats gemaakt voor een besef dat "vrije wil"
misschien wel de grootste illusie is, die een mens kan koesteren.
De "ziel-zaligers" verkondigen nu hun eigen Gods-gelovige perfectie en de wetenschappers zijn er absoluut zeker van dat zij de waarheid
aan het einde der dagen zullen hervinden om daarna het "verloren Paradijs" te hervinden.
Hoe kan men nog verantwoordelijkheid dragen voor zijn eigen daden als men het
gevoel heeft de godse goedheid zelve te zijn?
Hoe kan men nog vragen stellen als men zichzelf tot perfectie verheven heeft met zijn doen en laten?
Ik meende oprecht dat het mijn verantwoordelijkheid was om dat wat ik al levend via mijn medemens mocht ontdekken, diende te openbaren.
Natuurlijk zitten er nog honderden hiaten of
foutieve interpretaties in dat wat ik aan het geduldig papier heb toevertrouwd, want niemand kan als eenling de immense waarheid van weleer evenaren. Daar zijn we gewoon te mensdom voor.
Maar als iedereen blijft
zwijgen als het graf en een open discussie ontwijkt uit angst voor gezichtsverlies houdt het een keer op.
Dat het er in alles spiegelbeeldig uitziet aan onze vermeende Ik-perfectie maakt dit alles per definitie al
tot absolute onmogelijkheid.
Met andere woorden : De Lof der Zotheid in deze dolgedraaide wereld ben ik echt zelf.
Dat heb ik door schade en schande wel moeten inzien en dat gebied me voorlopig te
stoppen met mijn energie te geven voor iets "onzienigs" of onzinnigs.
Ik weet dat alles aan het einde der dagen in stroomversnelling zal gaan en die
stroomversnelling heet verandering. Dat is een kosmische wetmatigheid.
Ik weet dat die verandering een verandering betekent van ons beeld van eigen perfectie en Bijbels voorzegd
als de val van de hoogmoedstoren.