Men zegt weleens : wij leven in de tijd van de waarheid.
Wij leven in een periode dat de leugen die regeert boven water moet komen en dat kleurt onze hedendaagse samenleving.
Het lijkt erop dat zij die nu over
ons oordelen steeds zwaarder onder vuur worden genomen en aan alle kanten veroordeeld worden.
Wij staan op de vooravond van een grote revolte.
Wie zal het laatste oordeel uitspreken? Kortgeleden publiceerde
ik een tweetal artikeltjes over ons groeiend probleem ziekte.
Ik verhaalde U hoe wij in ons doen en laten gestuurd worden met iets wat ik noemde een kosmisch ECG van electromagnetische energie. Dit doet ons aeonisch
in het lijden storten en drijft ons na een ziektefase van kanker en AIDS tot zelfvernietiging. Ik verhaalde aldaar dat dit een natuurlijke correctie was van een weerkerende menselijke dwaling, die denken heet.
Natuurlijk en begrijpelijk waren er de bedenkelijke kritieken.
Volkomen begrijpelijk, want de angst voor de dood is mede door een denk-evolutie van 6000 tot 10.000 jaar tot zulke hoogtes gestegen, dat de meest
fantastische voorstellingen over het Hiernamaals deze wereld zijn gaan kleuren.
Niemand schijnt te beseffen wat dit inhoudt voor onze zeer nabije toekomst.
De rijkdom van de westerse wereld is momenteel aan het
kelderen en dat betekent dat de kanker van de samenleving al bijna zijn eindstadium heeft gereikt.
Was het toeval dat er kort geleden een wetenschapelijk artikel bekend werd gemaakt dat er een piekgolf van
electromagnetisch energie vanuit de kosmos te verwachten viel, die grote gevolgen kan hebben op het leven en de mensheid?
Het mag dan ook geen toeval heten dat er zich momenteel vreemde zonneverschijnselen voordoen,
die wetenschappers doet verbleken.
Langzaam, ijzig langzaam en toch snel begint er onrust te komen in de ivoren toren der weldenkende wetenschappers, waar wij op bouwen en vertrouwen.
Het mag ook geen toeval
heten, dat wereldwijd mensen hun beheersing beginnen te verliezen, omdat men voelt dat men belazerd wordt met halve waarheden en/of de leugen.
Men behoeft bepaald geen helderziende te zijn om te zien dat er grootse
veranderingen op komst zijn.
Het menselijk denken is beheersen.
Het is beheersen van de buiten- en binnenwereld.
Dat impliceert dat de grootste weldenker het hoofd het langst koel kan houden.
Maar het
wordt onderwijl meer dan duidelijk dat het op vele fronten fout gaat en de woede dat er geen enkele maatregel wordt genomen tegen bijv. het broeikas-effect of verdwijnende Eco-systemen is daarmee volkomen terecht.
Het is al weer zo'n 7 jaar geleden dat ik - in het kader van zien dat we in een verkankerde samenleving leven - de Europese Commissie verzocht om een gesprek. Het was mijn angstbeeld alsmede de aanhoudende drang
van de Unie, dat de economie gezond is als hij groeit. [Zie Verkankerde Samenleving].
Het was misschien wel het duizendste weldenkend zwijgen, dat de hedendaagse leiders kleurt.
Is het toeval dat de Bijbel
spreekt van "ziende blindheid" en "horende doofheid" aan het einde onzer dagen.
Het is ook zeker geen toeval dat daarin wordt vermeld dat wij dit "Waarheidsboek" te vleze zouden maken
[lees: in onze genen verankerden of eigen gemaakt] en dat wij nu leven in een staatsbestel dat gebaseerd is op de 10 geboden : de democratie.
Het is al helemaal geen toeval dat het ons nagelaten Johannes-evangelie
spreekt over het beest met de 7 koppen [hoofd van de G 7] en de 10 horens [10 geboden], die nu de wereld dicteert.
Dit alles zijn zeker geen toevalligheden.
Toeval bestaat niet en komt louter voort uit
onwetendheid. Het is daarmee identiek aan dat wat wij magie noemen. Het komt voort uit de illusie die denken heet.
Wij zijn bezig aan de laatste fase van wat ik elders beschreef als "De
Zwangerschapscyclus van Moeder Aarde". Wij zijn bezig met de ontsluitingsweeën op te wekken. Open Baring dus!
Hoe lang al?
Al met al al zo'n 6000 jaar en nu is er al ontsluiting.
Voor hen die dit alles
wisten en dit aanvankelijk notuleerden in een symbool van een ster en/of de zogenaamde 5-elementenleer voor 'al wat is' en later in een "Testamentaire Beschikking", was de tijd aangebroken om als
"Verlosser" op te treden. [Zie o.a. ontstaan van het Geloof].
Zij wisten dat het een pijnlijke bevalling zou worden : het loslaten van het leven van onze Moeder.
Ook daarover schreef ik eerder een
aantal boekjes en artikeltjes in binnen en buitenlandse internetkranten.
Het levenssymbool van die oude wijsheid eigenden de Joden zich toe als de Davidster en beleven zichzelf als de uitverkorenen Gods.
Is dit
al niet pure discriminatie, alsof de rest van de mensheid verdoemd is tot het Hellevuur?
In mijn lange zoektocht naar het ontstaan van ons lijden deed ik vele - zeker voor buitenstaanders - vreemde en soms
ridiculeuse experimenten.
Het waren weloverwogen beslissingen in overleg met mensen voor wie in de erkende dokterswereld geen plaats meer was.
Vaak waren het kleine ingrepen, zoals bijvoorbeeld bij een collega,
die aan progressieve heupklachten leed zonder aantoonbare röntgenafwijkingen en vroeg om celtherapie [revitalisatie met eerder genoemde celspecifieke moederkoek-enzymen]. Bij onderzoek bleek het kwarz-horloge de
waarschijnlijke boosdoener en was de therapie vrij simpel.
Men maakt zich zulke waan-zienige voorstellingen van experimenten op mensen, terwijl er dagelijks duizenden sterven aan medisch handelen.
Heeft men de idee dat er zo maar lukraak wat wordt geprobeerd?
Natuurlijk ging het ook bij mij lang niet altijd zoals ik verwacht had en gelukkig niet, want…
Is er niet de gezegde "Men leert van zijn fouten"?
Helaas is het tegendeel ook waar en door fouten te bestraffen komt onze ontwikkeling stil te liggen.
Een van die missers van het wel grootste
experiment uit mijn leven zal ik U niet onthouden, want…
Behalve dat het mij jarenlang zoeken kostte om te weten wat er precies fout ging, kan ik U nu met zekerheid zeggen wie het laatste oordeel velt en dat
iedereen en niemand uitgezonderd uitverkorenen Gods is.
Hier volgt het relaas :
Het was helemaal in het begin van mijn privé praktijkje, dat later zou uitgroeien tot een ware Willy Wortel Winkel. Ik had niet
lang daarvoor het boekje over Evolutie en Revolutie met de scriptische titel : "Kanker… Noodzaak?", het daglicht doen laten zien en een van Neerlands kranten had er de nodige aandacht aan besteedt.
Was dat
de reden dat een echtpaar mij benaderde, waarvan de vrouw aan een terminale borstkanker leed?
In de krant had toch overduidelijk gestaan dat ik nog slechts helemaal aan het begin stond van die zoektocht, die naar
later bleek nog zeven jaar zou duren!
Ik was al wel zo ver dat ik zeker wist dat de ongelijke verdeling van voeding, de oorzaak moest zijn van de wildgroei van cellen in ons lichaam, maar dat was dan ook
alles!
Ja! En ik wist ook het lichaamsenzym : het welk voor die wildgroei verantwoordelijk gesteld mocht worden. Maar veel meer wist ik nog absoluut niet. Ik had natuurlijk wel allerhande fantasieën, mede vanwege
het feit dat ik èn dierenexperimenten èn mensenexperimenten had gedaan. Maar de experimenten - hoe fraai ook de resultaten - lagen op een totaal ander vlak. Zij lagen op het vlak van… nieuwe bloedvaten maken en shock
behandelen.
Het werd een eindeloos heen en weer gepraat met mijn hulpzoekers.
Ik had totaal geen zin om me aan door fantasieën gestuurde experimenten te wagen en… de echtgenoot was niet van plan het veld te
ruimen zonder behandeling van zijn echt-genote : "We staan met onze rug tegen de muur, het lijden is niet meer te dragen en niemand steekt een poot uit".
Moest ik mij dan toch maar wagen aan een experiment?
Ik vond het maar niets, alhoewel ik van een ding absoluut overtuigd was : met mijn injecties van het levenselicter placenta-enzym hyaluronidase zou de pijn
binnen zeer korte tijd verdwijnen. Die ervaring was ik door mijn mens-experimentele onderzoeken wel zeker geworden.
Hoe lang het aandringen al met al geduurd heeft weet ik niet meer, maar uiteindelijk ging ik al
tegenstribbelend overstag. Ik gaf mijn slachtoffer de injectie en wachtte af.
Na een minuut of tien verzachtte de uitzaaingspijnen enigszins en het echtpaar vertrok. Ik had de echtgenoot gevraagd mij op de hoogte te
houden; hij kon mij ten alle tijden bellen
èn…
Ruim een week lang hoorde ik niets. Toen opeens : daar stond hij, alleen, hij had zojuist zijn vrouw begraven. Ik ging door de grond. Had ik een mens vermoord?
De man keek me rustig en doordringend aan en vroeg of hij met me kon praten…
En hier volgt zijn relaas :
"Dokter, thuis gekomen van uw behandeling waren de botpijnen totaal verdwenen.
Mijn vrouw was
de kalmte zelve. Oooh, dat niet alleen! Al haar rimpels verdwenen en ze zag er prachtig en jong uit.
Gedurende drie dagen vertelde ze me de meest fantastische verhalen over het Aardse leven. Het was net alsof ze
veranderd was in een zeer wijze monnik.
Dokter, wat u deed weet ik niet, maar het waren de mooiste drie dagen en ook de meest enerverende dagen van mijn leven en ons leven samen.
Pijnen heeft mijn vrouw totaal niet meer gekend èn…
Opeens, zo maar opeens, bedankte ze me voor ons leven samen en zei: "Het spijt me, ik moet nu gaan". En… ze was overleden.
Ik kreeg een dikke omhelzing en… de man vertrok.
In de deuropening gaf hij me nog een laatste raad : Vertelt u het niet aan de buitenwereld, want u zult vervolgd worden!
Mijn God! Wat had ik gedaan! Ik was totaal
overdonderd en hoe blij gelukkig de man ook was, ik voelde me een "moordenaar".
In die lange episode daarna, zou er nog heel veel gebeuren en zou ik nog vele "mens-experimenten" doen om achter de
oorzaak van ziekte te komen. Maar ik was en bleef een gewaarschuwd man. Eénmaal "moordenaar" was genoeg!
En dan… na ruim 10 jaar schuldgevoel vielen alle puzzelstukjes als donderslag bij heldere hemel in
elkaar.
Onze denk-hersenen [de menselijke beheerszucht] hebben zo'n grote vlucht genomen, dat de weet-hersenen totaal buiten spel gezet zijn. Een voorbeeld ervan is onze rechtshandigheid, die nu aan het verdwijnen
is.
Ik had met mijn zeer hoge dosis voedingsenzymen, niet alleen het weefsel dat in de knel zat door botmetastasen (uitzaaingen) meer "ademruimte" gegeven, doch ik had tevens voeding gegeven aan de
rechter-hersenhelft : "Het diepe weten".
Ik had de poort geopend, die voor ons mensen normaal alleen vlak voor de dood geopend word en wel zó vlak voor de dood dat er geen woord van de geheimenissen
des levens geopenbaard wordt.
Ik had de laatste ademtocht die normaal enkele secondes duurt met drie dagen gerekt.
In die laatste fase van het leven wordt de evolutiefilm van het menselijk denken [ook wel
erflast, ziel of karma genoemd] in een razend tempo teruggedraaid.
In dit terugdraaien van die film gaan alle vorige levens van onze stamboom razendsnel aan ons voorbij.
Het is het verbranden van die
denkreflexen, die mensen ervaren als "licht in een tunnel".
Het is waarvan de Bijbel verhaalt dat men voor het aangezicht God's [het zuivere weten] wordt verschoond van zijn zonden en toegelaten wordt tot
"Het Hemelrijk der Hemelen".
Het heet het laatste oordeel te zijn.
Is het niet te bijzonder voor woorden?
Ooit werd ons nagelaten "Alles is zo groot zo klein".
Dat we daarmee aan het
einde der dagen het Perpetuüm Mobilé van oneindig bewegen zullen "her-ontdekken", is nu voor mij ook niet zo bijzonder meer.
Dat de waarheid ons als mensheid als geheel ook niet onthouden zal worden
en hoe dit zal gebeuren, zet ik binnenkort in een ander artikel uiteen.
Het toeval wil dat het te maken heeft met de recent voorzegde piekgolf van kosmische electromagnetische energie, die onze oordelen van goed en
kwaad zullen verbranden en ons terugzet in de realiteit, die weten heet.
Het geeft mij met deze officiele wetenschappelijke bevinding het recht U te vertellen wat ons te wachten staat.
Kosmische
electromagnetische energie is de levenselikter voor het leven op onze planeet.
Deze kosmische energiegolf werkt daarmee exact hetzelfde als onze levenselicter moederkoek-enzym, welke ik als behandeling aan een
patient gaf die drie dagen daarna was overleden.
Is het toeval dat deze piekgolf naar verwachting zijn hoogtepunt bereikt rond 2012?
Ik zal U verhalen van zo veel toevalligheden, dat we mogen spreken van
"geen toeval meer"!
"Zij die oordelen zullen…"
Maar we zijn wel allemaal uitverkorenen God's.
