In twee voorafgaande artikelen
over de zin van het leven als zijnde een zwangerschaps-cyclus van Moeder Aarde beschreef ik summier hoe wij onbewust aards bezig waren dát te doen wat in de kosmos precies hetzelfde gebeurt, maar dan door materie zelf.
Die kosmos om ons heen noemt het Christendom God als de schepper van het leven en daarin werd de de mens Lucifer beschreven als God's rechterhand, die de bevalling voor Moeder Aarde op gang brengt.
In het
artikel over de mystiek achter het geloof beschreef ik hoe dit geloof werd geïntroduceerd door de meest mystieke mensen ooit : de monniken van weleer.
Zij leefden in de ogen van de gewone mens een bizar leven door
zich alle geneugten des levens te ontzeggen en zich als "bedevaarders" - vreemd genoeg nagelaten als bedelaars - af en toe onder het volk te vertonen. Natuurlijk zullen de reacties op de artikelen als
tijdgeest-fenomeen waarin wij leven zeer uiteenlopend zijn.
De mensen die hoog op de ladder geklommen zijn zwijgen als het graf en de onrust der onderdanen doet menigeen kankeren.
Over dit tijdgeest-fenomeen als
onderdeel van een ziektecyclus die zich iedere sterretijd aan ons presenteert wordt elders uitgebreider aandacht besteed.
Ik wil het hier hebben over de functie van het geloof en het fenomeen "schuld en
boete", dat zowel Moedertje Kerk als Vadertje Staat hanteren om niet alleen haar inkomsten veilig te stellen, maar tevens om de mateloze egocentriciteit een weinig in te dammen.
Dat dit momenteel aan alle
kanten dreigt te mislukken, is - weer gezien de fase waarin wij ons nu bevinden - vrij normaal.
Die monniken van weleer waren - zeker in tijden van epidemieën en oorlogen, die toen ook al woedden - ondanks hun
vreemde levenshouding zeer gewaardeerde gasten.
Hun vertellingen over het leven waren dan misschien niet allemaal te begrijpen, maar wekten wel de indruk dat zij wisten waar ze over praatten.
Met name de
vertellingen en uitleg over het voortleven van de geest na de dood gaf mensen in die bange dagen onvoorstelbaar veel hoop.
Daar kwam nog bij dat deze monniken nooit een wijzende vinger uitstaken dat er dan ook
maar iemand schuld had aan.
Ik leg daar zozeer de nadruk op, omdat dit in het Christendom wel het geval is met haar "10 geboden". Dit "schuld en boete"-beleid als wijzend vingertje was eerder
beschreven als bedoeld om de groeiende egocentriciteit in te dammen.
Het was het zachte vingertje van "Moedertje Kerk", die…
Weinigen beseffen dat onze democratie haar oorsprong vond in die 10 geboden
van het Christendom. Dat "Vadertje Staat" ons nu met zijn honderden geboden en verboden opgelegde leefregeld een tot aan de lippen gestegen ergernis is geworden, behoeft geen betoog.
Het werk van die
monniken bestond louter uit "zien en verbazen" èn wat men nu nog noemt "mediteren".
Dit woord is met der tijd verbastaard van "het midden eren" en daar hielden wij aan over "de
kerk in het midden".
Het midden eren betekent dat goed en/of kwaad als denkbeeld een menselijke illusie vertegenwoordigt en dat de waarheid in het midden ligt.
Het is als een medaille die niet
zoals U denkt bestaat uit kop en munt, maar uit kop, munt en een zijkant, die beide met elkaar verbindt.
Door hun vertellingen waren die monniken van weleer niet alleen levensdokters als geen ander, maar bovendien
waren zij wetenschappers, die zijn gelijke niet kende en nooit meer zullen komen.
Het waren all-rounders, alwaar nu door specialisatie extreme versnippering voor in de plaats is gekomen.
Zij zochten en vonden uiteindelijk de samenhang van "alles wat zichtbaar bewoog".
Hun conclusie dat "alles wat was in perfectie was" maakte, dat zij op generlei wijze
inbreuk maakten op hetgeen er gebeurde en al helemaal niet wezen op de misstap achter ons lijden, die ons in onbehagen deed vallen.
Dit was huns inziens onderdeel van de perfectie en/of de zin van
de kroon op God's Creatie : de mens.
Die "hooppillen" in de vorm van levensverhalen van die levensdokters zijn er vandaag de dag nog duizenden en een ervan is zeker de vertelling over leven na de
dood.
Voor zeker hebben zij geweten, dat onze stamboom de levensgevechtjes en/of het leven vasthield in de generatie-ringen van die boom.
Het feit alleen al dat zij verhaalden dat die ringen aan het
einde der dagen weer naar boven kwamen - gelijk een vermolmde boom zijn ringen van elkaar laat scheiden - is daar al een overduidelijk bewijs van.
Logen deze mensen met zulksoortige verhalen hun medemens voor?
Wat ze wel zagen was dat men er over de diepe droevenis van doden kon heenstappen en het leven weer konden oppikken.
Is dat geen "levenselicter" van pure levensdokters?
Tevens was het hun weten dat materie oneindig bewegen had en dat de kosmos wat zij beschreven als ademhaling [uitdijing en inkrimping
samen] oneindig was.
Maar het was de menselijke hebzucht [ego en/of denken], die al die vertellingen op zichzelf projecteerde.
En dat zeker niet alleen!
Dat gebeurde met het in kaart brengen van
de astrologie, waar waarzeggers hun boterham mee verdienden.
Het gebeurde met de in kaart gebrachte acupunctuur-plaatsen op ons lichaam als zijnde identiek aan de acupunctuur-punten op aarde.
Misschien is het
leuk hiervan de vermelden dat de acupunctuurplaatsen op aarde ooit de plaatsen waren waar offer-rituelen der heidenen plaatsvonden en waar later de kerken herrezen.
Hoe deze hoog energetische plekken voor de mens
zelf onleefbaar waren, omdat men er als vanzelf in trance raakte is naar ik meen ook door Daan Akkerman uitvoerig in zijn boeken beschreven.
Het misbruiken van deze weetheden gebeurde eveneens met de numerologie [Bill
Clinton vind ik het leukste voorbeeld], alsmede met de I Thing, handlijnkunde enz. enz. enz.
De lijst is onvoorstelbaar groot.
Met andere woorden : Op alle terrein werden hun ontrafelingen voor
eigenbelange overlevingsdrift ten volle benut voor eigen overlevingsdrift.
Was dat geen onvoorstelbare prikkel voor ons denkers om langer te leven dan voorheen?
Was die misbruik maken van weten en
gebruiken voor eigen overleven niet precies wat zij zagen als zijnde de taak van de mens voor kosmisch welbehagen?
Het mes sneedt dus aan twee kanten.
Het is voor mij zeker dat zij ook de gevolgen van
deze progressieve "beheerszucht" kenden. Zo verhaalden zij over ziekte-epidemieën onder andere [en werd zo ver mijn herinnering reikt in een Tantra-boekje van Bhagwan beschreven] : "Als er ziekte onder de
bevolking uitbreekt doet U iets fout met z'n allen, want in de perfecte natuur is ziekte iets dat niet voorkomt".
In het artikel over "De magie van het geloof" verhaalde ik hoe - gestuurd door de
evolutiesprongen van het denken - het geloof door deze weetheid werd bijgesteld en er met name in de laatste aanpassing heel anders ging uitzien.
Het is precies eenzelfde evolutie als die wij zien in de
farmaceutische industrie, die steeds krachtiger vergiffen inzet om ziekten te bestrijden.
Daarnaast moesten ook de vertellingen worden "aangepast" als bijsluiter van die "Hoop-pil".
Men had
met der tijd steeds meer door schade en schande wijs geworden onderzocht en dit eiste - gelijk een kind opgroeit - ook een preciesere uitleg.
Die door schade en schande wijzer gewordenen zijn allemaal
overlevings-denkbeelden van goed en/of kwaad.
Het zijn zoals dat wetenschappelijk heet geconditioneerde denk-reflexen, die behalve overerfbaar ook nog eens zeer moeilijk te doorbreken zijn.
Die zijn alleen te
"verbranden" als de nood hoog is of anders gezegd als die overlevingsreflex niet blijkt te werken. [zie "Bijna dood-ervaringen in relatie tot de ziel]
Niemand anders dat U zelf kan die reflexen afbreken.
Men kan ze alleen zelf afbreken door diep lijden en dat heet in de kerk dan ook "belijdenis".
Maar wat maakten we van die belijdenis meer
dan boetedoenig in een biechthokje met wat losse stuivers voor de kerk?
Bij medisch onderzoek bleken deze zogenaamde geconditioneerde reflexen of denkbeelden de oorzaak van ons lijden en als we op die manier
"belijdenis doen" in een biechthokje gebeurt er natuurlijk niets.
Het is hetzelfde met dat geen dokter iemand echt kan genezen, doch hooguit symptomen onder het vloerkleed moffelt en niets meer.
Ik ben niet tegen dokteren, maar dat is wat ons al dokterend steeds zieker maakt, want…
Ziekte zelf als zijnde een geestelijke dwaling - is overerfbaar en woekert in U en in Uw nageslacht voort als een waar
evolutie-proces.
Maar dit maakt wel dat we door die schade en schande - die lijden heet - steeds fanatieker gaan zoeken naar pogingen om toch te overleven.
Maar…
Was dat niet wat ooit werd gezien als de
menselijke taak om de partus van leven op gang te brengen voor kosmisch welzijn?
U kunt dan misschien wel boos zijn op Bush, de systeemdictatuur of allerhande onmenselijkheden, maar het is allemaal onderdeel
van "Ik wil overleven".
Uw boosheid is daarin zeer menselijk.
Absoluut!
Maar de keerzijde van de medaille is er ook en de zijkant evenzeer.
Doen wij ten eerste niet precies hetzelfde
door ons te omgeven met alle snufjes op technologisch gebied om te overleven.
Het merendeel komt wel uit Amerika en de "vrede" die U beleeft in de verzorgingsstaat, is zeker weten ook een gevolg van die
Amerikaanse drang de wereld aan zijn voeten te dwingen.
Het is wel al die energie samen - als "artificieel levensmagnetisme of energie - die onze planeet niet terug laat vallen op de zon.
Als ik mijn mathematisch rekenbrein erop loslaat heeft de hele evolutie-cyclus de levenscyclus van Moeder Aarde met zo'n 24.000 jaar gerekt en daarvan is het menselijk aandeel - inclusief het 1000 jarig vredesrijk
- zo'n 7000 jaar en/of globaal 33 %.
Met andere woorden : Al ons vechten tegen de dood resulteerde dan enerzijds wel in lijden aan ziekten en oorlogen, maar we hielden er ondertussen niet alleen
onszelf [collectief en individueel], maar ook de natuur zo'n 6000 jaar langer mee in stand.
We kunnen dan nu wel "Greenpissen" over de natuur, maar ook dat is weer puur eigenbelang nu
we beseffen daarvan afhankelijk te zijn [geweest].
Een en ander bescheef ik in het boekje "De zelfopofferende mens", maar was toen nog net de ver van mijn bed show.
Ditzelfde gebeurde en gebeurt nog
steeds door wetenschappers wereldwijd, die als super-denkers nog een veel grotere illusie hebben en waardoor hun angst voor de dood everedig groter is.
Mag ik dit onderbrengen in de American dream om op Mars een
damkring te creëeren om daar een nieuw leven te starten?
Het is dan wel het meest extreme voorbeeld, maar iedereen doet op kleine schaal hetzelfde.
En zo wordt U door hun illusie gebrainwashed door
een National Geographic of andere science-bladen, dat de ontdekking van nieuwe sterren bewijst dat ons deel van het Universum nog lang niet op instorten staat!
De "hoop-pil" van de hedendaagse
propaganda-machine werkt daarmee exact hetzelfde als de vertellingen van weleer!
Collectief leefden wij dus minstens 6000 jaar langer dan zonder vechten en individueel hebben wij bovendien onze "natuurlijk
biologische" leeftijd weten te verdubbelen.
Verdubbelen?
Ja!
Verdubbelen, want het bleek bij biologisch onderzoek ooit gedaan, dat alle zoogdieren een gemiddelde leeftijd bereikte van exact 52 keer de
zwangerschapsduur.
Zo leeft een siamese kat die een dag langer zwanger is ook langer dan een gewone kat.
Rekent U zelf maar na waarom de volksgezegde luidt dat het tweede leven begint na 40 jaar.
Het is
wederom geen toeval dat dit getal 52 is en overeenkomt met het aantal weken in een jaar.
Het is wederom geen toeval, omdat alle cycli in ons Universum uit elkaar geboren zijn en dus alle aan elkaar gelijk!
Maar genoeg hierover!
Voor de aandachtige lezer staat er al duidelijk wat de rol van het geloof in het algemeen en de rol van het Christendom speciaal voor functie had.
Mag ik U ten overvloede vragen?
Wie van U zou ooit aan die absurde taak begonnen zijn als hij/zij dit alles van te voren had geweten?
Mag ik voor U allen invullen… NIEMAND!?
Kunt U zich nu
voorstellen dat er een boek werd nagelaten dat werd geschreven in vergelijkingen opdat wij het niet zouden vestaan?
Wie schrijft er nu een boek dat men niet kan lezen!!
Niemand toch.
Twee duizend jaar zijn
er - weet ik veel hoeveel - oorlogen gestreden om dit onleesbare boek en nog steeds is die oorlog niet uitgewoed met het land van "God bless America" voorop.
Gedurende twee duizend jaar hebben wij die
bijbel geïncarneerd en/of zodanig te vleze gemaakt of in onze genen verankerd dat velen zelf werkelijk geloven dat God in ons zit en dat wij het Goed zijn op deze aarde.
Is het niet "De hoogmoed voor de val"?
Voelt U nu al dat dit verkeerd geïnterpreteerde boek rauw op Uw maag gaat liggen?
Maar we gingen wel door tot het bittere eind!
Is dat alleen al niet zeer bijzonder?
Dat God ons tenslotte allen onze zonden vergeeft, is daarmee wel de kroon op dit "Master Play". Ik heb er althans de grootste bewondering voor.
Laten we "schuld en boete" nu maar als een tijdelijke noodzaak zien en 'Carpe Diem' genieten van zolang het kan.
In Portugal waar ik mijn leven leef, luidt een volksgezegde "Het leven
is slechts drie dagen en geniet ervan".
