Ik kan niet genoeg krijgen van de metaforische vertellingen van ons kosmologie-boek, dat wij tot magisch sprookjesboek voor
volwassenen maakten.
De onvoorstelbare Perfectie waarmee de metaforen gekozen zijn kan alleen als men "Al wat Is" zodanig doorgrond heeft, dat men kan spelen met vergelijkingen.
Het feit dat de Bijbel ons liet weten dat de vrouw uit de zwevende rib van de man geboren werd, is een van de vele aanwijzingen dat men met zekerheid het kosmisch spel van oneindig bewegen en het planetaire leven
als zijnde de spiegel hiervan kende.
Wat mij misschien met der tijd wel het meest bevreemde is, dat zowel geloof als wetenschap absoluut niet open staan voor welke vorm van dialoog ook over dit zo bijzondere
boek.
Het oneindig bewegen van de kosmos is een puur energetisch spel van wisselende energieën en niets meer.
Dat oneindig bewegen noemde men ooit "de geest van leven" en hoewel wij in steeds grotere
getalen de mening koesteren dat onze geest van leven daarmee werd bedoeld, liet de Oude Wijsheid ons ten overvloedde na dat alleen het allergrootste en allerkleinste met die oneindigheid was behebd.
Hoewel ik in de
vele vertellingen op dit forum op zeer verschillende manieren geprobeerd heb dit spel van "energetica" zo goed mogelijk te beschrijven, werd er tot mijn verbazing nog totaal geen aandacht aan besteed.
Dit
betekent voor mij dat ik er niet in slaagde deze "Gouden Kraal der Perfectie" op een goede manier weer te geven om daarmee vastgeroeste denkbeelden te doorbreken.
En dat terwijl iedereen toch op zoek is
naar die Gouden Kraal van Anijs : de "voorzegde onsterfelijkheid".
Wij voelen ons als mens dan wel zeer bijzonder in dit energetisch spel, maar we zijn en blijven toch maar een minuscuul schakeltje in dit
grote geheel : de kosmische klok van oneindigheid.
We zijn een minuscuul schakeltje, maar desalniettemin een onmisbare in deze tijdklok Universum welke oneindigt tikt.
Sprekend in metaforische vertellingen zijn we waarlijk de rechterhand van God: de Lucifer, die op "Duivelse" wijze de wereld van Gods Perfectie als voorzegd zou nabootsen.
Ik ben de laatste die zal
beweren dit energetisch spel der energieën van het allegrootste tot het allekleinste in al zijn facetten te kennen en/of er wetenschappelijk een uiteenzetting over te kunnen geven.
Daar is dit spel der energieën voor mij althans te complex voor.
Alleen al de factor tijd van die "tijdklok" is daarin nooit op simpele wijze te hervinden, omdat zij zoals alles geen liniaire is.
Zoals
alles in de kosmos logaritmisch verloopt, zo is dit ook met de factor tijd die wij tot liniaire maakten door ons rechtlijnig denken.
Ook dit werd in ons kosmologie-boek en/of het sprookje voor volwassenen vastgelegd
met de woorden "Aan het einde der dagen zal alles in stroomversnelling gaan".
De snelheid van materie is namelijk direct gekoppeld aan de electromagnetische lading ervan en deze neemt met der tijd af
, gelijk straling van kernenergie geleidelijk verloren gaat.
Hoe men ooit aan de hand van astrologische en astronomische waarnemingen met het blote oog zo exact een berekening heeft kunnen maken van ons naderend
einde is voor mij een volkomen raadsel.
Maar met huidige computermodellen moet dit hervinden van deze weetheid hedentendage toch mogelijk zijn.
Hoewel er velen zijn die grote twijfels koesteren omtrent de waarheid
die de Bijbel daarin bevat, wordt steeds duidelijker dat van toeval geen sprake kan zijn.
U kent mijn vreemde bron waaruit ik fasich mocht putten.
Bij alles wat ik omtrent de eindtijd via nachtelijke
droominformatie mocht ontvangen, heb ik ook nooit iets over het fenomeen tijd in relatie met kosmische cycli ontvangen.
De invullingen over 2012 als eindtijd zijn deels Bijbelse interpretaties en kregen vaste vorm
door de Maya-voorspellingen.
Maar de tijd - samen met de nieuwste "herontdekkingen" [research] op kosmisch niveau - leerden mij zien dat dát wat ik hierin hervond, gewoon bewaarheid werd.
Ook ik zie - net
als velen - met enig angst en beven de nabije toekomst tegemoet.
Het beheerst mijn leven dan wel niet totaal, maar wel zozeer dat ik me absoluut geen illusies meer maak voor de toekomst.
Een ander facet waar
ik totaal geen binding meer mee heb zijn de vele "geloofs-stromingen", die enerzijds hameren op het feit dat men zich zus of zo moet bekeren om bij de uitverkorenen te gaan behoren en er ten stelligste vanuit
gaan dat er "een nieuwe wereldorde" komt voor deze kleine groep.
Dit vindt men in alle religies wereldwijd terug en zijn gebazeerd op de vele vertellingen uit oude culturen.
De vertellingen zijn
op zich zeer de moeite waard en benaderen - net als de Maya's - de voorzienigheid over dit laatste aeoon in mijn ogen zeer precies.
Het enige wat al deze vertellingen kleuren is een idee fix, dat het leven /ons leven
voortgang vindt.
Kortgeleden heb ik me weer eens gebogen over vertellingen van de Hopi-Indianen, waar o.a. Lee Brown uitgebreid onderzoek naar deden.
Maar ditzelfde gold voor vertellingen uit het Oosten, die
fundamenteel niet veel verschillen van andere.
Voor mij staat vast dat ieder mens - neen sterker nog "al het leven op deze planeet" een onmisbaar schakeltje is van dit inmense geheel.
Alles is daarmee uitverkorene Gods en echt niets en niemand uitgezonderd.
Het is met name mijn ervaring op medisch vlak ten aanzien van de laatste ademtocht [zie daar], dat ik zeker ben van deze uitspraak.
Ik ben er zeker van daar wij in die laatste ademtocht verschoond worden van onze zielenlast alvorens te gaan "hemelen".
Stond dit ook niet exact beschreven in dit vreemde boek?
Vaak ook ben ik
blij dat ik weet dat - hoe miserable de wereld er momenteel ook uitziet - het een ontwikkeling is, die kosmisch bezien absoluut niet anders had kunnen gaan!
Ook dit is onderdeel van een "kosmisch plan", wat
vanuit die optiek "perfect" gaat.
Dat betekent ook dat ik niet meer boos kan worden op de waanzinnige beheerszucht van Amerika en/of de Nato.
Zelfs het verziekingsbeleid van het een na grootste kartel in
de wereld - "geneeskunst" - ziet er daardoor eerder zielig uit, dan dat ik me er nog druk over kan maken.
Ook mijn lange strijd tegen de verkankering van de wereldsamenleving of alle wereldse ontkenningen
op medisch gebied, die inzicht gaven maar geen oplossingen aandroegen voor het groeiend probleem ziekte is daarmee gestreden.
Dit alles is onderdeel van cycli, die moeten worden afgerond om de allergrootste
cyclus te laten voortbestaan.
Ware het dat ik op enigerlei wijze zag dat er mensen waren, die dit prachtige spel der Perfectie met mij konden delen, dan was mijn berusting daarin zeker compleet en was ik
waarschijnlijk nooit aan een forum en/of website begonnen.
Dan had het als vanzelf zijn weg gevonden.
Maar…
Misschien is dat mijn geluk bij een ongeluk, want ik weet ook dat absolute berusting betekent dat de
ademhaling als vanzelf stopt.
Ook die ademhaling is een spel van beweging, dat om in beweging te blijven nodig heeft dat het yin [de uitademing] en het yang [de inademing ] geen gelijke van elkaar zijn, want...
Als het yin en yang elkaars gelijke zijn geworden, is "de levensdans" tussen yin en yang ten einde.
Dit spel werd ooit metaforisch uiteengezet als het spel tussen Adam [het leven inblazend]
en Noach [de uitademing] en de groei naar gelijkheid tussen beide..
Mag ik U vragen?
Weet U waarom ons leven altijd eindigt met een uitademing en nooit met een inademing?
Kan dit iets vertellen over hoe het
leven zal eindigen in het weten dat alle cycli elkaars gelijke zijn en dit spel der energieën aards en kosmisch elkaars spiegelbeeld zijn?
Dit is slechts een voorbeeld van feitelijkheden die niemand lijkt te
interesseren, maar mijn leven als zoeker naar "gelijkheid van alle cycli" decennia lang kleurde.
Vreemd genoeg kon ik daardoor wel herleiden, dat wij zouden eidigen in een overvloed aan energie en
Bijbels beschreven als "Hellevuur en Uranus", waarna het leven "verwaterd".
In een later stadium werd dit als mensbeeld vervangen door Adam en Eva en kreeg daarna -
als gevolg van onze denk-evolutie - de namen God en Lucifer /God en de Duivel /het Goed en Kwaad.
Is het symbool Noach daarmee identiek aan Lucifer, die de aarde in Uranus zou doen branden in een Heilige Oorlog
tussen Oost en West?
Zou er met het sprookje ten aanzien van Noach bedoeld kunnen zijn dat "Alles wat wij hedentendage aan levensvormen kennen in een later stadium van dit kosmisch spel weer identiek zal
terugkomen"?
Dit alles is nog slechts een fractie van het Oude Weten aangaande het spel van Yin en Yang, die als ongelijke polen de hoofdrolspelers zijn om alles in beweging te brengen en te houden.
Vragen?
Duizend en één vragen, waarvan er met der tijd een groot aantal in antwoorden werden omgezet.
Op vreemde wijze werd ik gevangen door die Oude Wijsheid en mijn innerlijke onrust doet mij opnieuw proberen "De
Gouden Kraal van Oneindig Leven" te beschrijven.
Het kosmisch spel der energieën : de cyclus van oneindigheid.
Ons uitdijend deel is ooit ontstaan uit wat heet "de Oerknal".
Het was een
oerknal komend uit het "zwarte gat", waar net als nu een schil van materie omheen lag. [zie de metaforische vertelling van "het HeelAl als zijnde een perzik"].
Wij spreken over "ons
uitdijende deel" en dit suggereert dat ons deel van het universum nog vitaal is. Deze opvatting houdt in wetenschapskringen dan ook nog steeds stand, maar…
Sprekend in vergelijkingen is het wel het zwarte gat
dat gelijk een baarmoeder steeds verder uitdijt en waardoor ons Universum noodgedwongen uitdijt.
Niet toevallig is dit weer spiegelbeeldig terug te vinden in onze zwangerschaps-cyclus, waar het leven zich in het
centrum bevindt.
Die onvoorstelbare "kern-explosie" van weleer bastte door die schil - het uitdijende deel van destijds - heen.
De materie met een veel grotere electro-magnetische lading dan de schil
zelf explodeerde naar buiten.
Door het enorme vacuüm - veroorzaakt door die "oerknal"- werd de aan flarden gereten energetisch zwakke schil als eerste "het nieuw ontstane zwarte gat"
binnengezogen.
Het is wat Stephan Hawking noemde "De Big Bang en Big Crunch, die samenvallen", maar waarschijnlijk vrij snel na elkaar plaatsvindt.
Dit lijkt me energetisch ook logischer, daar alles in
de kosmos een spel van actie en reactie is op wisselende krachten tussen yin en yang.
Het is een proces van cycling en re-cycling, wat weer identiek is aan hoe wij iedere eindfase van een cultuur Gods Perfectie
nabootsten door te gaan recyclen. [zie elders bij ziekte-cycli en cultuur-cycli]
Het Yang van deze oorspronkelijke fissie-materie fuseerde in dit "nieuwe zwarte gat" en zo werd dus het Yin - de yinne
materie van de fusie-wereld - Yang.
Maar…
Aanvankelijk was dit "zwarte gat" totale leegde en werd dus opgevuld door de aanvankelijk Yange materie uit ons deel van het HeelAl.
Zo werd kosmisch gezien het Yin dus inderdaad geboren uit de "zwevende materie", die ons deel van de kosmos vertegenwoordigde.
Het stofzuiger- of vacuüm-cleaning effect van "De
spil van dit nieuwe leven in wording" deed deze nog zeer vitate materie van "De nieuwe sterrehemel" geleidelijk gaan draaien om dit relatieve vacuüm van het zwarte gat.
De weg van de loop der sterren
werd ooit nagelaten in een symbool [zie aldaar], wat wij nu kennen als de G- en C-sleutel van de muziek.
Dit betekent wederom dat het zeer verwarrend is om te spreken van ons uitdijend deel van het Universum, daar
het eerst explosief uitdijde om zich daarna als nieuwe schil om het "zwarte gat" te drapperen.
Het is de aantrekkingskracht van dit vacuüm tezamen met de afname van vitaliteit der sterren, die deze
levensdans om "het zwarte gat" in beweging zette.
De sterrenwereld is verbranding van materie (het is materie die in brand staat) en bij die verbranding ontstaat as.
Het is materie die zijn kracht
verloren heeft en zich - volgens de wetmatigheid van Einsteins theorie [1/2 mc²] - weer groepeert.
Mag ik dit vergelijken met stof in onze huiskamer wat zich weer groepeert?
Dit stof bevindt zich tussen de
sterren en door de draaing van ons zonnestelsel om dit "zwarte gat" vormt dit een sliert.
Die sliert van stof wordt vervolgens door het vacuüm opgezogen en zo blijft ons deel van het Universum schoon.
Dat is dus onze Melkweg en de spil voor het nieuwe leven in wording.
Dat betekent dat steeds meer materie zich in dit "zwarte gat" verzamelt en daarmee "groeit" of uitdijt.
Dit is onze waarneming dat ons Universum nog steeds uitdijt en niets meer!
Hoewel de rest van dit kosmisch spel van oneindig bewegen - met als aardse zoektocht de vele vertellingen van "de Gouden
Kraal van Anijs"- elders al uitvoerig aandacht kreeg, zal ik het verkort toch nog eens beschrijven.
Het planetaire leven
Als voorzegd is de Melkweg niet alleen de spil voor de
nieuwe kosmische levenscyclus, maar tevens de bron van leven op de planeten en… de vorming van "nieuwe sterren in ons sterrestelsel".
Dit is Bijbels beschreven als "Uit stof geboren".
Misschien
mag ik zelfs stellen, dat - ware er geen Melkweg geweest - er zelfs nooit zo'n veelheid van zonnestelsels en zijn "yinne" planeten waren ontstaan.
Het is met name de Maya-nalatenschap ten aanzien van de
groei van 12 naar 13 baktums alsmede hun voorzegging dat wij door een draaing door die Melkweg zouden oplossen, wat bij mij als een bom binnenkwam.
Het leek wel of er vele 10-talle nog losse einden in vele cycli
opeens gesloten werden.
Mag ik U vragen het beeld van de stofzuiger of vacuüm-cleaner nog even vast te houden?
Geleidelijk raakt de stofzuiger [het zwarte gat] vol van gerecycled stof voor nieuw leven.
Dit
betekent dat er stagnatie en/of vervuiling optreedt in ons eerst zo schone Universum.
Dit betekent dat ons ronddraaiend Universum van tijd tot tijd door een stofwolk van eigen stof heendraait.
Door die draaing door dat stof ontstaat wrijvingswarmte.
Dit heeft nu nog steeds tot gevolg dat de sterren om de zoveel tijd [52 jaar] "zonnevlammen" gaan vertonen.
Dit lijkt verwarrend, maar dit zijn
kosmisch gezien mini-cycli en niet toevallig 52 jaar, gelijk wij 52 weken in een jaar hebben.
In grotere cycli gebeurt dit tevens om de ongeveer 52 x 40 = 2080 jaar en in nog grotere om de sterrejaren van ongeveer 12
x 2080 = ± 26000 jaar.
In de allergrootste cyclus veroorzaken deze "explosies" de ons bekende ijstijden.
Het zijn deze explosies van kosmische electromagnetische energie, die ooit vele malen sterker
waren en o.a. de planeten deed ontstaan.
In een later stadium - toen de energetische kracht van ons deel van het universum als sterk was afgenomen - leidde dit tot vorming van een waterdampkring en een episodische
groeistilstand met daarna verder gaande specialisatie van leven [zie zwangerschapscyclus in relatie tot de Genesis].
Het is dit bijzondere verschijnsel van fusie-krachten in onze fissie-wereld, die
ervoor zorgde dat het verschil tussen Yin en Yang - een baktum verschil ten nadele van Yang - kosmische gezien kon worden genivelleerd.
Kijkend naar ons evolutie-proces van Bijbels verhaald als 6
"kosmische dagen" van ± 60 miljoen jaar, zou het bewijs hiervan zijn dat de planeten 60 miljoen jaar in leeftijd verschillen en dat Venus daarin de laatst geborene was.
Tot op heden is daar niets van bekend
en zal dit derhalve nog als "theoretische bespiegeling" laten liggen.
Dat nu onomstotelijk bewezen is dat er momenteel al aanwijzingen zijn voor nieuwe sterren en meteorieten - "geboren uit die
Melkweg" - maakt duidelijk, dat recycling in ons Universum bij tijden plaatsvindt.
Dit betekent dat de electro-magnetische energie die ons vanuit de kosmos bereikt, zeker geen constante is.
Deze energie
staat hedentendage bekend als de zogenaamde Shumann-resonantie.
Was dit alles al niet in zijn perfectie beschreven als zijnde "12 sterretijden of aeonen"?
Is het - wetend dat alle cycli elkaars gelijke
zijn - nog toeval dat wij ons jaar in 12 maanden onderverdeelden en we teven 12 "sterrebeeldtekens" hebben?
Ook is nu al wetenschappelijk bewezen dat deze energieen een duidelijke invloed hebben op ons
"karakter" en/of ons doen en laten.
Zoals de levenscyclus op aarde dus een gevolg was van recycling van kosmisch stof aan het einde van de uitdijing van ons Universum om het leven te rekken, zo zal die
cyclus ook weer eindigen door…
Aards gezien vinden we deze cyclus onder andere terug in de cyclus der culturen, die zichzelf altijd weer opbliezen in een zelfvernietigende oorlog.
Deze cyclus is ook weer terug te
vinden in een voorspelbare ziektecyclus, waarin kanker als recycling van intern afval weer de oorzaak is dat individuele cellen de cyclus van specialisatie terugdraaien en weer ongespecialiseerder gaan worden.
Kijken
in "mens en natuur" als zijnde een twee-eenheid is het de mens die uitgroeit tot een mensenwoekering en al het "ondergeschikte leven" uitmergelt en de aarde in cultuurcycli in woesternij achterlaat.
Het zijn allen door deze kosmische electromagnetische energie van "gerecycled stof uit onze Melkweg" ontstane gedragingen van de mens, waardoor niets - maar dan ook helemaal niets - aan het toeval is
overgelaten.
Ooit is het vrouwelijk Yin ontstaan uit de zwevende rib van het manlijk Yang en zo zal het manlijk Yang ook het leven weer nemen.
