Bijbel

Intro : Bijbel in relatie eindtijd

Het Boek der overdrachtelijkheden

Da Vinci Complot

Hoe kon de Heilige Oorlog tussen Oost en West worden voorzien?

Dialoog over de taak van het Christendom

De 10 geboden

Schuld en boete

Wat is de ziel?

De Christ en de Antichrist

De Anti-Christ

Bijna doodervaringen in relatie tot de ziel

Over de doden niets dan goeds

Aan het einde der dagen zullen de doden één voor één uit hun graven herrijzen

De Profeet Jesus

De erfzonde en/of
 de bevlekte ontvangenis

Dag des oordeels en verlossing van de zonden

Het 1000 jarig Vredesrijk en...
de wederopstanding

De zondeval voor kosmisch welzijn

De vrouw geboren uit de rib van de man

Ziende blindheid en horende doofheid

Het kerkelijk huwelijk en de doop

De symboliek van Pasen :
 
Witte Donderdag en Goede Vrijdag

Jesus droeg het leed van de wereld

De olijfboom en de scheur in de Heilige Aarde

Terug naar Homepage

 

Over de doden niets dan goeds

Ach, voor een aandachtig lezer verval ik voor de zoveelste keer in herhalingen.
Maar als ik zie hoe ongelofelijk sterk vooringenomenheden als vastgeroeste denkbeelden zijn, is dit misschien de enige manier om te verhalen dat we allen - niemand uitgezonderd - uitverkorenen God's zijn.

Toen ik dan ook decennia geleden door een  "uitverkoren bijbelfanaat" ook met deze titel werd behangen na een kruisverhoor van ¾ jaar als gevolg van de wederopstanding van een Thesselonikische monnik uit mijn vermolmde stamboom, kon ik niet veel anders doen dan…
Ik zette de deur open en vroeg deze "Godslasteraar" vriendelijk doch dwingend mijn  huis te verlaten!

Toch was hij een geschenk God's  geweest, want zoals ik bij de wederopstanding van mijn grootvader alles eenvoudig kon testen op mijn medemens, die "patientia" de experimenten ondergingen, zo was dit dit keer voor een atheist veel moeilijker.
Maar door al die experimenten had ik wel inzage gekregen hoe wij letterlijk en figuurlijk door een tunnel van "verlichting" afscheid nemen van onze zielige erfzonde alvorens wij weer tot de metaforische God worden opgenomen in het spel der kosmische elementen.

Hoe kan men dan nog kwaad spreken van een mens die het zondige boetekleed  bij de verlichtende laatste ademtocht heeft afgelegd?

En zeker als men daarbij nog weet, dat men tijdens dit afscheid ook nog eens afscheid neemt van iemand die nog niet eens helemaal overleden is.
Ja, inderdaad!
Wij begraven onze "dierbaren" alvorens "het witte licht van verlicht zijn" is gedoofd, want voor een ieder de de Bijbel dan wel heeft leren zien als een waar God's geschenk heeft niet geleerd van de drie dagen "berusting na de ware wederopstanding". [zie o.a. bijna dood-ervaringen]
Maar om bij de laatste tocht naar het Rust en Vredes Hof naast de kerk, iemand alsnog de hemel in te prijzen gaat me net iets te ver.

Alles is zo groot zo klein en zo kunt U misschien al een beeld krijgen, waarom die Oude Wijsheid van weleer met zekerheid wist dat we het Paradijs van Verlichting zouden hervinden en dat dit 1000 jaar zou zijn.

Reageer op dit onderwerp / Terug naar homepage

Grappig hoe vele New-Agers bij leven al weten dat hun geest onsterfelijk is.
Zouden zij bij leven al dood zijn?