|
Onze liefdesplaneet Venus en haar tegenpool Mars. Fantastisch, miraculeus
Wat een prachtige metaforische vertellingen, die nu 6000 jaar na dato nog zo levendig zijn alsof het een van de waarheden is waaraan velen geen moment twijfelen.
Wat maakt een vertelling zo onsterfelijk?
Ik ben
zeker geen Oosters sprookjes-expert, maar weet wel met zekerheid dat op het moment dat de magie eruit verdwenen is de sterfelijkheid ervan een feit is.
Dit geldt voor kinderen en idem dito voor volwassenen.
Dit
geldt voor wetenschappelijke ontrafelingen en…niet te vergeten het geloof.
Dan is de spanning eraf en daarmee ook de interesse.
Vreemd genoeg is het menseigen dat we ons doodongelukkig voelen als er geen
spanning meer te beleven is.
Is er geen spanning dan zoeken we het wel op.
Dat is ook de reden dat we als maar meer en verder zoeken en nooit tevreden zijn met "wat is".
Mijn vrouw beweert met
stelligheid dat spanning, magie, sensatie en emotie de basis van het leven zijn en onderwijl zou ze niets liever willen dan afscheid nemen van al haar emoties.
Kan het duidelijker?
Het onze absolute
schizofreniteit, waar ik in "De magie van het denken" dieper op inging.
Ik heb dit zelf als geen ander ervaren in mijn onderzoeksdrang naar het ontstaan van ziekte.
Had ik een medisch probleem opgelost
dan was mijn interesse verdwenen en kondigde zich als vanzelf een nieuw probleem aan.
Het begon met een minuscuul onderwerpje in de geneeskunde en iedere keer als er weer een magisch stukje was opgelost, was het net
alsof het als sneeuw voor de zon verdwenen was.
Ik legde het vast in een artikel, stuurde het naar een of ander medisch blad en dan was het onderwerp afgewerkt. Of het gepubliceerd werd maakte me dan eigenlijk weinig
meer uit.
In feite geldt hetzelfde voor al deze vertellingen over het einde der tijden, waar ik ogenschijnlijk voor dovemansoren schrijf en iedere verdiepende dialoog als zijnde een eventuele correctie op
mijn schrijven achterwege blijft.
Het is dan ook te danken aan mijn vrouw, dat er toch weer een website verscheen na het plotseling verdwijnen van het forum.Toen ik uiteindelijk wist dat wij ziekte zelf
creëren, was iedere drijfveer om te dokteren tot nul gedaald en...
Als maar dieper en dieper ging ik graven en het resultaat is duidelijk.
Met andere woorden : Onwetendheid is niet alleen de basis van
onsterfelijkheid van sprookjes, maar is nauw verbonden met het menselijk karakter.
Iets weten maakt dan ook eerder ongelukkig dan gelukkig en dit zegt de taal met haar volkswijsheid "Zalig zijn de armen van
geest" en "Alles weten maakt niet gelukkig".
Het is de spanning en sensatie, waarop wij menen te leven.
Daar staat dus lijnrecht tegenover dat we wel graag alles willen weten.
Een typische
eigenschap van sprookjes is, dat het op metaforische wijze iets verhaalt over ons zwart/wit denken en/of onze schizofreniteit.
Zo kunnen we dit oeroude sprookje over de liefdesplaneet Venus dan ook niet
loskoppelen met zijn tegenpool Mars.
Maar weet U wat deze metaforische vertelling ons te vertellen heeft? Hoeveel kunstemakers alleen al door Venus in de loop der eeuwen geïnspireerd zijn weet ik niet. Maar dat het
er velen zijn en dat dit sprookje nog oerlevendig is bewijst alleen al, dat men hedentendage bloedserieuse verhalen op internet kan vinden over de geest van de vrouw, die naar Venus zal verhuizen en dat de man zijn heil
moet gaan zoeken op Mars.
Ongelofelijk!
Het is werkelijk niet veel anders gesteld met de ziel en de zo uniek bevonden menselijke geest. Wetenschappelijk is nu wel met zekerheid bewezen dat Venus nooit leven
heeft gehad. De zo dicht om de zon draaiende planeet is gewoon te warm.
Het kan best zijn dat zich rond Venus ten tijde van de ijstijden - net als op aarde - een dampkring heeft gevormd, maar deze is dan vrij snel na
die ijstijd weer verdwenen.
Persoonlijk denk ik dat dit zeker het geval is geweest, maar belangrijk voor ons wel en wee is dit absoluut niet.
Kijk!
Van Mars is nu met aan zekerheid grenzende
waarschijnlijkheid aangetoond dat er een dampkring is geweest en dat er zich onder die dampkring een levenscyclus heeft gevormd ook.
Verder is de wetenschap nog niet gevorderd, alhoewel men nu al science fiction
ideeën heeft om daar een nederzetting te bouwen voor het geval de terrorist het gaat winnen van de nobele westerling. Dan rijst toch onmiddelijk de vraag : uit welke koker komt dit sprookje?
Misschien is het wel
helemaal geen sprookje en onderdeel van kosmologische wijsheid, die om onbekende redenen niet in het kosmologie-boek Testament thuis hoorde.
Als ik al die magische vertellingen naast elkaar leg kan het haast niet
anders dan dat dit allemaal vertellingen zijn van de Oude Weetheid van vroeger en menselijk vertaald in onze dwaling van de geest, die denken heet.
Ik vond in de afgelopen jaren te veel van deze overeenkomsten
om het nog te negeren.
Maar nu terug naar de liefdesplaneet Venus, die naar mijn bescheiden mening wel degelijk ten tijde van ijstijden een dampkring moet hebben gehad en misschien zelfs een eerste vorm van leven.
Ook de planeet Venus zal net zoals alle planeten een groei hebben moeten doormaken van 12 naar 13 baktuns.
Daar is het hele uitdijende deel van de kosmos al zo'n 360 miljoen jaar mee bezig.
Die tijdelijke H
2CO3-dampkring zal daar net zoals
op aarde de planeet Venus fasisch enorm hebben opgewarmd, vulkaan-erupties hebben veroorzaakt waaruit alhier het leven zich ook ontwikkelde na een fase van zure regen.
Maar het kwam nooit tot een verdere veryanging
van dit eerste prille leven, omdat de zon Haar dampkring al vervroegd oploste.
Geen veryanging van het evolutieproces betekent dat het ontstane leven geen progressieve overlevingsgevecht en/of struggle for life heeft
gekend.
Dat betekent dat dit leven iedere keer weer totaal in overgave of onderdanig bleef aan de krachten van de zon.
Sprekend in termen van yin en yang betekent dit dat dit fasische leven altijd yin is gebleven
en…
Was yin niet het typische kenmerk voor liefde?
Zo werd in metaforische vertellingen de planeet Venus tot "liefdesplaneet" verheven en werd Mars nog vechtlustiger afgeschilderd dan de planeet Aarde
vanwege zijn grotere afstand van de zon. Reageer op dit onderwerp / Terug naar homepage Welk sagen- en legenden-boek uit willekeurige culturen wij ook ter hand nemen, de
strekking over het noodlot dat ons egoisten bedreigt is overal hetzelfde.
Natuurlijk is het mijn invulling na kennisneming van de overleverde wijsheid dat de bron van deze wijsheid uit het oude Oosten komt.
|
