Creativiteit vernietigt.
Het vernietigde creëert het nieuwe.
Creativiteit dient te vernietigen om ruimte te scheppen voor een nieuwe creatie : evolutie.Dit is het Goddelijke van het Kosmisch spel der eeuwig bewegen.
De vrouw is de creator van het nieuwe leven : de Maan.
Voor dit creëren heeft zij de man nodig.
Hij is de uitvoerende macht : de Zon.
Dit is het verhaal van de zondeval, waar de man de uitvoerder
was van Eva's wensen.
Toen - lang geleden - de aarde overvol van leven was - met als zwaktste schakel mens -, was het de vrouw die de man aanzette om… ander leven te "beheersen" en zo
ruimte te creëren voor eigen overleving.
In het aardse spel der elementen - de menselijke levenscycli - waren het de astrologische sterrebroeders Jesus en Hitler in ons Aeoon (het laatste), die geboren zonder
erflast met "menselijke leeghoofdigheid" gehoor gaven aan deze kosmische wet!
Vernietiging voor de creatie van nieuw leven : de vooruitgang!
De komst van Jesus
luidde de ondergang in van het Romeins imperium en de Egyptische hoogconjunctuur.
Boeddha deed dit overigens al eerder ten tijde van de suprematie van het Oosten, als land van de rijzende zon.
Hitler
deed ditzelfde voor Europa, waarna het "nieuwe land" als "land van de zonsondergang" deze taak kon overnemen.
De menselijke taak was daarmee beëindigd en "Big Brother" nam die onmenselijke taak over :
een gezichtloze dictator /uitvoerder : de systeemdictatuur.
Zo werden de taken verdeeld en werd niemand meer persoonlijk aangesproken.
De leidende rol werd door Big Brother overgenomen, inclusief de zegelring
als erflast : de Adelaar.
Deze grootse taak heeft "Amen"-Rika
: betekenend de rijkdom van de laatste ademtocht, waarin ieder persoonlijk als een versnelde film het gehele evolutie-proces teruggedraaid krijgt en vredig kan heengaan : Rust in Vrede geheten.
De leider in deze eindtijd is dus Amerika : het land van de ondergaande zon.
Het spel van eeuwige beweging : perpetuüm mobilé geheten : groei - bloei - regressie.
Het is de natuurwet voor "AL wat IS.
De
stille wanhoop - de ingehouden angst voor de op handen zijnde Big Bang, uitgevoerd door Big Brother, is de Goddelijke taak die de mens als creator en zwakste schakel, in de levenscycli op aarde, ten deel viel.
Een zeer ondankbare taak.
Een taak, die waarlijk doet lijden.
Haar onverlaten inzet alles te creëren deed haar waarlijk het spel van de Big Bang nabootsen.
Zij ontwikkelde (en/of bootste na) het
spel der atomen : de oerpap energie voor "AL wat IS", de atoomenergie inclusief haar Big Bang eigenschappen.
En die energie beheersing is gelijk onze groeiende beheersing : een stille wanhoop
Het is als een afgedekt vuur dat zich eens als ziekte in ons doet exploderen.
Eerst in het lichaam daarna in de geest.
Het was Einstein, die mocht zien hoe energie nooit verloren gaat.
Hij noemde
zijn creatie relatief, doch de wereld wist het beter en maakte het tot een absolute en noemde het de quantum theorie.
Die quantum theorie werd ook een theorie voor "AL wat IS", doch besefte niet dat het Yin en
Yang voor "Al wat Is" geen gelijke is, maar groeit tot gelijkheid door recycling op alle kosmische niveaus.
Een enkel aspect van dit recyclingsproces heet leven op de planeet en niets meer!
Dit was mijn herontdekking -'re'-search geheten -, daar alles al onderzocht was in de tijd dat de boom der wijsheid vol beladen was : aan het einde der groeifase /het land van de rijzende zon.
De innerlijke explosie van de laatste ingehouden ademtocht heet de laatste adem : diep en krachtig. De innerlijke groeiende spanning gaat daaraan vooraf.
Alles is zo groot zo klein.
De individuele groeiende stille wanhoop is de uiterlijke onrust : "haar ascendant".
Het is die uiterlijke verschijningsvorm, die nu bij velen leidt tot "Burn Out".
Het individuele van de mensheid als geheel leidt tot eenzelfde doel c.q. gevolg.
De explosie, die volgt, zal de Aarde waarlijk doen branden in Uranus.
Alles wat tot creatie leidde, zal voor de noodzakelijke
vernietiging en vernieuwing worden ingezet.
Het is de zwarte dag gelijk het zwarte gat waarvoor de wetenschap nu zo'n "in-mense" belangstelling toont.
Gelijk de vrouw zich steeds meer ging vereenzelvigen
met haar sterkere levenspartner man en op haar baas ging lijken, zo vergaat het ook het lot van Moeder Aarde.
Haar vermanlijking doet de mogelijkheid kinderen voort te brengen steeds geringer worden.
In dit alles was reeds lang vóórzien.
Voor Moeder Aarde is het de mens, die deze vreemde taak om leider te zijn voor het Kosmisch Spel van oneindig bewegen opgedragen kreeg : de kroon /het hart /het kosmisch
kloppend hart.
Voor Mars verliep dit proces volkomen identiek.
De Kosmos!
De kosmos is waarlijk barstens vol leven!
Het is een spel van va et viens.
Het komen - de groei -
gaat in groeistuipen van 7 fasen en verloopt gelijk de groei van een onbezonnen kind, met explosies.
Het gáán - de regressie -
gaat eveneens in 7 fasen en Bijbels genoemd de 7 plagen en doet ons steeds verder gissen naar het nut van alles.
En des te verder wij gissen, des te groter de "ver"-gissingen.
Doch!
Men leert van fouten en zo
staan we aan het einde der dagen toch niet lege handen.
We waren één met het geheel.
Het eeuwig bewegen.
Epiloog
Het verhaal over de 7 vette en de 7 magere "jaren", lijkt bij eerste lezing de
absolute ver van mijn bed show.
Toch blijft het hangen diep in Uw wezen, alhoewel U er niet over durft te praten.
Dat is de Stille Wanhoop, waarvan individualisme de uitingsvorm is.
Allereerst voelt U boosheid en dat is normaal.
Dat is menselijk.
Dat is het menselijk denken, het welk vijandsbeelden creëert.
Het denken, dat koste wat het kost wil beheersen c.q. heersen over iets dat
onbeheersbaar is : ons doodsbeleven.
En als het zover is, reageert U onbeheerst en/of natuurlijk.
Laat U Uw onbeheerstheid beheerst niet zien, dan wordt U ziek van binnen.
Dat is de ziekte-explosie van deze tijd, die gekenmerkt wordt door demoncratische vrede c.q. schijnvrede.
Laat U deze beheersing los, dan is het oorlog.
Dan verdwijnt de
individuele ziekte wel, maar het vernietigingstuig hetwelk wij nu creëerden, is allesvernietigend.
Dat weten we allemaal.
Dat wordt Big Brother's Big Bang : de Derde en laatste Wereldoorlog !
Alle verhalen - levend op vèr-gissingen (illusies) blijven U achtervolgen.
U zult er steeds meer mee geconfronteerd worden, omdat er duizenden en nog eens duizenden aanwijzingen zijn.
Op alle terrein, op ieder vlak van het leven.
Alles is in alles en gebeurt tezelfdertijd.
Het gebeurt zelfs niet alleen in de mensenwereld.
Het gebeurt in alles om ons heen.
Het is niet toevallig dat Moeder
Aarde haar aardse atmosfeer - haar dekmantel - aflegt en dat de Oosterse vrouw haar hoofddoek laat vallen.
De Westerse vrouw speelt haar spel iets anders en verlaat huis en haard.
Het is niet
toevallig dat de Magnetische Aardas steeds meer uit haar "voor ons onbekende lood" valt en de vrouw, het scheppende, steeds manlijker wordt.
Het is niet toevallig dat de onvruchtbaarheid van de vrouw
steeds groter wordt, de zwangerschappen moeizamer en de bevallingen pijnlijker.
Haar verandering is eenzelfde als die Moeder Aarde doormaakt.
Het is niet voor niets dat de wetenschap nu
vér-gissingen doet over het zwarte gat in het Heel-AL.
Het is geheel en al dezelfde als dat heel vroeger de vrouw aanbeden werd voor het "zwarte gat", waaruit nieuw leven te voorschijn kwam als zijnde een wonder.
Dat laatste weten we nu en wat we weten laat geen spanning meer achter.
Het grote zwarte gat is nog vol geheimenissen en die spanning heeft iets magisch.
En op het moment dat we iets vol-ledig doorgronden,
valt de spanning weg en gebeurt er iets vreemds. Ik kan U dat als geen ander zeggen na het uiterst vreemde leven het welk mij gegeven werd.
Allereerst is er vreugde over de ontmanteling van een cirkelgedachte, die
gelijk een atoombom diep van binnen ziekte en verderf zaait.
De vreugde is de explosie, die ruimte schept voor een nieuw zicht : een nieuw gezicht.
Het is als Japan, dat na de allesvernietigende kracht van de
atoombom sterker dan ooit tevoorschijn kwam.
Na die vreugde ontstaat eerst een vreemsoortige leegte alsof men in een zwart gat is beland. Doch dit zwarte gat vult zich weldra op met iets nieuws.
Door het loslaten
van de spanningen, kan men afstand nemen van het eerdere probleem, waardoor men de proporties ervan leert zien.
Dan pas leert men waarlijk de essentie zien, die voorheen door emotie versluierd bleef.
En
door dit zien zonder emotie kan men ook niet meer meegetrokken worden in de emotie van anderen. Dit emotieloos reageren wekt de schijn van onverschilligheid bij de naaste, die daardoor reageert met afstand of
boosheid.
Beide heb ik in mijn leven ervaren als 1000 doden sterven.
Het was mijn ontmanteling van ziekte als zijnde een vijandsbeeld waarmee ik opgroeide, die het voor mij onmogelijk maakte mijn werk als arts
voort te zetten.
De "spanning" was eraf.
Dit was waarlijk de grootste stap in mijn leven en viel waarlijk in een groots zwart gat. De agressie van mijn naasten, menend dat het mij onverschillig liet, was enorm.
Het bracht mij waarlijk verder van mijn samenleving als ooit tevoren.
Het gat /het zwarte gat werd opgevuld en zo zette ik mijn eenzame en steeds eenzamer wordende voettocht voort.
Het bracht mij in een tijd -
noem het verleden of noem het toekomst - waarin alles in alles haar gelijke was of weer wordt.
Het leerde mij zien, waaronder alle aspecten van oorzaak en gevolg in het groot en in het klein. Het leerde mij zien in
vergelijkingen.
Ik viel in het magische zwarte gat.
