Religies

 Introductie

 De magie van het geloof

The craddle of Faith

Incarnatie Reïncarnatie  Excarnatie

De zondeval
en/of
"de val in onbehagen"

De zin van ons  lijden voor kosmisch welzijn

Hoe weetheid tot illusie werd

Twee geloven op een kussen... en daarna het Paradijs?

Over het Waarheidsboek de Bijbel vindt U meer op
Bijbelse vertellingen
en
Bijbelse metaforen

Terug naar Homepage

Incarnatie Reïncarnatie Excarnatie

In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest mompelt de afgezant van God -Vicarius Filii Dei - en de hele kerkgemeenschap mompelt Amen onder het slaan van het kruis des doods.
Een prachtig beeld van de trilogie des levens waar incarnatie, reïncarnatie en excarnatie een onderdeel van is.

Het is een symbolenspel des levens wat in "Al wat is" is terug te vinden.
Het is als de groei, bloei en regressie-fase in een cultuur.
Het is als de kind-, volwassen en weer kindsfase, die ieders leven kleurt.
Het is als het opnemen van kennis, die kennis herkauwen om hem daarna (de ballast) weer los te laten.
Het is eten, verteren en ontlasten.

Incarnatie betekent letterlijk te vleze maken en heeft zeker niet voor niets te maken met de alvleesklier.
Van oudsher werd deze klier als centrum van ons lichaam gezien en heette de Zonnevlecht en/of centrum van incarnatie.
Het is het orgaan dat de impressies van de buitenwereld verwerkt en opslaat in het "lichaam" en/of technisch vertaald in de RNA keten van de genen.
Mensen die zo de wereld opzuigen kennen wij als zijnde extrovert.
Het zijn zij die in de wereld staan en door vallen en opstaan wijzer worden.
Dit zijn de incarnatie mensen en ooit beschreven als yang en/of de dag.
Ooit - dat is al heel lang geleden - was dit de man, die thuisgekomen met zijn buit zijn vrouw verhaalde over de spanning en sensatie van de struggle for life en hoe blij hij was weer heelhuids terug te zijn.
De extroverten  zijn de "fighters for life".

Toen was het de vrouw - het yin - de nachtschade, die thuis huis, haard en kroost verzorgde en beschermend probeerde ze groot te brengen.
Het is al zo lang geleden dat niemand zich dit nog echt kan inleven en al helemaal niet dat deze typologie werd beschreven als zijnde de Maanvlecht en/of de bijnier, die in ons lichaam de rol van verdediging heeft.
Het zijn de introverten, die niet echt in de wereld staan en verteren wat hen via de extrovert ter ore komt.
Het zijn de zorgende en bezorgde mensen, die 's nachts wakker liggen en nadenken over alle gevaren.
Zij spiegelde de extroverte vertellingen en probeerde daarna zijn onstuimigheid te temperen.
Samen - man en vrouw en/of yang en yin - waren zij de volmaaktheid van het leven en sprekend in vergelijkingen waren zij de spiegel van onze lichaamsreacties die als fight- en flightreactie bekend staat.
Samen waren zij als de onstabiele RNA- en de stabiele DNA keten, die samen onze genetische code vormt.
Met andere woorden, de extrovert en introvert horen als levenseenheid bij elkaar gelijk dag en nacht of als eb en vloed.

Beide tezamen vormen zij het leven, terwijl ieder afzonderlijk - zeker in een tijd van extremen als nu - respectievelijk doodlopers en doodzitters zijn.
Kijkend in de wereld van vandaag zijn dit de superbeweeglijke en onrustige kinderen en zijn tegenpool de autisten.
Maar dit ter zijde.

Hoewel vandaag de dag de introvert en extrovert als typologie tussen beide geslachten min of meer verdeeld is, was dit vroeger niet en dit is onderdeel van het eerder geschreven stukje "De Zondeval, de val in het onbehagen", waardoor de vrouw vermande.
Of men introvert of extrovert in het leven staat is in een oogopslag af te lezen aan de tandenrij.
Bij introverten zijn de tanden klein en staan naar binnen en bij extroverten zijn de grote voortanden opvallend en staat de tandenrij naar buiten gericht .

Voor wie via de zgn. gelaatsdiagnostiek meer wil weten over zichzelf en anderen, raadpleegt de werken van een grootheid op dit gebied Michio Kushi: Oosters filosoof, medicus, wetenschapper en oprichter van de macrobiotiek.

Als onderzoeker - gebruikmakend van de electro acupunctuur - werd ik gevangen door deze zonnevlecht- en maanvlecht mensen toen ik een familiair onderzoek begon over de mogelijke erfelijkheid van ziekte.
Ik had inmiddels al met zekerheid vastgesteld dat iemands karakter te "lezen" viel uit de onevenwichtigheid der organen (hartelijk, zeikert, gallig, mild enz.), maar had nooit acht geslagen op eventueel introvert (bijnier) of extrovert (alvleesklier).
Het eerste wat opviel was dat verliefdheid en/of een echtpaar altijd een echt paar van yin en yang mensen was.
Toen ik dit wetende in de wereld ging kijken, was dit alles overduidelijk te zien en is voor iedereen te zien.

Ik viel van de ene verbazing in de andere, want de kinderen "electro-acupuncturistisch lezend" kon ik zonder veel moeite het erflijn-kind richting vader of moeder aanwijzen. Maar met één evident verschil.
Is de vader of moeder extrovert, dan is het kind altijd introvert en visa versa.
Dit had iets te betekenen en ook dit moest ik zonder dit stomme apparaat met eigen ogen kunnen zien.
Ik behoef hier zeker geen bronvermelding bij te geven, want iedereen kan dit zien.
Zo is de volksgezegde : "Van vader op zoon en van moeder op dochter" dan wel verouderd door de voorzegde groei naar gelijkheid en/of unisex, maar het principe blijft aanwezig.

Tenslotte viel mij op dat de onevenwichtigheid der organen (karakter, erflast, erfzonde of karma) iedere volgende generatie groeiende was.
Dat dit tevens duidelijk werd in een begeleidend bloedonderzoek (HLB bloedtest) zei ten overvloede vermeld.

Dit hele onderzoek tezamen, wat alles bij elkaar zo'n 7 jaar in beslag nam (en gestuurd door nachtelijke uitleggende dromen) deden mij tenslotte met zekerheid vaststellen dat een stamboom is opgebouwd in een wisselend patroon van - extrovert - introvert - extrovert - introvert enz. en dat met der tijd de onevenwichtigheid tot steeds ernstiger ziekten leidt.

Sprekend in vergelijkingen met de jaarringen van de boom zijn het de 7 "vette" incarnatie-maanden van de zomer, waarna de 5 magere reïncarnatie-maanden van de winter jaar op jaar de buitenste bast steeds meer laat vervormen.

Zo kwam ik tenslotte - mede gestuurd door mijn interesse in culturen - tot de conclusie dat ziekte gedurende zo'n cultuurcyclus een vast stramien kent van cumulatieve en logaritmisch versnelde ziekte-explosies als zijnde: bacteriële epidemie (de pest), verschillende orgaan deficiënties (bijv. suikerziekte), aderverkalking, kanker en AIDS om daarna ten onder te gaan in een zelfvernietigende oorlog.
Wetende dat deze "erfzondige karaktervorming" zijn oorsprong vond in het voor de mens zo unieke denken, was dát wat wij tijdgeest, tijdsmoraal of ethiek noemen niet zo moeilijk af te lezen.
De cyclus van deze "dwaling in de geest" is dan : pesten, zoveel hoofden zoveel zinnen, afsluiten, kankeren en elkaar helpen (aidsen) om daarna te excarneren via een oorlog.

Het is de symboliek van Vicarius Filii Dei, die van Vader op Zoon ons uiteindelijk het  laat Hemelen.

Zo laat de kerk ons "Het kruis des doods" vereren ten teken, dat de levensstrijd is beeindigd.

Zo herhaalt zich de geschiedenis tot het einde der dagen.

Reageer op dit onderwerp / Terug naar homepage