Woord en levenssymbolen

Intro : Eindtijd in relatie tot woorden

Het ontstaan van de levenssymbolen

Enkele bekende levenssymbolen

De glimlach van de dood

Minachting

Het symbolenspel van min en man

Intelligent design

Terug naar Homepage

Het ontstaan van de levenssymbolen.

De levenscycli die alle haar gelijke zijn, zijn niet zo maar uit de lucht komen vallen.

Het is onderdeel van de eerste overlevingsdriften van de mens en/of het menselijk denken.

Hoe uniek we ook aankijken tegen deze unieke menseigenschap, het is wel een defect of het eerste teken van verval van de natuurlijke symbiose van het zo complexe lichaam. Hij was niet voor niets het einde in het zo lange evolutieproces.
Door dit defect miste hij iets wat alle soorten leven vóór hem wel hadden : soorten, waaruit hij zich in die lange evolutieketen ontwikkelde.
   Hij miste het innerlijk vertrouwen en veiligheid.
   Hij miste het innerlijk vertrouwen en/of intuitie, waardoor de nacht/ het slapen een angstige nachtmerrie was.
Dit defect heet verkalkte brug tussen denken en weten : het corpus callosum.
Dat maakte hem tot angsthaas, die veiligheid zocht voor overleven.
   Hij moest wel uit zijn doppen kijken om de gevaren te leren onderkennen en zodoende zekerheden in te bouwen.
   Hij leerde kijken naar alles wat invloed had op de natuur om hem heen en waar hij lering uit kon trekken voor meer zekerheid. Zo leerde hij met vallen en opstaan en/of door schade en schande verbanden zien, die belangrijk waren voor dit overleven.

De gegevens werden voor het nageslacht vastgelegd in tekens en/of symbolen.
Het zijn symbolen, die wij nog steeds gebruiken om met elkaar te communiceren : het woord.

Een van de allereerste symbolen zijn de symbolen van de maancyclus als zijnde:
   - de omgekeerde C als teken van opkomende maan: het eerste kwartier of groeifase.
   - de O als teken van volle maan : het tweede kwartier  of bloeifase in de natuur
   - de C als teken van afnemende maan : het derde kwartier of de regressiefase of de fase van verval.
   - de gezwarte O als zijn nieuwe maan : het vierde kwartier of een fase van leegte en/of stilstand in de natuur en gekoppeld met dood.

Later leerde men zien hoe deze cyclus in feite eenzelfde was als een cyclus, die wij kennen als jaarcyclus van 12 maanden en dit beeld is vergelijkbaar met de 12 uur van onze klok.

In de uithoek van de wereld waar ik al 12 jaar woon temidden van ongeletterden kreeg ik de meest vreemde en onvoorstelbaren uitspraken te horen over de maan. Het waren voorspellingen op korte termijn en voorspellingen voor het komende jaar.
Jammer genoeg werd mij het hoe en waarom onthouden, want het waren overleverde wijsheden van vader op zoon zonder uitleg.

Dit "maan-zien" in relatie tot overleven is  waarschijnlijk de allereerste bewustwording van de mens.
De maan had daarmee een magische kracht, gelijk wij alles wat niet volledig doorgrond hebben met magie behangen.
Wij weten nu dat zonder maan leven op aarde een onmogelijkheid is en nog steeds heeft de maan iets van magische krachten overgehouden.

Het is dan ook niet voor niets dat de oude wijzen van weleer hun leven gaven om  dieper te kijken naar alles wat bewoog en daaruit veel meer conclusies trokken dan de gewone mens en als Mooniks te boek stonden.
Zij waren de eerste wetenschappers, die door louter zien en verbazen "Al wat is" in kaart brachten.
Voor de gewone mens waren het absolute vreemden en men dacht dat zij van de maan kwamen. Dit werden later de monniken, waar nog steeds de meest geheimzinnige verhalen de ronde over doen.

Zij waren door het onbegrepene dan ook de eerste magiërs op deze nu zo weldenkende wereld.

Reageer op dit onderwerp / Terug naar homepage

Mag ik U vragen het vreemde boekje "In harmonie met de maan" te bestellen [uitgeverij Altemira]?  Dan krijgt U net als ik pas echt de bibbers van hoe  ver we van de natuur zijn afgedwaald.
Volgens mij dient Minister Verhoeve van cultuur en opvoeding dit op alle scholen verplicht te stellen als eerste stap terug naar de natuur.