|
Het symbolenspel van min en man Dat man en vrouw als dag en nacht
van elkaar verschillen is net zo zeker als dat één en één twee is. Dat beide ooit elkaars gelijke worden lijkt onwaarschijnlijk. "Door schade en schande wijs geworden" of zoals gezegd " De
wijsheid komt met de jaren" is de voorzegging als zijnde een groei naar gelijkheid der sexen ijzig langzaam toch duidelijk geworden. Het is na 60 jaar leven dat ik mijn eigenwijzigheid heb laten varen en
vreemd genoeg kwam ik toen pas uit bij wat men noemt Oude Wijsheid. Het is dan ook zeker niet voor niets dat er daterend uit de "sans""criet"tijd - de tijd van het ongeschreven woord - symbolen
voor beide mensenkinderen werden nagelaten tezamen met een veelheid aan vertellingen. Laat mij nu in woord proberen weer te geven wat ooit uit die symbolen van vader op zoon en van moeder op dochter als levensles
werd meegegeven, alsmede verhalen over de groei naar een gelijkheid voor beide.Het manlijk De drie nagelaten symbolen voor het manlijk zijn een ieder bekend.
1. ¥ : Het is het symbool van de zon, die in de dag zijn warme pijlen afschiet en het zichtbare laat groeien. Het is de man die al denkend
in de dag creëert voor beter als zijnde de overlevingsdrift. Het is de agressieve heethoofd en/of de onrust van de dag. Hij is de onrust die constant op zoek is naar de rust en/of het vinden van Perfectie die geen verbetering meer kent. Dat is zijn liefde die hij zo nooit zal vinden.
2. XY
: Het is het symbool van zijn tweeslachtigheid, waaruit die onrust voorkomt. Het is de onvolmaaktheid gelijk alleen onvolmaaktheid kan veranderen in beter. Het is daarmee ook het symbool van willen beheersen in zijn creatie-zucht naar beter, totdat hij die beheersing in zichzelf gaat vinden en daarmee zijn onrust verbrandt.
3. Yang
: Deze nalatenschap dateert uit de overgangstijd van de symbolentaal naar het geschreven woord. Als verbastaarding van Yang kwam hier het woord man uit naar voren. Hij was gelijk de beweeglijkheid van ons uitdijende deel van de kosmos, die in vuur en vlam een en al onrust is. Het numerologisch getal 2 duidt ook op deze onvolmaaktheid. Terugblikkend naar de nalatenschappen uit deze tijd (zo'n 6000 - 8000 jaar geleden) kan men stellen als zijnde een periode dat "Alles in Alles" door een enkeling tot in de Perfectie gevonden was door innerlijke beheersing. Die innerlijke verbranding van onrust heette meditatie en/of zelfverachting. Zij die deze Absolute Rust hadden gevonden heetten "Verlicht te zijn van onrust" en leefden nog slecht in pure overgave of… Wij noemen dit nu devotie, maar een minder beladen woord of vertaling hiervan is "totaal dienend om Niets". Zij hadden om in symbolentaal te spreken de status
XX en/of O bereikt. Zij waren de cirkelgang des levens voor "Al wat Is" zelf geworden.
Het vrouwelijk Ook de drie sybolen voor het vrouwelijk zijn welbekend.
1. ¥ : Dit symbool stelt de maan voor aangevuld met het kruis. Het kruis is de tegenpool van de manlijke kruin (de onrust van het denken) en vertegenwoordigt de dood. Het is ook het symbool van
de nacht met zijn koelte. Het is ook het symbool van de absolute overgave, wetende dat de de zon haar episodisch zal opwarmen om in leven te blijven. Het is tenslotte ook het symbool van het scheppende dat zij in
alle rust uit haar kruis geboren kan laten worden. Zouden we het symbool vertalen voor "Al wat is" dan vertegenwoordigt dit symbool de onzichtbare wortels en/of roots van de boom, die de kruin van de boom
kan laten groeien. Zij wordt erdoor gevoed en behoeft hem alleen maar af te koelen, wetende dat hij anders zichzelf verbrandt. Zij geeft de verhitte kruin de mogelijkheid om zaden te maken in zijn creatie-drang,
wetende dat zij die in de koude winter en/of nacht weer mag ontvangen en tot zich zal nemen onder de bescherming van zijn afgevallen bladeren. 2. XX
: Het is het symbool van de evenwichtigheid en/of volmaaktheid. Het is het symbool van de totale rust en overgave aan de nacht. Het is het symbool dat geen verandering kan velen, daar dit slechts leidt tot onvolmaaktheid met als kenmerk onrust. Iedere verandering leidt daarmee tot het in gevaar komen van het nieuwe leven. Het is tezamen met het vorige symbool de absolute overgave om het nieuwe leven dat de kruin in zijn creatie-drang aan haar gaf te beschermen en goed te laten wortelen, opdat er straks in de dag een stevig gewortelde nieuweling uit kan groeien. Iedere verandering zal haar gelijk
XY in de onrust van de dag zetten, waardoor zij haar nazaadjes in de steek moet laten. 3. Yin
: Het yin is in onze taal aanvankelijk vertaald in min. Daar komt dan ook het woord beminnen vandaan. Het woord is mede door het feminisme in onmin geraakt en vervangen door vrouw als zijnde een verbastaarding van "voor uw", hetwelk dezelfde dienendheid draagt. Het is eigenlijk "voor uw behagen" en heet in het latijn placentar, waarvan het woord placenta en/of moederkoek is afgeleid. Het is het verachten van de placenta en/of nageboorte, die haar en al haar kinderen uiteindelijk in onbehagen deed vervallen en ooit werd beschreven als zijnde de zondeval. Het is een lang verhaal en laat het om die redenen hier rusten. Dit symbool yin dateert uit dezelfde tijd als die van het yang en/of de tijd van het Absolute Weten. Het is dan ook niet verwonderlijk dat yin het numerologisch getal 3 met zich draagt als uiting van die perfectie. Want alles, maar dan ook alles was door die zelfverbrande denkers in kaart gebracht van het allergrootste tot het allerkleinste. Zij konden niet alleen de
O
en/of de cirkelgangen des levens zien, doch tevens hun samenhang. Het yin vertegenwoordigde daarin niet alleen het weten, doch ook het inkrimpende deel van de kosmos alwaar energie zich opstapelt, gelijk wij in de nacht onze batterij opladen om die energie in de dag weer te verbranden. Dit verbranden op kosmisch niveau - hetwelk ons licht en warmte brengt - noemden zij "meta"-bolisme en/of het opeten (bolaemie) van de sterren en is aards gelijk met een brandend houtblok dat tot stof vergaat. De tegenpool van dit Yang is daarin de absolute tegenpool: koel en energie verzamelend. Dat zij wisten dat dit Yin energetisch sterker was dan Yang (kernfusie> kernfissie), maakte tevens dat zij dit Yin Volmaaktheid toeschreven en het Yang als zijnde het Onvolmaakte beschouwden.
Groei naar gelijkheid Als voorzegd zouden man en vrouw een groei doormaken naar gelijkheid. Dat wij hier al aardig naar op weg zijn wordt zeker niet alleen bevestigd door genetici
en andere medische wetenschappers, doch wordt tevens bevestigd door een nieuw symbool dat wij ervoor creërden : Een samensmelting van ¥ en
¥. Het symbool toont ons dan misschien wel een samensmelting van beide in een tijd die ook wel sexuele revolutie wordt genoemd (Revolutie betekent
teruggang), doch het aangezicht van manlijk en vrouwelijk bleef nog wel behouden.Toch is de man is geen yang meer en stelt zich steeds meer verzorgend en dienend op. Sprekend in energieën van yin en yang
van het woord is het krachtige manlijk verdwenen en ook verdwenen uit het van Dalen-woordenboek. Het is vervangen door het veel zachter klinkende mannelijk. De min is al lang geen yin meer en werd met der tijd
koeler en berekend. Ze is gehard en alhoewel in de van Dalen nog vrouwelijk staat, past vrouwlijk haar veel beter. De sex - ooit verwoord als zijnde het spel tussen tussen de X-en - is vervangen door
seks en wordt wereldwijd lichamelijk en geestelijk te gelde gemaakt. Van echte liefde, toewijding of dienend voor Niets, is niets meer terug te vinden. De veryangde min is haar eigen weg in de dag gegaan. De
nazaadjes van de boom worden met zaaddoders of condooms gedood en een misrekening wordt geaborteerd. Die zaadjes die nog wel ontkiemd zijn lopen steeds ontwortelder rond. Van de maancyclus bij de vrouw is al helemaal
niets meer terug te vinden, de zwangerschappen verlopen steeds moeizamer en de bevallingen worden steeds pijnlijker. Dat tevens de kinderloosheid steeds grotere vormen aanneemt weet iedereen. Dit alles maakt wel
duidelijk dat de vrouw uit haar volmaaktheid is gestapt, waar al haar nazaadjes kinderen, mannen en zij zelf nu de wrange vruchten van plukken. De man - tenslotte ook een van haar kinderen - loopt tevens ontworteld
rond en verbrandt zijn kruin in een steeds grotere onrust. Hij zoekt nu dag en nacht, verdeef hem er zelfs voor en raakt steeds meer burn out. Dat is de mens die Ik heet en als dokter wilde dienen in perfectie, doch
daarvoor eerst perfect wilde weten wat ziekte was. Zijn vele burn-outs deden hem uitkomen bij de Perfectie en het dokteren ziet hij nog slechts als water naar de zee dragen. Hetwelk ooit lang geleden in
vrijwilligheid geschiedde - het verbranden van de onvolmaakte creatieve onrust - geschiedde nu door schade en schande levend in een tijd van dit nieuwe symbool. Maar het is wel het leven in de overgangstijd. Dat
weet of voelt iedereen diep van binnen. We leven met ons allen in een tijd die volkomen chaotisch is. De vrouw voelt zich geen vrouw meer en droogt op. De man is geen man meer en verbrandt zijn creativiteit en
daarna zijn creatie. En zo verliest de man zijn ¥ (zijn kruin) en de vrouw haar + (haar kruis) en zullen ze beide groeien naar O . Dan is de levenslemiscaat van de kroon op God's Creatie
omgebogen tot een en dezelfde cirkel. Dan zijn we beide -man en vrouw- daar beland waar de oude Weetwijzen van weleer lang geleden waren aanbeland. Het is het land Lot als zijnde de lotsbestemming, die heet "Uit
stof zijn wij geboren en tot stof zullen wij wederkeren." De groei naar gelijkheid is daarmee voltooid en we zijn weer vol overgave voor het spel van de kosmos. Reageer op dit onderwerp / Terug naar homepage Mijn hele leven werd gekleurd door "min"achten, maar helaas legde me dit maar al te vaak windeieren. Het is het woord wat door de omkeringscyclus zo "tegen"woordig
bleek te worden uitgelegd. Dat is de tegenwoordige tijd. |