Woord en levenssymbolen

Intro : Eindtijd in relatie tot woorden

Het ontstaan van de levenssymbolen

Enkele bekende levenssymbolen

De glimlach van de dood

Minachting

Het symbolenspel van min en man

Intelligent design

Terug naar Homepage

Introductie Woorden en levenssymbolen

Het lijkt misschien zo'n knullige catagorie en is misschien wel de allerbelangrijkste van allemaal.

Twee hoofdpunten zal ik in het kort benaderen

Ten eerste : Het gesproken en geschreven woord is het Alpha en Omega van onze communicatie.
Ongetwijfeld weet U dat deze twee lettersymbolen afkomstig zijn van het Griekse alphabet.
Maar waarschijnlijk hebt U er nooit bij stilgestaan, dat dit Griekse alfabet zich ontwikkelde of evolueerde uit de veel complexere Hebreeuwse, Arabische en Chinese woordsymbolen en dat onze woordsymbolen weer een simplificatie zijn van de Griekse.
Wist U dat dit alfabet op rij gezet een getrouwe weergave is van het Alpha tot Omega van het gehele evolutieproces : de levenscyclus op aarde?

In het woord Alpha zit het woord lava verborgen en dit lava is het essentiele aardse onderdeel voor het ontstaan van leven.

De laatste letter Omega is het symbool van het dubbelleven wat wij mensen als voorzegd zouden bereiken aan het einde der dagen. We verdubbelden onze gemiddelde leeftijd van een natuurlijke 40 jaar (52 x zwangerschap, hetwelk voor alle zoogdieren geldt) naar ± 80 jaar door onze beheerszucht en angst voor de dood.

Zo heeft dit Griekse alfabet niet toevallig 24 lettersymbolen [2 x 12] en ons alfabet 26 woorden [2 x 13] als teken van een groei van 12 naar 13 baktums, waarover elders nog veel meer.
Het is ook niet toevallig dat die twee extra letters de Y en de Z zijn.
De Y is ons symbool voor het manlijk en symboliseert de groei naar gelijkheid van de vrouw hetwelk het gevolg is van de "zondeval" [zie elders: Aplacentar = val in onbehagen].
De Z staat voor Zorro of de bliksem en Bijbels genoemd "Uranus".

Het is de kosmische golf van electromagnetische energie - bekend als Shuman-resonancy -, die nu al recentelijk door astronomen is bevestigd.

Dan is opvallend dat ons lettersymbolen-schrift met de ommekeer naar rechtlijnig denken ook in de letters veel rechtlijniger is geworden.
Tenslotte is de diepere waarde van de symbolen geleidelijk aan verloren gegaan, waardoor van een zien van die samenhang weinig meer over is en in veel gevallen zelfs totaal verloren is gegaan.

De zesde letter van dit Griekse alfabet bijvoorbeeld is niet toevallig de "theta", wat hoofd betekent en symboliseert de mens aan het einde van de 6de evolutiedag.
Alle lettersymbolen als woord achter elkaar gezet is als een film van beeltenissen, die in de symbolen verborgen liggen.
De oorsprong van deze symbolen dateert uit een tijd dat men nog louter door middel van symbolen communiceerden. Dit heet nu de Sanskriet-tijd en betekent letterlijk sans écrire of zonder schrijven.
Dit alles is zo'n 10.000 tot 25.000 jaar geleden.

Het waren weetheden over cirkelgangen van zon, maan, jaargetijden, sterretijden en kosmische processen, die men door "zien en verbazen" had waargenomen.

Dit "zien en verbazen" bereikte z'n hoogtepunt ± 6000 tot 8000 jaar geleden en uit die tijd dateert "De Oude Wijsheid der Monniken".

Uit die tijd dateert de nalatenschap dat alle cycli in het Universum elkaars gelijke zijn en dat alles tezelfdertijd gebeurt.

Dit is in notendop de evolutie van het woord wat gelijke tred hield met de evolutie van het denken en hetwelk wij bewustwording noemen.
Maar die "Oude Oosterse Wijsheid van Weleer" noemde deze evolutie niet voor niets een dwaalweg, welke wij aan het einde der dagen pas hun "Wijsheid" en/of het bewustzijn van "Al wat Is"  in verband met elkaar zouden herontdekken. Men noemde dit het collectief bewustzijn.
Het denken zelf noemden zij het Ik-bewustzijn en/of het besef van de Ik-denkbeelden van goed en kwaad.
Zij lieten ons na, dat beide vormen van dit bewustzijn exact elkaars spiegel zijn.
Ook hier is met opzet een aparte catagorie ingelast, want ook deze begrippen zijn met der tijd tot waanzienigheid verworden.

Ieder einde van een cultuur - gerelateerd aan sterretijden - zou voorzegd die dwaalweg in het Ik-bewustzijn haar maximum bereiken, waarna we met één klap weer teruggezet zouden worden in de realiteit.

Die dwaalweg zou het woord doen verbastaarden in zijn grondbetekenis, waardoor wij aeonisch in een babbelende spraakverwarring zouden vervallen. Dit staat in het Woord en/of de Bijbel beschreven als Babylonische Spraakverwarring.

In zo'n fase leven wij nu weer en zo spreken we van Technologische re-volutie - re-cycling als de cirkel terugdraaien - History als episodische Hysterie - hollyday i.p.v. Holy Day - Des-Orient-tatie - emotie (uit beweging = doods) - minachten of de min (de vrouw) achten - zielig - mensdom - rijkdom… om maar enkele te noemen.

Zo zijn nu zo goed als alle woorden zodanig verbastaard, dat ons menselijk communiceren vrijwel onmogelijk is geworden.

Zo kan een ieder oor-delen, omdat men nog slechts met een deel van het oor kan luisteren en leven we in een spraakverwarring als nooit tevoren.

Tenslotte durf ik met zekerheid te zeggen dat ware het woord niet door het denken "verbastaard" dan waren er nooit "geloven" ontstaan.
Dan was er ook nooit een Bijbels Woord nagelaten als zijnde onze Testamentaire Wilsbeschikking in deze Bibliografie des Levens.

Reageer op dit onderwerp / Terug naar homepage

Het is de dwaalweg van het denken die niet alleen het leven in nevel deed veranderen, maar het woord in droom-beelden deed verworden.
Helaas ondergingen de nagelaten levenssymbolen eenzelfde dwaalweg.