Beginnend met deze titel kan ik U zeggen dat ik het niet weet.
Ik kan er zowel een vriend als vijand in zien. Maar…
Voor het gros van de mensen is kanker een grote vijand, die men te vuur [radiotherapie] en te
zwaard [chirurgie] bestrijdt. Is er niet de gezegde "denken is vijandsbeelden creëeren"?
Zijn we daarmee niet onze eigen vijand aan het bestrijden?
Is het toevallig dat ik al zoekende naar de oorzaak van ons lijden het denken als boosdoener van ziekte in het algemeen en kanker in het bijzonder moest aanwijzen?
Is er een relatie tussen kanker en kankeren?
Het lijkt mij derhalve niet irreëel.
Wanneer gaan mensen kankeren?
Mensen gaan kankeren als ze ontevreden zijn en hebben ervaren dat verandering er van hogerhand niet inzit.
Zo kankeren kinderen op hun ouders als ze hun zin niet krijgen.
Zo kankeren wij in deze verzorgingsstaat op Vadertje Staat en weten dat zij punt één niet luisteren naar ons gekanker en tevens gewoon doorgaan met hun
ingeslagen weg.
Weinigen weten dat kanker iets te maken heeft met interne recycling van afval, afkomstig van de stofwisseling der cellen.
Dit bleek de essentie te zijn van de verhoogde groeisnelheid van die cellen.
Die recycling begint op het moment, dat het afval zich opstapelt en het de lichaams-samenleving noodlottig dreigt te worden.
Dit
betekent dat kanker in plaats van een vijand eigenlijk een vriend is, die ons leven rekt in plaats van bekort.
Is dat geen uiterst vreemde conclusie?
Maar het lijkt helaas wel als twee druppels
water op onze buitenwereld-samenleving waar we uit nood zijn gaan recyclen.
Nog minder mensen beseffen dat onze samenlevingsvorm een bedenksel is van weldenkende "verkankerde" geesten en dat bijvoorbeeld
de inval in Irak een ordinaire uitzaaiing is van rijkdoorvoedde "kankercellen".
Het is daarmee in alles identiek aan de kankercel zelf, die door uitzaaiing steeds rijker wordt gevoed.
'Het rijker
worden' noemen economisten "de economie is gezond als hij groeit".
Kankerspecialisten noemen dit progressieve dedifferentiatie of ongespecialiseerder worden van de kankercel.
Met andere woorden : des te meer uitzaaiing, des te rijker gevoed.
Dat rijken steeds rijker en armen uitgemergeld worden, behoeft in deze context geen betoog.
Dat is ook de reden dat iedere hulp van "de
kanker" aan arme landen een averechts effect heeft, omdat dit helpen de schijn is die bedriegt. Het is eigen belang en niets meer.
Dit noemt men in de wereld van tegenwoordig "de leugen die regeert",
maar in feite zijn het de super-weldenkers, die wij zo hoog statussen met eer en geld omdat wij die rijkdom adoreren.
De keerzijde van de medaille is er ook!
Als die kankercel niet steeds rijker wordt
gevoed en niet gaat metastaseren, valt de hele lichaamssamenleving in een keer als een plumpudding uiteen, want...
Het is de uitmergeling van de gezonde organen, die hen één voor één burn-out doet raken en waarvan
de kankercel de functies overneemt.
Bij kanker hoort explosieve groei, of dit nu in het lichaam is of als samenleving.
Zo groeit de mensheid met zijn verkankerde samenleving iedere keer uit tot een mensenplaag en
vreet gelijk sprinkhanen zijn territorium kaal.
Dat wij - uitgegroeid tot wereldgemeenschap - hetzelfde doen, is overal met het oog waarneembaar.
Het is de oude nalatenschap ten aanzien van alle
cycli, die elkaars gelijke zijn en dat alles tezelfdertijd gebeurt. Wij zijn daarmee in die grotere cyclus de kanker in relatie met de natuur.
In het verhaal over cyclische ziektegolven in culturen, heb ik deze
mensenwoekering vooreerst voor de eenvoud weggelaten.
Dit kaalvreten van de aarde door een mensenplaag in oude culturen was een locaal gebeuren. Voorbeeld ervan zijn onder andere het gebied Irak, Iran.
Bovendien
kon men destijds nog expanderen naar het westen, waar dan ook een nieuwe cultuur herrees.
Maar hoe nu nog expanderen?
Is het niet onvoorstelbaar dat diezelfde oude weetheid ons naliet : "Als west oost weer
in het westen ontmoet is het leven teneinde".
Bijna niemand weet dat ieder leven begint met onstuimige celgroei.
Ik spreek niet van ongecontroleerde groei, daar niets in de kosmos ongecontroleerd verloopt en
ook bij kanker niet.
Maar kankerspecialisten zouden deze groei ongecontroleerd noemen.
Dit is in de natuur zo en ook in de zwangerschap gebeurt dit op het moment dat eicel en zaadcel samensmelten.
Ik vrees
dat zo goed als niemand weet, dat wij ons leven op deze planeet te danken hebben aan een soort kankerproces in de kosmos met als hoofdkenmerk recycling.
Anders gezegd :
zonder kanker was er geen evolutie van leven gekomen.
Wij zijn namelijk het gerecycled stof als zijnde het afval van de sterrenverbranding en dit stof waaruit wij geboren werden kreeg daarom de toepasselijke
naam Melkweg.
In "De magie van kanker" zal de mystiek rond de ziekte kanker zelf worden ontrafeld als onderdeel van een ziektegolf, die zich iedere sterretijd cyclisch aan de mensheid openbaart en waardoor de
geschiedenis zich tot aan het einde der dagen herhaalt.
Het is daarmee een voorspelbaar proces als zijnde een min of meer logaritmisch verlopende cyclus van eerst bacteriële epidemie, daarna gesuperponeerd door
verschillende orgaanziekten, dan aderverkalking, vervolgens kanker en tenslotte AIDS.
Dat er momenteel vele vormen van zogenaamde "kanker-virussen" zijn ontdekt is waar en het is zelfs waar dat die
virussen ervoor zorgen dat de cel gaat "muteren".
Maar!
Hadden die virussen in dit mutatie-proces niet meegeholpen dan zou die cel niet kunnen gaan recyclen en dan was de dood nog eerder ingetreden.
Met andere woorden : waar zijn die superspecialisten op kankergebied mee bezig?
Het kankerproces in de samenleving zelf luidt tenslotte het einde van een cultuur in.
Deze lijdens-cyclus, eindigend met een
allesvernietigende oorlog, valt logischerwijs samen met de denk-evolutie en dit noemt men een tijdgeest-fenomeen.
Dat wij kankeren en nu wereldwijd tevens "aidsen" [helpen] is daarmee het tijdgeest
fenomeen op dit moment. Dit aidsen met al onze beheersingstechnieken van ziekten, laat de mensenplaag wereldwijd hoger groeien dan ooit en mergelt de aarde totaal uit.
Dat wij in een pure verzorgingsstaat leven, die
in feite ook niets anders is dan aidsen dient ten overvloede gezegd. Dit werd door de oude weetheid nagelaten als zijnde de kindsheidsfase of second childhood van een cultuur.
Het valt ook weer samen met een vreemde
fase die 'positief denken' heet, maar dit kan omdat wij van de wieg tot het graf verzorgd worden.
Wat hebben we nog te zorgen voor de dag van morgen en levend in "alle luxe van een kankercel te
zijn"?
Hoe dit positief denken de genen uitmergelt, waardoor we nu ook daar weer aan moeten manipuleren is hooguit een van de duizenden voorbeelden hoe wij ons steeds meer in de nesten werken. Dat is de gezegde
"Overdaad schaadt".
Het vreemde symptoom 'de beste te willen zijn', is daarin een ultimate poging voor iedereen om te kunnen overleven.
Dit alles was ooit tot in de finesses geweten en…
Het weten
over deze kosmische bepaalde cyclische tijdgeest-veranderingen maakte het tenslotte ook niet moeilijk te voorspellen, dat de heilige oorlog tussen Oost [yin] en West [yang] onze laatste wereldoorlog zou
worden.
Ook dit gevecht tussen yin en yang kunnen wij als we willen, binnen onze eigen samenleving als kleinere cyclus zien en kreeg de naam "de macht van niets tegen de macht van iets".
Het is wederom : "Alles is zo groot zo klein".
Deze inleiding is slechts een vooraankondiging over het ontstaan van de ziekte kanker zelf.
Er staat nu al voldoende in om er in gedachten even bij stil te
staan, alvorens de vermeende vijand met U te ontmaskeren.
Daarna zal het ontstaan van leven op de planeten als zijnde een "kosmisch kankerproces" in grote lijnen uiteengezet worden.
Dit kosmisch
kankerproces dient - net als kanker in lichaam en samenleving - ook weer… om de levendigheid van ons deel van het Universum te rekken.
En ook daar zal nadat dit proces kosmisch is uitgewoed, de levendigheid van dit
deel van het Heelal verdwijnen en ons Universum door een Big Crunch ineen doen vallen.
In het licht van "de zwangerschap van Moeder Aarde" verhaalde ik dit eerder via een andere invalshoek en/of een andere
vergelijking met de vele cycli die elkaars gelijke zijn.
Ik had daar net zo goed een nog andere vergelijking voor kunnen kiezen, zoals bijvoorbeeld de Krebs-cyclus in de cellen of de cirkelgang van een electron om
zijn kern.
Alles is in alles elkaars gelijke en als men een cyclus ten volle doorgrondt, kan men de andere zien en eventueel voorspellen.
Dit is wat het Boek geschreven in vergelijkingen is. De hele Bijbel is
een springen van de ene op de andere cyclus, opdat wij tot het einde der dagen zouden blijven zoeken naar iets dat in feite nog exact in onze weethersenen opgeslagen ligt.
-Wij zijn niets meer dan het gerecycled
stof van het sterren-metabolisme, dat zich door de wetten van Einstein bundelt tot de zogenaamde Melkweg en/of de voedingsbron voor leven.
-De Bijbel verhaalde dat we tot de perfectie van recycling zouden
groeien en zo geschiedde.
-Dat wij binnenkort weer door diezelfde melkweg zullen verbranden om opnieuw tot stof te vergaan, heet "de cirkelgang des levens".
Mag ik U tenslotte vragen?
Is kanker voor U een vriend of een vijand?
Ik blijf U het antwoord schuldig.
