Ziekte

Intro : ziektecycli bij de mens

ziekte-evolutie

Het groeiend probleem ziekte Deel 1

Het groeiend probleem ziekte Deel 2

Is ziekte een natuurlijke correctie?

Het begin van ons lijden
(Aplacentar)

Het geheim van kanker - Inleiding

De magie van de ziekte kanker

Attractieve en repulsieve emotie

Autisme

De kalverstraat op zaterdag

Wie wir Menschen Phlanzen werden

 Terug naar Homepage

 

Is ziekte een natuurlijke correctie?

Het is naar aanleiding van een lang telefoongesprek met een van de medewerkers van een krant, dat ik een kort artikel schrijf over de natuur, die zo perfect was en de mens die steeds zieker wordt.
Door dit gesprek realiseerde ik mij dat ik in de veelheid van artikelen over de oorzaak van aeonische ziektegolven, die culturen doen komen en gaan één trede was overgeslagen: de allereerste.
Ik had de essentie overgeslagen, die voor mij in mijn lange zoektocht naar menselijk lijden al zo vanzelfsprekend was geworden, dat ik het niet meer vermeldde.

Er staat zo mooi in de Bijbel beschreven dat de mens de kroon met doornen op Gods Creatie is.
Hij is het sluitstuk van een miljoenen jaren durend evolutieproces.
Laat mij dit evolutie-proces niet direct te ingewikkeld maken door het in allerhande golfbewegingen uiteen te zetten, maar in de rechtlijnigheid die ons zo eigen is 'verworden'.
U hebt ongetwijfeld genoeg Discovery-films gezien om te weten dat alle leven -waar wij dus het sluitstuk van zijn - "leven voor en door elkaar is".

Het zo gedifferentieerde leven is een grote cyclus, waarin alle soorten in overvloed en in rangorde van macht de lagere soorten gebruiken als voedselbron.
De mate van macht wordt bepaald door het moment van ontstaan in die lange evolutie-cyclus.
Iedere volgende evolutie-fase doet een leven ontstaan dat meer levenskracht heeft, terwijl de andere soorten blijven bestaan.
Dat is de voedselketen, "het leven door elkaar" en ooit nagelaten als zijnde yang.
Dan is er een tweede cyclus en die cyclus heet de afval-cyclus.
Het is een cyclus die gelijk het Universum versum draait aan de eerste, waarover later iets meer.
Dit afval van de ene soort is een groeiprikkel voor andere soorten en heeft een remmende en schadelijke werking voor de soort die dit afval produceert.
Dit is "het leven voor elkaar" en ooit nagelaten als zijnde het yin.
Deze twee cycli tesamen -ook wel de omega van het leven genaamd- heten in welbekende terminologieën het biologisch evenwicht en/of de natuurlijke symbiose.

Ik heb nu al weer de neiging allerhande kanttekeningen te plaatsen ten aanzien van deze foutieve en verwarrende terminologieën in relatie tot de verschillen van yin en yang, waardoor o.a de hele kwantumtheorie op losse schroeven komt te staan en waarom wij het geluk beleven van olie en gas als restant van afval.
Ik zal hier verder niet op in gaan daar ik die stappen al eerder overvloedig beschreef.
Laat mij voor de eenvoud dus maar doorgaan in het beeld van deze natuurlijke symbiose.

Het leven wordt in overvloed aangemaakt en corrigeert zich doordat andere /hogere soorten dit leven als voedingsbron gebruiken.
Daar staat dan het sluitstuk van dit biologisch evenwicht: de mens.
Hij is een product van dit evolutie-proces en draagt alle eigenschappen van die lange evolutie-weg in zich.
Ook de mens wordt overvloedig aangemaakt, maar mist de naturlijke correctie van iets dat hoger is dan hijzelf.
Daar en daar alleen ligt de kern van ons lijden aan ziekten en oorlogen.
Door dit teveel beschadigen wij met ons afval onszelf en activeren lagere soorten, die daardoor vitaler worden in kwaliteit en kwantiteit.
Gaan we nu dit lijden bestrijden dat raakt de natuurlijke symbiose tussen mens en natuur steeds meer uit evenwicht.
De mens groeit in aantal en uiteindelijk…
Kijkend naar de culturen die komen en gaan dan is al duidelijk dat niet alleen de mens na een fase van kanker- en Aids-verzorgingsstaat explosief in aantal stijgt, maar ook na zijn zelfvernietiging de natuur volledig uitgemolken achter laat.

Eenvoudiger en korter kan ik niet uitleggen, waarom al het gedokter aan elkaar tot steeds meer en steeds ernstiger ziekten leidt.
Eenvoudiger en korter kan ik niet uitleggen, waarom onze slimmigheid "denken" een zeer betrekkelijke is en waardoor wij nu als wereldsamenleving aankijken tegen een mensenplaag als nooit tevoren, die niet alleen de wereld aan het kaalvreten is, maar om der wille van "ik wil overleven" met liefde dat deel van de natuur uitmoorden wat ons bedreigt.

En dan te bedenken dat de weetwijze oude monniken van weleer de mensen van toen naliet: "Als er ziekte in Uw samenleving is, doet U met z'n allen iets fout".
Ja dat was zo'n 6000 tot 8000 jaar geleden en zullen door schade en schande zo veel duizenden jaren later deze wijsheid hervinden… als het kalf verdronken is.
Wij zullen het hervinden door "Re-search" en dan ook pas begrijpen waarom deze "Searchers" zo in raadselen spraken.
Het was hun zien dat Gods Creatie van evolutie de Perfectie was en dat deze lijdensweg van de kroon van dit proces iets diende dat hoger was dan de mens.

Ziekte was ooit een aanwijzing dat wij natuurlijk iets verkeerd deden.
Het had een natuurlijke correctie kunnen zijn, maar…
Gelukkig gingen we onbewust van alles door voor kosmisch welbehagen
.

Reageer op dit onderwerp / Terug naar homepage

Het is onze creativiteit, die pas wordt wakker geschud bij problemen.
Het lijden aan ziekten en oorlogen is een van de grootste stimulanzen geweest om het kosmisch spel van oneindig bewegen te garanderen.