Beide tezamen vormen zij het Heel&Al en/of het Yin en Yang.
Beide tezamen hebben zij de vorm van de Oerbaarmoeder, waarvan de wand wordt gevormd door het uitdijende deel van ons Universum.
De aarde is dus onderdeel van die Oerbaarmoederwand en niets meer.
In die Oerbaarmoeder ontstaat het nieuwe leven en de navelstreng tussen beide heet de Melkweg.
Alle drie tezamen vormen zij de Goddelijke Drieeenheid.

Maar hoe lang nog?
De melkkoe lijkt uitgemolken.
De borstvoeding stagneert.
Er zijn stuwingen en spontane ontstekingen in die navelstreng waargenomen in de vorm van ontladingen van energie en nieuwe materie-fusies.
Vreemd genoeg is eenzelfde verschijnsel waarneembaar in de navelstreng aan het einde van een zwangerschap en dit tekent het begin van de baring.
Ik ben de laatste die zegt, dat deze materie in onze dampkring verbrandt tot lichtbollen en tot steeds frequenter Ufo-meldingen leidt.
Maar onmogelijk is het zeker niet en zeker met het weten dat het Johannes-evangelie hier ook melding van heeft gemaakt.
De navelstreng van het leven lijkt aan zijn einde te zijn, gelijk de boom der wijsheid lijkt te zijn leeggegeten.
Kosmologen uit Duitsland spreken al van het kanibalisme in de Milky Way of Via Lacta, waar eerder van werd verhaald dat er "gaten vallen in de Zwaan".

Het is een greep uit de duizenden vertellingen, daterend uit een tijd dat de boom der Wijsheid nog volbeladen was en ons verhaalde over alle cycli in het Universum die elkaars gelijke zijn en dat men door louter zien en verbazen te  weten kan komen van het groot en klein.
Het is een Wijsheid die wij als voorzegd aan het einde der dagen door re-search zouden hervinden en dat einde lijkt nu zeer nabij.
Het verhaal dat volgt is een reconstructie van de Oude Wijsheid, die ons naliet dat alle cycli in het Universum elkaar gelijke zijn.

Mocht U het een en ander te ingewikkeld vinden dan vraag ik U een kippenei als voorbeeld van het Universum te zien. Het eigeel is het "zwarte gat" waaruit als dat ei bevrucht is een slingertje laat zien tussen het eigeel en eiwit. Dit is kosmisch de Melkweg en/of  de verbinding tussen het inkrimpende deel van de kosmos en het uitdijende deel. Het eigeel slurpt het eiwit langzaam leeg.

Het planetaire leven, het Aardse leven is slechts een replica, een afgietsel en/of de spiegel van dit Oerproces in zijn volledigheid van Yin en Yang.
Dit planetaire leven ontstond eveneens uit de Melkweg en kon ook door middel van die kosmische navelstreng evolueren.
Dit leven ontwikkelde zich in het yin van de kosmische nachten [o.a. ijstijden] en leerde vechten voor overleven in het yang van de dag.
Het kon ontwikkelen aan het einde van het uitdijingsproces uit diezelfde Melkweg, omdat de aarde door haar afkoeling een spiegel was geworden van de vol&ledig-heid van het Heel&Al met haar yinne nachten en haar yange dagen.
Het kon ontwikkelen uit die navelstreng, omdat op dat moment de eerste stagnatie optrad in "de uiers van die geheiligde koe".
Het was op het moment dat de Oermoeder geleidelijk verzadigd raakte van het zaad en/of het zaaigoed van het Yang, die Melkweg heet.
De Melkweg of de Navelstreng voor alle leven is tot stof vergane materie en afkomstig van de verbranding van sterren en aards identiek aan stofwisseling of metabolisme. Metabolisme betekent ook letterlijk "het opeten van meta en/of materie".
Het kosmisch stof, dat door zijn verbranding zijn levensdans van yang verloor en in yin verandert om vervolgens door "de wetten van Einstein" samen te klonteren. Daarna wordt dit stof opgezogen in het zo ijzig koude Zwarte Gat.

Ook dat proces hebben wij natuurkundig al kunnen herontdekken, als dat warme door koude wordt aangetrokken.
Als zijnde een replica of fotonegatief wordt ook het aardse leven getekent door stofwisseling of metabolisme, maar alhier is dit juist gekleurd door een verwarming.
Dit is ook waarom het Universum uni en versum is gaan heten.
Het is het heen en weer, het foto-positief en negatief, het cycling en recycling en/of het DNA en RNA.
Zo leeft het leven in de Oermoeder en/of het Zwarte Gat binnenin die Barende Moeder en leven wij het leven óp Moeder Aarde en niet erin.
Zo typeert dit leven in de Oermoeder zich als een eenheid en het aardse leven als diversiteit der soorten en is de zwangerschap zelfs weer een fotopositief van wat er in het Zwarte Gat gebeurt.
Uni en versum hetwelk alles tesamen ons Universum kleurt.

Het is alles Wijsheid uit een tijd dat de boom nog volbeladen was en afkomstig van hen die zich als bedelaars met de monnikskap onder de bevolking vertoonde.
Hun vertellingen leven nog steeds, omdat ze zo onbegrepen en daardoor zo magisch spannend waren en zodoende tot de vele sprookjes werden omgebogen.
De vertellingen van de holle aarde met zijn oerbewoners is er slechts één voorbeeld van. De heiliging van de koe is een andere.
Het kosmisch leven als het Heel&Al werd ooit symbolisch weergegeven als een lemniscaat of zandloper, alwaar de aanvankelijke leegte werd opgevuld met zand. Zand is het aardse symbool voor materie dat de cirkelgang des levens heeft voltooid en was daarmee eens het aards symbool voor kosmisch stof.

Dit stof werd dus gerecycled voor het nieuwe leven en dit was naar zeggen de sleutel tot oneindigheid van kosmisch leven.
Zo is het Heel&Al een uni en versum van constante cycling en recycling van kosmisch stof tot in de oneindigheid.
Dit is ooit nagelaten als volledigheid en/of Perfectie.
Het is gelijk een zandloper nooit ophoudt als men hem op tijd omkeert van yin naar yang en visa versa.
Zo is het Heel&Al de oneindige volheid of Perfectie, waarvan het aardse leven weer de replica en/of het spiegelbeeld van is. Dit aardse leven wordt in tegenstelling tot het kosmisch leven getekend door eindigheid en Imperfectie.

We staan aan de vooravond van wat door volbeladen bomen der  Wijsheid van weleer werd nagelaten : "Het leven is doodgaan".
Het is een van de vele ogenschijnlijke tegenstellingen, die niet alleen de Bijbel, maar ook de monniken van weleer ons nalieten.
Waren die laatsten de oerbron van het weten, waaruit zich enerzijds de yange kennis en anderzijds het yinne geloof ontwikkelde?

Zoals het yange leven op aarde 'in al wat het is' een warmte producerende stofwisseling heeft en in overvloed wordt aangemaakt, zo geschiedt dit ook door het sterrenmetabolisme.
Het verschil is dat die stofwisseling kosmisch leidt tot afkoeling in plaats van verhitting.
Toen de Oerbaarmoeder en/of het Zwarte Gat nog ledig was zoog zíj - via de Melkweg en gestuurd door ijzige koude - het zaad of zaaigoed van haar yange buitenkant op en zo hield ze de buitenwereld schoon.
Ten tweede groeide het leven in de Oerbaarmoeder gestaag en noodgedwongen dijde de baarmoederwand uit. Dat is wat wij - als levend in die Oer-baarmoederwand - als uitdijing van de kosmos ervaren en niets meer!
Ik heb mij altijd verbaasd, dat het uitdijen van onze kosmos direct werd gekoppeld aan de idee van grote vitaliteit, terwijl er voldoende aanwijzingen zijn dat de levenskracht en ooit ontstaan uit de Big Bang overal alleen maar afneemt.
Naar mijn idee is dit een foute conclusie en is het louter het gevolg van de groeiende vrucht in het Zwarte Gat.
Ten derde - en dit is ook wetenschappelijk weerlegd - leidde die recycling van stof tot een geleidelijke opwarming van Haar Zwarte Gat.
Het is wat wij wetenschappelijk fusie-warmte noemen.
Door die opwarming daalde het verschil in temperatuur en dientengevolge nam Haar zuig- of zoogkracht af.
Onderwijl bleef de "Melkweg-stof productie" wel op eenzelfde peil aangemaakt.
Gedraagt dit "magische zwarte gat" zich niet gelijk een stofzuiger of vacuum cleaner, die nu geleidelijk overvol raakt? [zie o.a. "De kosmische superwave van energie".]

Zij diende allereerst te groeien naar een gelijkheid van Yin en Yang en lijkt daarin als twee druppels water op een groei naar "unisex" op Aarde.
Maar toen de eerste stagnatie optrad in de Melkweg was de Oervrucht nog niet zo ver en de Oerbaarmoeder had nog wel degelijk voedings-stof nodig voor Haar nog ongeboren vrucht.
De vrucht was nog niet volgroeid tot gelijke van het Yang [in temperatuur en grootte] en zeker niet om in een Big Bang te ontluiken. Daarvoor diende zij krachtiger te worden dan Haar Yange partner.

Door deze verminderde afname van Haar zoogkracht dreigde de Yange fissiewereld echter geleidelijk te stikken in zijn eigen vuil.
Ik spreek nu over schattenderwijs zo'n 360 miljoen jaar geleden en dit was ons geluk! Anders waren wij er nooit geweest!
Het waren de eerste tekenen van deze kosmische vervuiling, die water-STOF, zuur-STOF en kool-STOF tot H2CO3 deed fuseren op de al zo afgekoelde aarde.
Het was partiële recycling van Melkweg-stof in de Yange fissiewereld, die zou uitgroeien tot een… "buiten-Oerbaarmoederlijke zwangerschap".
Zo bleef de kosmos toch verschoond en gevrijwaard van verstikking in eigen afval en kon de Oermoedervrucht - zij het langzamer- ook doorgroeien.
Allereerst ontwikkelde zich uit dit H2CO3 water en een dampkring van CO2 na een fase van zure regen.
Tezamen met het verstikkende stof aan het aardse oppervlakte- 'stik-STOF' geheten- ontstond op aarde het leven.

Dit proces vond waarschijnlijk plaats op alle planeten, die dit deel van het Universum rijk is, maar verschilde enigszins afhankelijk van zijn afkoeilig en/of afstand tot hun zon.
Met andere woorden: Het planetaire leven ontstond dus uit bittere noodzaak.
Het was bittere noodzaak, omdat de ongeboren vrucht in het Zwarte Gat van de Oermoeder nog niet volgroeid was.
Maar het was wel een "buiten-Oerbaarmoederlijke zwangerschap", maar wel een replica van wat er in het groot gebeurt.
Dit wetend kon worden voorzien dat hier net zoals in de kosmos een aardse Big Bang Zou komen en men noemde dit "Uranus".
Het had echter wel gelijk een buitenbaarmoederlijke zwangerschap geen enkele kans op overlevingskans.
Is het niet onvoorstelbaar hoe dit alles al zo'n 6000 jaar geleden in kaart werd gebracht?

Recent werd van meerdere kanten melding gemaakt van de zogenaamde nulpuntenergie en/of Tachyon-energie.
Het is het kosmisch moment van een groei naar gelijkheid, waaraan de meest magische, sprookjesachtige vertellingen momenteel de ronde doen.
Velen ervan komen uit  Indian Daily, alwaar de vertellingen van magische verhalen uit de al lang vervlogen Oudheid nog volop leven.
Andere komen uit het Westen en zijn met zekerheid geinspireerd door èn de Bijbel èn de belangstelling voor Oosterse sprookjes.
Maar de bron is wel hetzelfde. 
Deze nulpunt energie is de fase van doodtij in de kosmos  en volkomen identiek met de doodtij fase van eb en vloed.
Het heet ook niet voor niets doodtij en een dode tijd van onbeweeglijkheid.
Het is de fase dat de navelstreng van de kosmos - de Melkweg- totaal onwerkzaak is geworden door het kosmisch evenwicht tussen Yin en Yang.

Voor aardse begrippen van menselijke zwangerschap is dit het moment dat de ongeboren vrucht zich vrij vecht om te kunnen overleven.
Voor begrippen van onze bezwangerde Moeder Aarde betekent het tevens dat Haar kinderen zich letterlijk doodvechten.
Ook Haar "zwangerschapscyclus" onder Haar dekmantel lijkt tot aardse perfectie te zijn uitgegroeid nu de navelstreng "Melkweg" lijkt te stoppen.
Ziende blind en horende doof proberen we te recyclen en de energie op te voeren om onszelf in leven te houden.
Onderwijl leven de tot sprookjes omgetoverde vertellingen van weleer weer op en willen niet geloven dat dit aardse leven slechts een noodsprong was om oneindig kosmisch leven te garanderen.
Ook op aarde is die laatste fase een gevecht tussen yin en yang en/of tussen moeder en kind en dit weerspiegelt zich onder Haar dekmantel ook nog eens als een groeiende onderlinge strijd tussen Oost en West.
De aarde warmt nu razendsnel op, onze Moeder als zijnde de replica van de Oermoeder wordt steeds onrustiger en alles wijst erop dat een Uranus en/of Big Bang als kernoorlog tussen yin en yang (Oost en West) ons voorland gaat worden.
Het is immers een nabootsen van wat er in de kosmos gebeurt!
De nulpunt-energie  en/of stoppen van de Navelstreng voeding of Melkweg doet kosmisch de rest en zal ons… "Uit melkweg-stof zijn wij geboren en tot stof zullen wij wederkeren".

Voor de monniken van weleer was het aardse leven in de laatste fase van dit uitdijingsproces niet meer dan een tijdelijke opleving en ten dode opgeschreven cyclus.

Maar onderwijl zagen zij wel de bittere noodzaak ervan in voor kosmisch welzijn.
Dat moet mijns inziens zeker de reden zijn geweest dat zij de verkeerd geinterpreteerde vertellingen hun eigen leven lieten leiden en een Testamentaire Beschikking nalieten, die wij niet begrepen.
Voor hen waren wij absoluut niet meer dan tijdelijk gerecycled stof uit de Melkweg, waarnaar wij weer zouden terugkeren.
Die terugkeer noemden zij het hemelrijk de hemelen en zo noemen wij dood gaan ook wel hemelen.
In termen van zwangerschap noemden zij de aarde Moeder Aarde en Haar diversiteit aan creaties waren allen tezamen kinderen van Moeder Aarde.
De kosmische doodtij-fase noemden zij  aards een terugkeer naar het Paradijs, die in hun astrologische en astronomische kennis 1000 jaar zou aanhouden. Het was een Paradijs voor Moeder Aarde, omdat het gevecht of struggle for life onder Haar dekmantel tot het verleden behoorde.
Symbolisch lieten de Wijzen van de ooit volbeladen appelboom zich weer tot stof verbranden. Ook dat bootsten wij na, zij het voor eigen overleving.
Zo werd ons nagelaten : Als replica van het kosmisch gebeuren zal het aardse leven eindigen in een aardse Big Bang , die samenvalt met een aardse Big Crunch of een vernietiging van het leven.
Deze aardse en komische ommekeer of Apocalyps  vallen niet samen en dit werd ons nagelaten als "de eerste zullen de laatste zijn".
Over het hoe en waarom schreef ik eerder in "De komende superwave van kosmische energie".
Maar de loslating van de gehele aardse levenscyclus  is wel het startschot voor de Big Bang en Big Crunch in het groot.
Is het niet onvoorstelbaar hoe dit alles was voorzien? 

In die doodtij-fase groeit de fusie-warmte in het nu "uitgetelde leven" in de Oerbaarmoeder door.
In die fase groeit het Yin krachtiger dan het Yang.
Dit resulteert tenslotte in een vernieuwde Big Bang uit het Zwarte Gat.
Het is de Apocalyps voor het Yinne leven. dat zich nu in een klap verYangt.
Gelijk de baarmoeder na loslating van het leven zeer snel inkrimpt zo zal na deze Big Bang de Oerbaarmoederwand en/of het uitdijende deel van de kosmos  als Big Crunch ineen doen vallen en waardoor dit Yange deel in een klap verYint.
Dat is de grootse Apocalys, waarover de verhalen steeds grotere vormen aannemen.
Het aardse leven werd als voorzegd ge"open"baard voor December 2012 en door de Maya's overgenomen met...de illusionaire beelden dat wij door luchtschepen gehaald zouden worden.
Gesteld dat ik deze oude Wijsheid goed heb geinterpreteerd, zou die kosmische Apocalyptisch ommekeer rond 3012 moeten zijn.

De cirkelgang des levens!
Het voorziene spel van eindigheid en oneindigheid van leven begint dan aan zijn nieuwe fase om over pakweg 36 biljoen jaar weer met onze Imperfectie te worden geconfronteerd.

Nawoord.

Ik ben mij er terdege van bewust, dat dit verhaal een sterk vereenvoudigde versie is van een proces dat in werkelijkheid vele malen complexer is.
Het was een research of poging de Wijsheid uit lang vervlogen tijden te hervinden en nam  zo'n beetje mijn hele leven in beslag.
Ik ben mij er terdege van bewust nog lang niet de perfectie van dit Oude Weten te hebben evenaard of zelf kan bereiken.
Het nagelaten Pentagram des Levens en de Bijbel waren mijn grootste studieboeken, nadat ik de aeonische cirkelgang van het menselijk lijden had herontdekt.
Ik had gedurende dit onderzoek een zekerheid : "Als men één cyclus van het Universum ziet, kan men de andere daaruit herleiden".
Met name de afgelopen jaren werd meer dan duidelijk, dat deze lange studie-reis naar het verleden en welke voor velen met doemdenkerij werd afgedaan, de waarheid dicht benadert.
Er gaat haast geen maand voorbij of er wordt wel weer een of andere ontdekking gemeld, die meer licht geeft aan deze Wijsheid.
Aan het einde der dagen zullen we de oude Wijsheid hervinden en het zal rauw op onze maag liggen.