Kosmologie en Astronomie

Introductie

Het Heel en Al in vergelijking met een perzik

Het menselijk lijden voor Kosmisch Welzijn

Het kosmisch gelijkheidsprincipe

Onze Universele klok

Tijdklok bijgesteld

De Melkweg :
De spil van het leven

Kosmische recycling van afval

De kosmische superwave van electro-magnetische energie

De Zwangerschapscyclus van Moeder Aarde
Deel 1

Openbaring en groei naar het licht

De oneindigheid van Kosmisch Welzijn
Deel 2

Maya symbolen over de eindtijd

Als Einstein van zijn sokkel valt

De onsterfelijkheid van de  kosmos en Einstein's relativiteitstheorie

De essentie van een kernoorlog aan het einde onzer dagen

Het 1000 jarig vredesrijk

Terug naar Homepage

 

Het op gang komen van de partus.

Het begin van de open-baring en groei naar het licht.

Alle cycli in het Universum zijn elkaars gelijke.
Natuurlijk is het vreemd dat dit puur medisch verhaal over het op gang komen van de baring onder het item kosmos werd neergezet.
Ik kan U louter vragen of U met deze gegevens in de hand ook kunt voorzeggen dat het aardse leven door de menselijke artificiele warmteproductie of stofwisseling de "openbaring" of loslating van het aardse leven induceert.
Dat men dit laatste ooit beschreef als zijnde "de groei naar het licht", was één van de honderden vergelijking, opdat wij het zouden misverstaan.
Het is het spel van uni en versum waar de Bijbel vol van staat
.

Inleiding.

Het is vreemd hoe vastgeroeste denkbeelden een eigen weg doorlopen, totdat - nood breekt wet - zij worden verbrand. Zij worden verbrand als men aan die zekerheden die denkbeelden met zich dragen, gaat twijfelen.
Denkbeelden zijn geconditioneerde reflexen, die door "frapper toujours" ontstaan.
Het beste voorbeeld van het ontwikkelen van denkbeelden is de reclame-industrie met als goede tweede de volkspropaganda.
Denkbeelden als geconditioneerde denkreflexen zijn voor de mens de unieke overlevingsreflex en dragen de kenmerken van goed en kwaad met zich.
Denkbeelden zijn daarmee statische beelden en als men door studeren veel geconditioneerde denkbeelden van anderen in zich opneemt heeft men 'status'.
Toen ik na 15 jaar Universitaire studie tot chirurg werd gestatust en vroeg wat ziekte was en waar zij haar oorsprong vond, werd ik aangestaard alsof zij water zagen branden. Zowel mijn opleiders als zijnde de aandragers van vaste denkbeelden als mijn collegae bleken gestatust en/of gehypnotiseerd te zijn door statische beelden dat ziekte het kwaad is, dat door dokteren dient te worden bestreden.
Zo ik al iets voelde van status na het ontvangen van een papier met lakstempel, was dit toen wel met één klap verdwenen. Het was het verantwoording moeten dragen voor mijn naasten bij het afleggen van de eed van Hypocrates, die mij met een klap in de realiteit terugzette.
Vanaf dat moment begon mijn studie pas echt en studiemateriaal was er te over, want ziekte leek gelijk een plaag om zich heen te grijpen.

In het verleden publiceerde ik in het tijdschrift Integrale Geneeskunde al een tweetal artikelen in een pogen vaste denkbeelden te ondermijnen. Het betrof enerzijds de idee dat zout een fundamentele oorzaak van hypertensie was en later schreef ik een artikel over postnatale depressie als zijnde menselijke misvatting dat de placenta en/of moederkoek opeten onzinnig was. (1, 2)
Hoewel de invloed van de artikelen de denkbeelden niet of nauwelijks aantastte, zal ik nu proberen iets te verhalen over vreemde lichaamreactie, die als vaste overtuiging wordt veroorzaakt door lichaamsvreemd eiwit.

De cel en zijn werkingsmechanisme.

Van 1979-1982 werd een aantal artikelen gepubliceerd over het voedselregulatie mechanisme van de cel. (3, 4, 5, 6)
De cel met zijn stofwisseling is als een fabriek.
De voeding wordt in kwantiteit en kwaliteit perfect gereguleerd door het interstitium : de atmosfeer rond iedere cel. Dit interstitium bestaande uit multipolysaccharides ontstaat uit het afval van de celstofwisseling. Deze saccharides zijn in de cel waar het warmer is dan buiten vloeibaar en "kristalliseren" in het interstitium tot een vastere substantie.
De kwaliteit van de voeding, die door deze barrière de cel bereikt, is afhankelijk van de soort stofwisseling en daarmee het soort afval dat de interstitiele mantel creërt. 
Deze is dus voor iedere gespecialiseerde celsoort (gelijk een fabriek) verschillend.
Om die barrière van afval op te lossen maakt iedere cel zijn eigen celspecifieke enzym hyaluronidase. Met andere woorden: het celspecifieke hyaluronidase is onderdeel van een celspecifieke functie.
In het geval van kanker - waar ik nu niet verder op inga - is het aantal celspecifieke functies verhoogd waardoor het interstium meer dan normaal wordt opgelost met als resultaat een verhoogde mitose. (7)
Tevens bleek dat deze voor iedere cel zo specifieke interstitiële atmosfeer zelf een barrière vormde voor het binnendringen van lichaamsvreemde gasten.
Is deze barrière om welke reden ook aangetast, dan kunnen bacteriën en virussen de cel binnendringen en wordt men ziek. De virussen, die men nu veranwoordelijk meent te moeten stellen voor onder andere kanker is een denkbeeld waar men dan ook grote vraagtekens bij moet plaatsen. De oorzaak ligt in de celatmosfeer zelf.
Het absolute bewijs, dat deze afvalbarriëre om iedere cel de vreemdlichaamreactie bewerktstelligt bij onder andere orgaantransplantatie, werd geleverd met een therapie die bekend staat al apenklierinjecties of te wel de celtherapie van Niehaus.
Het zijn embryonale cellen, die door het placentair hyaluronidase als zijnde een vergaarbak van alle celspecifieke hyaluronidases tijdens de vroeg embryonale periode leiden tot een totale oplossing van dit cellulair interstitieel afval.
Het is dit placentair hyaluronidase, dat nadat het zijn werk in de groeiende vrucht heeft verricht in het moeder bloed terecht komt en tevens - zij het in geringe mate - het interstitium van de moederlijke organen extra verschoont waardoor zij vitaler wordt.
Dat deze prachtige symbiose tussen moeder en kind leidt tot een verhoogde voedsel- en zuurstofopname voor de groeiende vrucht moge duidelijk zijn.
Door middel van injectie van deze dierlijke embryonale cellen bleek men een soort schijnzwangerschap te kunnen simuleren zonder dat er de gevreesde vreemd-lichaamreactie ontstond. (8 )

De zwangeschap.

Zonder al te diep in te gaan op dit prachtige wordingsproces en/of genesis van nieuw leven, kunnen enkele markante punten worden vermeld.
Ten eerste ontstaat dit nieuwe leven door samensmelting van twee halfslachtige cellen: de zaadcel en de eicel.
Uit dat omnipotente complex, dat zich gelijk ééncellige organismen ongeslachtelijk voorplant, ontwikkelt zich allereerst de morula.
Dan gestuurd door energienood stopt de celdeling en gaat zich - gelijk eencellige organismen dit doen - specialiseren. Dit wil zeggen dat de cellen een deelfunctie gaan vervullen en daarmee gelijk de biologische symbiose in de natuur van elkaar afhankelijk worden.
In die fase ontwikkelt zich tevens de placenta en/of moederkoek die zich als bij een boom wortelt in de baarmoederwand.
Gelijk de wortels van een boom trekt deze placenta met als specialistische eigenschap het aanmaken van omnipotente hyaluronidases voeding uit die baarmoeder.
Dan is de eerste nood geledigd en groeit de vrucht die nu bestaat uit gespecialiseerde cellen weer door.
Gelijk een boom groeit die vrucht via de navelstreng of boomstam als de kruin van die boom verder uit.
Dit proces gaat door totdat een nieuwe energiecrisis een einde maakt aan die onstuimige groei en dan uit nood geboren dient het embryo zich verder te gaan specialiseren.
Sprekend in vergelijkingen wordt de wording en/of genesis van de nieuwkomer getekend door fasen van eb en vloed en/of zomer en winter.
Zo groeit die vrucht waarschijnlijk - identiek aan het evolutieproces zelf en gekleurd door warmtefasen en ijstijden - in 6 "dagen" van iedere 6 weken geleidelijk tot een zodanige graad van Perfectie, dat hij in staat is eigenzinnig te leven.
Dat betekent dat hij dan zelf zijn stofwisseling kan reguleren.
Maar zoals de mens alleen uit nood geboren zijn levensbeleid verandert, zo zal de nu tot perfectie uitgegroeide vrucht het heft pas in eigen handen nemen als de nood aan het einde van de "zesde dag" (na 6x6 =36 weken) van zijn genesis of wording hem daartoe noopt.
Maar!!
De nieuwkomer is wel een product van en/of een samensmelting van twee zeer verschillende personen.
Dat betekent dat hij genetisch net iets anders gebakken is dan zijn moeder.
Dat betekent tevens dat zijn stofwisseling eveneens net iets verschilt met die van de moeder.
Dat betekent tenslotte dat de nieuwkomer om zijn cellen een net iets andere afval-atmosfeer creërt en dus voor de moeder een vreemd lichaam wordt.
Dit heeft zijn repercussies op de voedseltoevoer vanuit de placenta en dat doet de weeën bij de moeder ontstaan.
Het is een wonder der natuur, waar ik door schade en schande of door nood breekt wet en voortkomend uit angst voor dokteren zonder te weten, deelgenoot van werd gemaakt.

References:
1. Bok-S.W. Hypertensie; zout- of suiker-beperking. Ned. Tijdschr. Int. Gen.5 (27)1988, 206-211
2. Bok-S.W. De fundamente rol van de placenta postpartum. Ned. Tijdschr. Int. Gen.5 (25) 1988, 99-102
3. Bok-S.W. The fundamental role of hyaluronidase in tissue. Med-Hypotheses 1979; 5: 1183-1200.
4. Bok.S.W. A new concept of glucocorticosteroidaction:Effects on hyaluronidase Med-Hypotheses 1983; 10: 321-327.
5. Bok-S.W. Hyaluronidase, the fundamental cause of foetal growth. Med. Hypotheses. 1980; 1087-96.
6. Bok-S.W. Hyaluronidase, from wound healing to cancer. Med-Hypotheses. 1981; 7: 1147-56.
7. Bok-S.W. "De luxe van een kankercel te zijn". Servo, Assen, 2003
8. Bok-S.W. Dem Leben mehr Jahre, oder den Jahren mehr Leben? Cythobiol.Revue, 1983; 3 : 101-116.

Reageer op dit onderwerp / Terug naar homepage

Jarenlang bestond mijn medisch werk uit louter simuleren van het spel der kosmische energieën. Eén daarvan was mensen schijnzwanger maken met injecties van embryocellen van zoogdieren. Het verhoogde de vitaliteit met één "menselijke baktun" en drong ziekte daarmee ± 8 % terug.
Het bleek schadelijk voor de farmaceutische industrie en was daarmee louter een elitaire drug.