Laten we nu eindelijk eens
ophouden met het zoeken naar illusionaire uitwegen uit dit tranendal.
Het Aardse leven is geleefd en we staan aan de vooravond van… "Loslating"!
We zijn uit stof geboren en zullen weer tot stof vergaan!
Sterker nog : We zijn uit sterrenstof gerecycled en recyclen ons nu weer tot stof.
Het lijkt aards gezien totaal zinloos geweest als we
terugkijken naar die lange evolutie-weg, maar kosmisch gezien is dit zeker niet het geval.
Sterker nog : Het schuldgevoel dat wij de oorzaak zijn van de opwarming van de aarde neemt hand over hand toe, maar…
Is er wel reden voor een kwestie van schuld?
Deden wij iets fout in een poging met zovelen te willen overleven?
Mijns inziens is dit zeker niet het geval.
Het leven als geheel - ooit ontstaan aan het
einde van "de lemniscaat als uitdijing"- is er zeker niet voor niets geweest.
Het heeft een essentiële functie in het oneindig bewegen van het HeelAl.
De mens is in dit domino-spel een schakeltje en wel het allerlaatste schakeltje. Het ontstaan van "leven" als zijnde fusie en/of samensmelten van materie in deze fissiewereld is zeker niet uniek voor onze
planeet.
Met zekerheid zal Amerika resten van dit leven op Mars vinden en in de kosmos zelf is het ontstaan van nieuwe sterren (= leven) uit de zgn. zwarte gaten ook al aangetoond.
Vreemd is het wel te bedenken
dat al ons zoeken naar de waarheid achter de zin van het leven op dit tijdstip van uitdijing al zo oud is als…
Het is al zo oud als dat de mens als denkend wezen een begin maakte met de beheersing van zijn
buitenwereld om te overleven!
Schattenderwijs - de oude geschriften daarop loslatend - is deze oude wijsheid al 6000 - 8000 jaar geleden tot in de Perfectie in kaart gebracht door…
Deze weten-schappers, die
niets meer hadden dan "zien en verbazen" werden in de samenleving van toen gezien als vreemden en men dacht dat ze van de Maan kwamen. Deze Mooniks werden monniken, die met hun vertellingen magische indruk
achterlieten.
We spreken dan ook niet van Search als we het hebben over allerhande ontdekkingen, maar van Re-search of heronderzoek.
Zij beschreven de evolutie van de mensheid als mens-dom, omdat het denken -
de overlevingsdrift en beheerszucht - het weten zou overschaduwen en tot ge-weten zou maken.
Hierdoor zouden wij als gewetenloze wezens door schade en schande aan het einde onzer dagen die weetheid herontdekken
en gaan beseffen dat wij als mensheid al lijdend toch precies dat hebben gedaan wat kosmisch gezien van ons verlangd werd.
Ik gaf mijn leven aan een zoektocht naar ons lijden aan ziekten en zelfkastijdende
oorlogen, die op gezette tijden de heersende cultuur vernietigde om plaats te maken voor een nieuwe.
Ook dit werd vroeger al voorzien in de loop van sterren, die men toen al in sterretijden en sterrejaren had
beschreven.
Zoals Bijbels voorzegd werd het met recht een lijdensweg door schade en schande.
In de ogen van deze "vreemden" was het lijden een essentiëel onderdeel van het evolutieproces van de
mens, want…
-Zonder lijden zou de mens nooit en te nimmer de prikkel hebben gehad om te zoeken naar een oplossing van die "doornenkroon".
-Zonder dit lijden zouden wij nooit dàt gedaan
hebben wat van ons verwacht werd te doen : het in evenwicht brengen van de uitdijingswereld en de inkrimpingswereld, die net als eb en vloed of zomer en winter van elkaar verschillen.
Hiervoor was nodig dat
wij behalve het vuur leerden beheersen en gebruiken ook het licht afkomstig van de Big Bang en de kern van energie leerden gebruiken, want…
Het verschil tussen beide werelden was niet onaanzienlijk en bedroeg als
nagelaten door de Maya's 1 baktum of te wel 7,7% ten nadele van de uitdijingswereld, doch is in realiteit zelfs nog groter.
Zonder deze nivellering zou ons uitdijende deel eerder aan zijn fase van inkrimping
beginnen dan dat de andere wereld (van fusie) tot een nieuwe Big Bang zou komen.
En dat zou betekenen dat het Heelal als geheel nooit oneindig zou kunnen bewegen.
Om dit verschil te overbruggen diende het aardse leven als geheel.
De eenmaal gefuseerde materie -het leven geheten- vergaat langzaam door interne verbranding en/of stofwisseling en verwarmt daarmee de aarde
extra.
Dat wat wij leven noemen is daarin een getrouwe copie van de sterrenwereld.
Het diende - volgens Maya-berekeningen - een jaar van 48 weken te rekken tot 52 weken of te wel van 4x12 naar 4x13 weken
en/of van 12 naar 13 baktums.
Het "leven" alleen was daarin ontoereikend en de mens, die dit vuur en licht leerde gebruiken voor eigen overleven was daarin essentiëel en/of de rechterhand van
"God": Lucifer.
Naast het levens-magnetisme maakte de mens steeds meer artificiële energie, waardoor hij behalve het kantelen van de magnetische aardas tevens de baan van de aarde wist te stabiliseren.
Met andere woorden : Zonder dit leven was de aarde gezien de wetten van Einstein al teruggevallen op de zon!
Dit alles was een oeroude weetheid, die veel verder terruggaat dan de Maya nalatenschappen.
Misschien is het leuk te weten, dat Maya in de Oosterse wijsheid nog betekent "de verloochening", daar zij dit weten van weleer zo bizar verbastaarden.
Daar komt nu nog steeds de fabel vandaan over een
luchtschip dat de uitverkorenen zou komen halen wanneer de aarde vernietigd wordt.
Misschien is het ook leuk te weten, dat de essentie van het lijden in de oudere geloven - die zich uit deze oeroude onbegrepen en dus
magische vertellingen ontwikkelden - als zelfkastijdingen bleven bestaan. Zoals we dat nu bijv. te zien krijgen bij moslimrituelen.
Een andere - zeer bijzondere bevinding van deze tot "Moonik" verheven
onderzoekers was dat zij tot de conclusie kwamen, dat alles in alles als cycli aan elkaar gelijk is.
-Zo kwamen zij niet alleen tot de uitspraak "Als men een cyclus ten volle doorgrond heeft, kan men
het kosmisch spel en 'alles wat is' zien en vóórzien als ware voorzienigheid".
-Zo verhaalden zij dat het leven onder de dekmantel van Moeder Aarde een getrouwe copie is van de zwangerschap
en noemden deze grootse zwangerschap de Wording of Genesis. Wij spreken daarom van kinderen van Moeder Aarde.
-Maar zo verhaalden zij ook in vergelijkingen dat wij - gelijk een baby bij de geboorte - het
licht zouden zien. Dat dit nu de 'lichtwerkers met hun illusie' zijn behoeft geen betoog.
-En aangezien alles in alles hetzelfde is vergeleken ze dit levensproces ook weer met een stralende ster die geboren
wordt uit het magische zwarte gat in de kosmos.
Als ik dan tenslotte nog verhaal dat gelijk Moeder Aarde extra levensenergie kreeg door deze "zwangerschapsfase" of evolutie, dit bij de vrouw exact
hetzelfde gebeurt, is er toch waarlijk niets nieuws onder de zon.
De vitalisatie bij de vrouw van ongeveer 10 % geschiedt door bepaalde enzymen van de moederkoek en/of placenta, die na allereerst de vrucht te
overspoelen met dit "levenselikter" in het moederlijk bloed verschijnen.
De zwangerschap komt op gang op het moment dat de ongeboren baby zijn eigen stofwisseling ter hand neemt als de hersenfuncties
volledig zijn aangelegd. Dan ontstaat - wat wij uit de orgaantransplantatie kennen - een vreemdlichaams-reactie en een ware strijd op leven en dood voor beide.
Ziet U de overeenkomst met de "weldenkende mens,
die zijn eigen warmte-productie ter hand heeft genomen?
Is dit alles niet te verbazend voor woorden en zeer bijzonder?
Dat voor dit loslatingsproces bij moeder de vrouw en Moeder Aarde zeer veel energie
nodig is dat zelfs haar temperatuur een weinig stijgt, is op dit moment precies wat er op Aarde gebeurt.
Hoewel Haar weeën (o.a. aardbevingen, vulkaanuitbarstingen) en extra transpireren (o.a. stortregens) al
begonnen zijn, verwacht "de wetenschap" van de Research dat in 2007 het vruchtwater als ware vloedgolf over ons komt om dan volgens de Maya-kalender op 24 December 2012 het "Leven" via
"Open"-"baring" definitief los te laten.
Waarom het geen toeval is dat 24 December de symbolische geboortedag van Jesus Christus is, kunt U als U daar belangstelling voor heeft lezen in het boekje
"De illusies van God en Wetenschap", met als subtitel "Die gekke Jesus toch". Het eerste deel van een drieluikje, waarin ik o.a over het pantomieme-spel van dit pure sterrekind vertel.
Dit eerste deel over de zin van het leven is slechts een verhaal in notendop.
Het is het eerste deel, aangezien onze Moeder na Haar bevrijding van haar kinderen nog een ware kraambed-tijd te wachten staat en
Haar leven nog niet ten einde is.
Derhalve zal ik in deel 2 verhalen over onder andere "Uranus", het 1000 jarig vredesrijk en de transformatie van het kosmisch leven.
