Ooit werd ons nagelaten dat alle cycli in het
Heelal elkaars gelijke zijn en dat alles tezelfdertijd gebeurt. We noemen dit Heelal het Universum daar die cycli uni en versum draaien.
Dit betekent dat als men een cyclus ten volle kent, men de andere
daaruit kan afleiden.
In meerdere artikelen werd verhaald dat God als woord ooit ontstond uit drie Sanskriet-symbolen over deze kosmische cycli en dus ons Universum vertegenwoordigt.
Tevens werd ons nagelaten dat
wij als mensheid zouden groeien tot God's Perfectie en om die redenen als God's rechterhand of Lucifer werden betiteld.
Algemeen is bekend dat het leven ooit ontstond aan het einde van het uitdijingsproces van ons
deel van het Universum.
Het boek dat God en/of het Universum vertegenwoordigt spreekt over het leven als zijnde uit stof geboren en tot stof wederkeren.
Persoonlijk vind ik het uiterst vreemd dat alleen al
deze zin geen enkel vraagteken schijnt op te roepen, want…
Zijn wij niet geboren uit een samensmelting van eicel en zaadcel?
Dat is toch bepaald geen stof. Dat we na de dood verstoffelijken, wordt momenteel
door velen nog slechts geaccepteerd als geldend voor het zogenaamde materiele lichaam.
De geest van leven was immers voorzegd als zijnde immortal te zijn?
Ja! Dat staat beschreven in het Godsboek, maar er staat
niet bij vermeldt dat men onder leven vroeger iets heel anders bedoelde dan tegenwoordig.
Men bedoelde met leven "alles wat beweegt" en zeker niet dat wat wij leven noemen. Daarover werd nagelaten dat dit
slechts dood gaan is.
Tevens liet men na dat alleen het allergrootste en allerkleinste in dit "Al" de weg van oneindigheid had gevonden en dat alles daartussen met tijdelijkheid was behebt.
In
datzelfde weetboek over de cirkelgang des levens staat zonneklaar, dat de mens in zonde verviel en daardoor geketend zou worden door progressief lijden en dat dit zou leiden tot een ziende blindheid en horende doofheid
aan het einde onzer dagen.
Dit zou als voorzegd leiden tot een geschiedenis, die zich tot het einde der dagen zou herhalen en zo beleven we nu in een tijd die als twee druppels water lijkt op de Herodes-tijd van zo'n
2000 jaar geleden.
Het is een tijd waarin de rijken steeds rijker en de armen steeds armer worden en waar brood en spelen het volk in mateloze decadentie of hoogmoed doet vervallen.
Nu wil het toeval dat mijn
zoektocht naar de zin van lijden mij deelgenoot deed worden van de Oosterse Wijsheid.
Het was mijn zoektocht naar kanker : een ziekte die nu als een ware plaag over de mensheid woedt.
Jarenlang zoeken deed mij
uiteindelijk vinden, dat dit fenomeen al tot in de finesses geweten was en beschreven als de omkeringscyclus of de verachtingscyclus.
Die omkering heet Re-cycling waardoor de evolutiecyclus wordt
teruggedraaid en de verachting is het positief denken.
Dit is verachting daar het denken een prikkel nodig heeft die gevaar voor de dood heet.
Door die "verachting van het negatieve" zien we
niet dat we bezig zijn met een zelfvernietiging en prijzen we ons met onze verworvenheden de hemel in.
Men noemde dit de hoogmoed voor de val.
Als we nu kijken hoe wij ziende blind en horende doof doorgaan met de
ingeslagen weg van technologische Re-volutie en nog steeds vasthouden aan de idee dat het morgen nog beter zal gaan, is dit toch waarlijk wonderbaarlijk mensdom.
Kanker bleek een ziekte te zijn, waarbij intern afval
wordt gerecycled en mijn conclusie was dat dit gelijk onze verkankerde samenleving een ultimate overlevingsdrift is.
In het lichaam leidt dit recyclingsproces tot een celwoekering.
In een cultuur leidt dit recyclingsproces tot een mensenplaag.
Twee processen die in alles elkaars gelijke zijn.
Twee processen die behalve elkaars gelijke zijn ook nog eens tezelfdertijd gebeuren.
Getuigt dit niet van onvoorstelbare wijsheid van weleer?
Natuurlijk werd deze herontdekking veracht, want ik bood geen oplossing voor dit groeiend probleem.
En gesteld dat men dit wel had geaccepteerd had dit
tevens betekend dat men wakker zou worden uit de verachting van het negatieve, waardoor…
Mijn collega kankerresearcher en editor van een wereldvermaard medisch tijdschift verwoordde dit toen hij de dood door kanker
in de ogen zag als volgt: "Sorry je hebt waarschijnlijk gelijk, maar dit publiceren zou wereldwijd tot chaos leiden". (zie Engels verhaaltje "medical maffia")
Is dit niet hetzelfde als positief denken?
Maar is er niet de gezegde denken is vijandsbeelden creëeren?
Is er niet de gezegde "post chaos lux" en is dit niet hetzelfde als de volkswijsheid "oorlog klaart de lucht"?
Met ander
woorden : Het water moet ons eerst zo ver tot de lippen gestegen zijn, totdat wij onze denkbeelden ten aanzien van kanker en de verkankerde samenleving op waarde gaan schatten en een verandering doorvoeren.
Maar wat
is dat moment als we weten dat iedere cultuur zich aan het einde der dagen onderdompelt in recycling en hoogmoed als typische omkeringssymptomen en zich altijd in een zelfvernietigende oorlog stort?
Is dit niet als de gezegde "Een kat in het nauw maakt rare sprongen"?
Mijn rol als dokter was daarmee uitgespeeld en ik wist ons voorland.
Strijden tegen "beter weten" had geen zin.
De geschiedenis zou zich zowiezo herhalen.
-Dit gaf mij de tijd om te proberen te kijken naar alle cycli die Universeel gelijk zijn.
-Dit gaf mij de tijd om de wijsheid te doorgronden : een wijsheid,
die ons liet aanmodderen met hervinden of researchen van hun wijsheid, die simplistisch vertaald luidt : "Alles is goed en God liet ze".
-Dit gaf me de tijd om te zoeken naar een gelijkheid van dit
aardse tranendal van recycling en/of de cyclus naar verval als ultimate poging het leven te rekken en zijn kosmische representant.
En zo kon ik uiteindelijk zien en doorgronden dat alles boven gelijk alles onder is.
Zo kon ik uiteindelijk zien dat boven ons tezelfdertijd als dat wij gingen recyclen om niet in ons eigen vuil te stikken dit aldaar ook plaatsvindt.
Zo kon ik beseffen dat dat wat ons nagelaten werd in
onze testamentaire wilsbeschikking -de Bijbel- ons zeer nauwgezet informatie verstrekte over zowel de kosmos als over het eind van ons bestaan.
Op dit moment vindt in de sterrenhemel boven ons een
recycling plaats van afval van sterrenmetabolisme; afval dat zich verzameld heeft in wat wij noemen de Melkweg.
Toen dit recyclingsproces maar net begon leidde dit tot fusie van water"stof",
zuur"stof" en kool"stof" en daaruit ontwikkelde zich na een fase van zure regen water op onze planeet en ontstond een aardse atmosfeer van CO2. Hieruit ontwikkelde zich allereerst de plantenwereld,
die het CO2 omzetten in O2.
Toen dit proces verder evolueerde werd er steeds meer vaste stof gevormd en nu leidt dit recyclingsproces tot nieuwvorming van sterren.
Dit proces vindt episodisch plaats en weer
gelijk aan wat er zich op aarde iedere zodiac-episode afspeelt en culturen in een zelfvernietigende oorlog stort.
Zeer recent werd gevonden dat er een vreemde golf van electromagnetische energie uit de kosmos komt.
Het is deze energie, die afkomstig is van de recycling van kosmisch stof en/of de Melkweg.
Gelijk wij nu recyclen om het leven te rekken zo gebeurt dat ook in de kosmos.
Alles is werkelijk "zo onder zo boven" en alles gebeurt tezelfdertijd.
De vreemde acute stijging van het CO2 gehalte in de lucht werd dan wel eerst volledig aan onze mateloze energieverslinding geweten,
maar wetenschappers zijn daar al lang niet meer zo zeker van. Dat velen zich nu als gekken inzetten om het Kyoto-accoord tot een wereldwijde verplichting te willen maken is daarmee als "Een kat in het nauw, die
vreemde sprongen maakt."
Deze kosmische golf van energie zou volgens sommigen slechts pas net begonnen zijn en pas zijn piek bereiken rond eind 2012.
Hoe deze recycling op kosmisch niveau -gelijk op
aarde- een ultimate poging is van ons nog steeds uitdijend deel van de kosmos om niet te collaberen en hoe dit proces het leven op aarde zal nemen staat uitgebreider verhaald op het verhaal van de Superwave.
Hier
wordt tevens uiteengezet wat de rol was van dit leven onder de atmosferische dekmantel van Moeder Aarde : groei naar gelijkheid van yin fusie-wereld en yang de fissiewereld.
Is het toevallig dat ook man en vrouw tot
die gelijkheid zijn gegroeid en dat de vrouw vroeger ongeveer 8 % langer leefde dan de man.
Iedere cultuur eindigde -op hetzelfde moment als de kosmos begon te recyclen- met recycling.
Al deze fasen van rekken
van een cultuur deed ons 8 % of 1 aardse baktun langer leven.
In de kosmos gebeurde onderwijl exact hetzelfde en dat is het verhaal van de Maya's.
Is dit alles toeval?
Neen, dat is geen toeval !"
Alles is zo boven zo onder.
Alles is zo groot zo klein.
Alles gebeurt als voorzegd tezelfdertijd.
Gedurende een kleine 15 jaar liep ik de cirkel van weten naar denken ijzig langzaam terug, terwijl
mijn collegae vooruit bleven zoeken.
Alles, maar dan ook alles is geweten in een tijd dat het denken nog ondergeschikt was aan het weten.
Zouden wij niet als voorzegd door schade en schande de wijsheid
her-vinden aan het einde der dagen?
Prachtig woord is RE-search, vindt U niet.
Het woord zelf zou als voorzegd zijn zuiverheid behouden.
