levend dood

Op enkele plaatsen op deze web werd en passant even de Westerse Stupiditeit aangehaald om "de doden levend te begraven".
Tot mijn opperste verbazing was dit een van de allereerste korte reacties van een lezeres.
Die reactie luidde:
Ja,ik heb dat witte licht/glans om het hoofd van m`n vader ook gezien toen hij volgens de dokter overledend was. Ik nam gewoon aan dat het de warmte was die het lichaam verliet. M`n Moeder had het ook gezien toen ik het later aan haar vroeg.

Ik heb aan dit onderwerp zelf weinig extra aandacht gegeven, maar in feite weet iedereen dit diep van binnen als ik zeg: "het is toch algemeen bekend dat de nagels van de overledenen nog korte tijd doorgroeien na de vermeende diagnose van de dokter: "dood"!

Toch is deze veranderende mentaliteit van omgaan met overledenen niet voor niets ontstaan.
In mijn kleine -wat ik zelf vaak gekscherend noemde- Willie Wortel W inkeltje en alwaar ik gelukkig nog totaal onbewust was van het feit bezig te zijn met www en/of de eindtijd - kwam er eens een doodgraver als patient.
Ik vroeg hem wat hij zelf ervoer over dit vreemde beroep en zijn antwoord verbaasde me ten zeerste.
"Oh dokter" zei hij "ik doe dit beroep nu 40 jaar. Vroeger vond ik het een mooi en dankbaar beroep. Tegenwoordig is het eerder walgelijk te noemen, want de mens is nog niet overleden of hij stinkt al direct naar rottend vlees. Het lijkt wel of we aan een algemene rotting lijden. Zou dat te maken kunnen hebben met ziekte of misschien van al die chemische geneesmethodes?

Het antwoord bleef ik hem toen schuldig, maar ik vrees dat beide waar is.
De evolutie is ten einde en het vechten tegen de elementen heeft ons meer verlittekend dan we denken.
Dat men de doden tegenwoordig massaal is gaan cremeren is daar tevens een voorbeeld van.
Het is "Uit naam van de Volksgezondheid", omdat de natuur als ware pest al aan ons knaagt voordat we het loodje hebben gelegd.

Is er niet de volkswijsheid : " Een kat in het nauw maakt rare sprongen"?

Reageer op dit onderwerp / Terug naar homepage