 |
|
De Kosmische Winterslaap Deze reactie is geen
directe reactie op de website, maar een kleine samenvatting van één week Portugal van twee Belgische zoekers naar eventuele eindtijd-aanwijzingen. Hun interesse lag met name op het terrein van kosmisch
electromagnetische energie, die ons doen en laten volkomen bepaalt. De Kosmische Winterslaap Met dank aan Siegfried en Maria voor hun geestelijk voedsel Voor dieren zich in een winterse overgavefase begeven, beleven vele dieren een moment waarop ze hun yange zijde moeten benutten om
te kunnen overleven in het volgende stadium(de winter). Beren bijvoorbeeld stoppen zich in het voorjaar vol met alles wat ze tegenkomen en nemen misschien wel tien a twintig kilo aan extra gewicht mee.Als onderdanen
van een kosmisch perfect geschapen natuur zijn ze als geen ander gevoelig aan externe veranderingen die nu nog steeds aan de gang zijn. Het zijn die wisselingen in de natuur dat beren ertoe aanzet om tot een heel
agressieve periode en een heel rustige periode te komen. Ik trek dit fenomeen door naar de mensheid. Als teken dat er een grote verandering moet komen. Is 2012 weer een duidelijk teken dat de steeds overweldiger mens
tot een Yinne zijde wordt gedwongen? Ook de mens maakt ,volgens mij, zijn agressieve periode door vóór zijn "kosmische winterslaap". Hij verpulvert op dit moment zijn natuur en neemt alles naar zich toe, we vergaren
zoveel mogelijk rijkdom om de slechte periode proberen door te komen (de mens wordt bijvoorbeeld ook alsmaar dikker. Creëert hij zijn eigen wintervacht?). Onze overlevingsdrang is bij de meeste groter dan ooit en de
yinne zijde hebben we onbewust overboord moeten gooien. Want zelfs in de winters zijn we al even actief als in de warmere perioden. De periode dat de zwakkeren voor en tijdens de winter verdwijnen is voor de mensen in
de beschaafde wereld verbannen en zal op een of andere manier gecompenseerd worden. Enkel een onvermijdbare wending kan ons doen inzien van onze ingeslagen weg. Nu de kloof tussen arm en rijk steeds groter wordt,
zal uiteindelijk toch het kaf van het koren gescheiden moeten worden. Er bestaat niet iets zoals perfectie, enkel in ons hoogmoedige denken. We hebben enkel een begin van een einde of een einde
van een begin. Maar zoals nu, eens de top bereikt zoeken we enkel een hogere top of een andere weg. U begrijpt dat die top eindig is en dat we ons eigen gemaakt ravijntje(zie artikel Bok) vroeg of laat instormen Ons
denken vertroebelt nu ons gevoel dat er aan alles een eind kan komen. En de kosmische winterslaap die voor de deur staat zal het ons misschien wel duidelijk maken.
Wij zijn het enige wezen dat zich bewust is van het leven. Ons denken is nochtans in staat om "ondenkbare" dingen te doen . Misschien is er enkel en alleen de kosmos die ons tot het besef zal kunnen brengen dat we
ook minieme deeltjes van de puzzel zijn. Dat het ons bewust maakt dat ook wij een moment hebben dat we moeten aftreden. En vrees dat die les een nogal harde les zal zijn… Zoals Chronos(oergod van de tijd) door Zeus
wordt afgezet in de Griekse mythologie, zal Chronos terug zijn rechtmatige troon opeisen. Omdat niemand nu eenmaal de tijd kan verslaan. De tijd is nu eenmaal de meest perfecte vorm van energiefrequentie. Koud,
rechtuit, rechtloos, gevoelloos en gewoonweg waarheid. Tijd maakt geen plaats voor onderscheid van goed en kwaad en tikt zonder meer genadeloos verder. Denken is de imperfecte manier van de mens om de meest perfecte
frequentie tegen te werken. We hebben het moment verloren dat we met ons zijn in het "nu" konden leven. En beginnen meer en meer onze herinneringen te recycleren in de hoop naar iets nieuws. Alsof er geen creativiteit
meer over is, enkel overleven…? Het zwarte gat is praktisch opgevuld… Als de "levensfrequentie" op zijn hoogtepunt zit, is er natuurlijk ook een moment dat er dadelijk een extreem dieptepunt volgt. (zie ECG)
Door die extreme daling is het enkel nog een laatste overlevingsstuiptrekking voor dit beetje leven op aarde. Totdat de levenslijn stilaan stabiliseert. Maar is de mens dan nog van primair belang…?
Heeft het leven ons dan nog nodig om verder te gaan….? Het feit dat we op het einde van onze dagen pas weten waarom we dit alles hebben gedaan doen zal niet meer dan logisch zijn. Waarom zouden we nog iets doen als we
al zouden weten waarom ? Onze uiteindelijke onwetendheid is onze redding en onze vloek… Zoals 'tijd' een onvermijdbaarheid nabootst, zal het ook steeds op tijd zijn eigen nabestaan verzekeren… Want tijd is feilloos.
|