Aan het einde der dagen zullen de doden één voor één uit hun graven herrijzen.

Op de website zelf staat een verhaal hoe de doden één voor één uit mijn stamboom herrezen.
Het was een van de vele voorvallen uit mijn leven die mij van pure atheist tot een discipel vande Oude wijsheid maakten en waardoor ik de Bijbel langzaam maar zeker leerde lezen als het grootste wetenschapsboek datde aarde rijk is.
In mijn pogen anderen deelgenoot te maken van dit bijzondere boek participeerde ik mee op een Christelijk forum en  de honderden metaforen met deze mensen te delen plaatste ik dit verhaaltje er op.

Al lang niet meer tot mijn verbazing werd ook op dit metaforisch verhaal door vastgeroestte denkbeelden als zijnde  waanzienigheid  gereageerd met de woorden van een zekere Hero : "
Siegfried ... een gelovige laat zich NIET onderwijzen, door de geesten van doden — je laat pure duisternis over je komen !!!

Wat  kon ik meer doen dan dit voorval aangrijpen om misschien anderen in verwarring te brengen met...

Ik vind dit een "Hero" of  heldhaftige uitspraak.
Stond er niet  geschreven dat de geest van leven van vader op zoon  en van moeder op dochter zou voortleven?
Of heb ik misschien een andere Bijbel voor de geest?
Men noemt het niet voor niets "woordzuiver" generatie of genenratio.
Misschien denkt U Hero dat ik ik is, maar U bent slechts de bast van Uw stamboom en niets meer.
De heroische wijsheid die velen zich eigen hebben gemaakt is  niet voor niets woordzuiver eigen"dom". Neen, wij hebben niets van en voor onszelf, doch louter in erfpacht en dat heet Bijbels erfzonde, ziel of karma.
Het is die erfzonde die ons tot bevlekte ontvangenen maakt en in plaats van die bevlekking op te lossen maken wij hem van genenratio op genenratio groter en groter.  Die  bevlekking wordt zo groot dat wij "ziende blind en horende doof voor het ware  worden" en louter nog in termen van IKKE IKKE kunnen leven en beleven.
Het is slechts de schade en schande die die bevlekking kan oplossen enU wijzer kan  maken.
Mag  ik van geluk spreken dat mij niet anders dan schade en schande  ten  deel viel?
Soms voelt het wel zo en soms het tegendeel.
Heel langzaam  kom ik in het midden in het weten dat ieders weg van A tot Z in de genen of genenratio's geschreven  staat.
Het is als  een medaille die drie zijden heeft : een bovenkant die zichbaar is, een onderkant die magisch bedekt blijft  als men geen weet heeft van de oude zielen en de zijkant en/of het midden en/of de waarheid die beide zijden verbindt. [Zie aldaar]
Dat is metaforisch nagelaten als "de kerk in het midden".
Siegfried.