Is aan het einde der dagen de boom der wijsheid weer vol?
Krijgt iedereen het licht van de waarheid te zien?
Kortgeleden - U zult het niet willen geloven - zond
National Geographic een film uit over Amerikaanse wetenschappers, die op zoek waren naar de genetische erfgenaam van Adam.
Kosten noch moeite werden gespaard en deze wetenschappers vlogen de hele wereld over aom genetisch
materiaal van mensen te verzamelen.
Af en toe kwam er zelfs een enthousiaste kerkvader in beeld, die ons verzekerde "Nu rest ons nog de bewijzen aan te dragen dat de vrouw uit de zwevende rib van deze grondlegger der
mensheid geboren werd".
Ongelooflijk!!!
In 2007!!!
Is het niet Amen Rika man"kind" dom?
Welk een fabuleuse nonsens komt er uit de natie die zich inbeeldt uitverkorene Gods te zijn en behebt is met "kosmisch intelligentie".
Straks gaat de wetenschap ook nog bewijzen dat Jesus floeps
en gestuurd door God de Vader in de buik van Maria werd gelegd om de mensheid te redden!
Misschien wordt ons dan ook nog uitgelegd hoe Ufo's de eerste dag het water op aarde brachten en aan het einde van de 6-de
daaropvolgende dag de mens hier neerzette.
De geletterde mens !?!?
De intelligentia !?!?
Wat in Gods naam is de zin van scholing nog?
Om maar niet te spreken van een studie als "letteren en wijs"begeerte".[verhaalnummer 50]
Ik kan me nog voorstellen dat er mensen zijn die ervan "over"tuigd zijn dat de
geest van leven voortleeft. Niemand is immers ooit teruggekomen om dat haarfijn uit de doeken te doen?
Maar dat wij allemaal aan het einde der dagen de naakte waarheid over de zin van dit aardse tranenedal
zullen hervinden lijkt mij niet de juiste interpretatie van die nagelaten waarheid.
Neen!
Naar mijn bescheiden mening is er momenteel iets heel anders aan de hand : Een proces wat ons allen
beinvloedt.
Het is een fenomeen wat haarzuiver in de Bijbel staat, maar wat wij niet kunnen beleven omdat wij louter op denkbeelden leven.
Het is een onderdeel van de cultuurcyclus, die zeker niet alleen eindigt met
kanker en/of de verkankerde samenleving met zijn recycling alleen.
Maar dit teruglopen van de cyclus [recycling dus] vindt ook plaats op geestelijk niveau.
Ook dit beleven we - net als zoveel - totaal niet als zodanig.
Ook dit moet ooit tot in de perfectie geweten zijn met een oude Oosterse Nalatenschap, die zei "Iedere cyclus in een cultuur is een tijdelijke dwaalweg van menselijke beheerszucht, die zich bij de val zo'n
cultuur weer corrigeert en ons in de realiteit van dát moment van de levenscyclus op aarde terugzet".
Al met al is die cyclus van "recycling" dus in alle aspecten van ons leven en zelfs nu in de kosmos boven
ons terug te vinden.
Dat ik toevallig vandaag in deNRC een forum discussie vond met als onderwerp "Niveaudaling van eindexamens" laat al zien dat deze recycling al is ingezet.
Ik
weet dat voor zo goed als iedereen dit vervolg één of misschien wel honderd stappen te ver is waardoor het direct in het hoekje fabelen verdwijnt.
Maar ik schrijf dit verhaal misschien wel louter voor Armand [ lid van het theater van de gek] na een lang telefoongesprek over voorouderlijke belevingen.
Ik schrijf hem dit en U kunt deze samenspraak volgen.
Ik schrijf dit verhaal wederom, maar vanuit een andere invalshoek daar ik weet dat mijn medische ontrafeling
over "wat er gebeurt tijdens de laatste ademtocht" wel iets had van Aha-Erlebniss, maar wat niemand kon linken met het verhaal van "de val van de Berlijnse muur".
Ik schrijf dit tenslotte, omdat alles wat ik tot nu toe aan het geduldig papier toevertrouwde die lading dekt.
Bij iedereen en niemand uitgezonderd [!!!!] staan de oude zielen van
onze verwrongen stamboom in deze eindfase van het leven op. En dat betekent dat wij ook in ons beleven de beheerszuchtige grip op het leven [dat is de dwaalweg] gaan verliezen.
De hang naar antiek en onze zoektocht naar de oudheid zijn daar slechts luttele aspecten van.
De bewijzen zijn - voor mij - te overvloedig om ze hier allemaal te vermelden.
Lichaam en geest zijn één en functioneren als een twee-eenheid.
Onze progressieve degeneratie van ons lijf zal daar zeker niet alleen in staan.
Onze technologische "re"-volutie is niets meer dan een compensatie van deze mateloze verwordenheid.
Waarom wil niemand die zwarte zijde erkennen?
Het zijn twee Bijbelse voorzeggingen, waarvan er een totaal
onbegrepen is en een andere die tot waanzienige hoogtes is gestegen en dat is "De Hoogmoed voor de val".
Maar als men in zo'n samenleving leeft beleeft men dat niet als abnormaal, want men spiegelt zich toch
louter aan zijn naasten!?
Het zijn de voorzeggingen van
1. Aan het einde der dagen zullen de doden één voor één uit hun graven herrijzen.
2. Aan het einde der dagen zullen wij de waarheid hervinden.
Deze laatste voorzegging is minder dan de halve waarheid, aangezien er wel bijstond "door schade en schande" èn "het waarheidsboek zal rauw op de maag liggen".
Ten eerste gaat het
ons nog te goed en ten tweede hebben velen de Bijbel al als een sprookjesboek voor volwassenen in de hoek gegooid en de rest put nog illusionaire hoop bij de uitverkorenen te horen.
Vindt U het anderszijds niet typisch dat we
deze tijd zo lief doen naar elkaar en dat terwijl liefde en haat als onverbrekelijke eenheid bij elkaar horen?
Is het louter een diep gevoel van binnen dat het vandaag of morgen wel eens afgelopen zou kunnen
zijn, want …
Liggen niet alle voorouderlijke ervaringen in onze genen als jaarringen van een stamboom opgeslagen?
Ware het dat we in een tijd van vredigheid en tevredenheid leefden, maar het tegendeel is het geval.
Het lijkt wel een tijdgeest-fenomeen!
Waar komt die vreemde trend vandaan?
Is die recycling op geestelijk niveau hier misschien de oorzaak van?
In het telefoongesprek met Armand werd door hem - en hij staat daar
zeker niet alleen in - het onwrikbaar vertrouwen uitgesproken dat - hoe zot de wereld er ook voor hem uitziet - hij net als ik door mijn uitleggende dromen straks de waarheid als op een presenteerblaadje aangereikt krijgt.
Het enige wat hem verbaasde is dat hij niet zoals velen in de nacht met dromen belast wordt.
Dat bosjes mensen al geinformeerd en getransformeerd zijn tot God of Alien-Universumisten en pronken met boekenwijsheid van anderen en uit de oude doos behoeft daar voor ons beide geen enkel betoog en plaatsen we beide onder de noemer "hoogmoed voor de val". Dit kan men gevoegelijk onder de noemer "waanzienigheden" plaatsen.
Ongetwijfeld kent U de gezegde "wat er niet in zit komt er ook niet uit" en dat is ook exact wat er gebeurt tijdens die laatste ademtocht waar de evolutiefilm met een razend tempo wordt teruggedraaid.
Men
beleeft zijn leven werkelijk terug, maar het zijn flitsen die zo snel gaan dat wij ze niet kunnen volgen, maar -zo we het al na kunnen vertellen -het beschrijven als een tunnelmet licht aan de einder.
Als alles zo groot
zo klein is - en daar ben ik zeker van - zal hetzelfde ook voor het collectief der mensheid gebeuren; alleen in een grotere cyclus.
Dat is mijn verhaal over de val van de Berlijnse muur als zijnde het collectief begin
van deze excarnatiefase en/of de laatste ademtocht.
Alles gebeurt immers tezelfdertijd in een cyclus.
Met ander woorden : Ik ben zeker geen buitenbeentje met mijn vreemde droombelevingen, maar het enige
verschil is dat mijn ego-jasje al bij de conceptie slecht was aangelegd
en bij anderen niet.
Het is ook dit verschil dat de meesten van ons het in de nacht gegevene onbewust interpreteren als eigendom, terwijl ik beleef niets van mijzelf te hebben.
Ik kwam hier als een boom met een
rotte bast: een bast die het slechts 30 jaar volhield.[zie" onder andere discussie over "de kut-taak van ons mensen
"
Ik ben er zeker van dat als uiting van ons aller degeneratie een grootse excarnatie plaatsvindt vanuit de jaarringen van ons aller stamboom, maar dat het opgepoetste ego [begint al op school en misschien al door
trotse ouders] het ware beeld doet vertroebelen.
Die stamboom zit boordevol "struggles for life" voor 99,9 % der mensen.
Die pijn wordt in het vergankelijke RNA van de genetisch dubbelketen opgeslagen om
daarna in het spiegelbeeld een definitieve plek te krijgen in het DNA. (Zie o.a. "In de ban van de genen)
.
Dat en dat alleen is voor mij de verklaring van dit tijdgeest-fenomeen van "lief zijn voor elkaar", en "jezelf als goed die je bent" te waarderen.
Maar mijn genenratio-stamboom zag er anders uit.
Het was een stamboom van zoekers naar het waarom in wetenschap en geloof.
Deze mensen zijn door alle tijden heen op handen gedragen voor hun raad en daad voor
levens-struggelaars. Maar het waren wel allemaal beheerstruckjes en/of Luciferiaanse overlevingsadviezen.
Mijn stamboom is daarmee doorspekt van overvloed.
Hebt U - om U zich te verplaatsen in cycli - wel eens gezien hoe een boom tot as vergaat?
Er zijn twee wegen naar het "niets".
Bij de eerste wordt allereerst de bast aangevreten en verdwijnen de jaarringen een
voor een met als laatste de kern en de tweede weg is dat eerst het innerlijk - de jaarringen - verdwijnen om daarna door een briesje om te vallen.
Bij mij was het eerste het geval en ik ben mij bewust
dat mijn leven hangt aan "de kern van zijn" en dat dit bij de meesten spiegelbeeldig is.
Ik verdenk mijn voorvaderen ervan één van die wereldse wijsneuzen te zijn, die -zoals ik dit in "De Nada Openbaring" geschreven heb die alwetende monniken hebben opgezocht en waardoor wij mensen in òf de illusie van geloof òf die van wetenschap vluchtten om te overleven.
Ik schaam me daar echt wel een beetje voor!
Het is voor mij zo logisch als wat, dat ik voor dit luxe leven van weleer - zonder echte overlevingsproblemen - nu moet boeten en door schade en schande vervallen mijn leven noet
uitzingen.
Voor 99,9 % van de mensheid geldt het tegenovergestelde en dat is dan ook de liefdesgeest en de hoogmoed.
Is die overdaad in mijn stamboom daarmee dát wat mij "opnieuw tot outcast" maakte?
Is die overdaad de oorzaak van mijn vervroegde loslating mijn bast?
Persoonlijk denk ik van wel.
Maar het gros van mijn medemens gaat daarin voor mij een omgekeerde weg en staat nog op zijn ego-bast.
Hij kent geen
innerlijke verantwoordelijkheid meer en leeft de gelukzaligheid van het IK zonder corrigerende stem van binnen.
Is dat de reden dat mijn vriend Armand zich verbaast dat hij geen dromen meer krijgt over zijn binnenste? [Haha]
Ik kan niet over anderen oordelen, maar weet wel dat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten : een schuitje waar de voorvaderen één voor één uit hun graven herrijzen of al herrezen zijn als teken van "recycling" van
de dwaalweg, die denken heet. .
Aan het einde der dagen wordt de evolutiefilm van ons individuele leven in razend tempo teruggedraaid. Vreemd genoeg herbeleven wij "the struggle for life" spiegelbeeldig en sterven
in liefdevolle tevredenheid.
Maar een ding is zeker!
"Wat er niet in die stamboom zit komt er tijdens die film ook zeker niet uit".
Wat we met die verbranding van onze vorige levens wel krijgen is
dat alle overlevingsreflexen van vele vele generaties worden verbrand, waardoor we "verlicht" van zielelast of karma verlicht zullen worden- om in termen van die Oude Wijsheid te spreken.
Dan zijn we weer
aanbeland in een tijd dat de mens nog niet beheerste en dat noemde de Bijbel "het Paradijs waar de appelboom der wijsheid nog niet leeggegeten was."
Met ander woorden: Wij zullen het Paradijs hervinden als het kalf verdronken is!
{
Zie o.a. het1000jarig vredesrijk]
Terug naar introductiepagina Bijbel-metaforen
Terug naar pagina-index metaforen
Terug naar website van Research Institute Revelation