Het laatste avondmaal

Eigenlijk zijn alle symbolieken van het panthomiemespel van Jesus even mooi als geniaal.
Ik weet dat ik volksstammen tegen het hoofd stoot met zo'n uitspraak, maar helaas voor de "blind gelovenden" zal deze waarheid binnen afzienbare tijd geverifieerd worden door…
Ik noemde hem Confissius na een  van mijn vreemde uittredingen, die mij van pure atheist tot discipel van de Oude Wijsheid maakte.
Maar we zullen zien!
Het is voor mij minstens even spannend als voor U wat deze laatste wegbegeleider ons te vertellen heeft.

Eén van die geniale momenten uit dit theater  van een "vermeende profeet" is wel zijn uitbeelding van "ONS laatste avondmaal" en/of het galgenmaal van de  mensheid.
Sorry ik begrijp die Bijbelaanbidders echt niet , want naast dit panthomimespel van Jesus staat eigenlijk alles in iets andere setting ten overvloede in het begeleidende boek der Waarheid en/of ons "testament".
Dit galgenmaal van Jesus was zoals zijn hele performance een materiele uitbeelding over de loslating van de geest van leven aan  het einde onzer dagen.
De moeilijkheid die ik heb bij het schrijven over het breken van het brood, de wijn en de slapende discipelen is dat de wereld waarin ik probeer te leven zich met der tijd verdeeld heeft in twee groeperingen,die als pure zwart/wit vermaterialiseerde beeltenissen lijnrecht tegenover elkaar staan t.av. dit wetenschapsboek over de cirkelgang des levens van "Moeder Aarde".
Het is het puur egocentrisch en materialistisch denken dat tot zulke hoogte is gestegen dat velen de Bijbel in de hoek hebben gegooid als zijnde een sprookjesboek voor "Zalig zijn de armen van geest" en/of zij die de  boot van weldenkendheid gemist hebben en om die redenen er een overlevingshouvast [ een hooppil in bange dagen ] in vinden.
Dit zijn de weldenkers, die in hun weldenkendheid menen dat overal een oplossing voor komt door alles te onderzoeken en het goede vast te  houden.[ zie o.a. de illusie van wetenschap ]
Ik laat hier nog even in het midden waar onze vreemde drang van goed >beter > best vandaan komt, maar ook dit is met zekerheid een kleinmenselijk invulling van de "waarheid".
Maar ,,,
De door erflast van vader op zoon en van moeder op dochter gestuurde Christenen hebben onderwijl eenzelfde evolutie doorgemaakt en hun denkbeelden zijn zo extreem geworden dat zij zich zich haast God in hun eigen Ik-wereld voelen en gelijk aan de wetenschappers zeker weten dat zij de uitverkorenen zijn, die de wereld kunnen redden.
Genoeg erover,want het is wat het is.

Laat mij beginnen bij het brood.
Was dát wat Jesus zijn discipelen naliet niet het geestelijk voer waar de mensheid het vissentijdperk mee kon stoeien?
Het was de taak van  deze 12  volgelingen om zijn woord na te laten om het daarna zijn eigen weg te laten gaan.
Het vissentijdperk dat al door Boeddha was aangekondigd als zijnde een definitieve scheiding van het yin en yang.
Het was de ommekeer naar het rechtlijnig analytisch denken, wat als evolutieproces iedere sterveling als kosmische wetmatigheid onontkoombaar zou overkomen .
Ik zeg dit met zo veel nadruk, omdat niemand zich dit bewust is en zeker de vast gelovigen niet.
Dit Boeddha-symbool werd in de Griekse tijd visueel gemaakt door twee vissen die een tegenovergestelde weg opzwommen en als voorzegd aan het einde van dat aeoon totaal gescheiden zouden zijn.
Dat is de  wereld van vandaag ten voeten uit.
Die totale scheiding van yin en yang betekent dat het leven zal gaan verwateren en daarmee dood gaat.
De enige taak,die Jesus zijn discipelen oplegde was om dit yin en yang zo  lang mogelijk en dwingend te laten voortbestaan .
Dit werd extra bezegeld door het kerkelijk huwelijk te introduceren.
Het moest een tegenwicht bieden tegen de illusie  van de mens alles te willen beheersen [wetenschap].
Het geestelijk voer werd gesymboliseerd door het brood.

Dan het breken van het brood.
In voorgaande artikelen en in het boekje "Christianity, a perfect crime passionnelle" beschreef ik hoe Jesus zich niet voor niets 12 discipelen met iedereen ander sterrebeeld uitkoos. Het was het weten hoe een ieder onder een ander gesternte geboren een andere kijk heeft op het leven.
Dat betekent dat ieder van de discipelen met een ander beleven de vertellingen van Jesus opzoog.
Zo werd zijn woord op twaalf verschillende manieren geinterpreteerd, waardoor het een voorspelbare "babbelaeonische" spraakverwarring zou worden.
Ieder beleven is een andere uitstaling of aura en  … zo verfde Jesus allereerst zijn discipelen en daarmee later de mensheid  op een andere manier [ zie "De ververij van Levi"].
Zo werd zijn geestelijk voer voor de mensheid via zijn 12 discipelen al bij voorbaat in12 stukken gebroken.
Helaas is mijn kennis van de Kaballa-leer - waar Nostradamus zijn voorspellingen op grondvestte - nihil, daar ik via een omgekeerde weg [wetenschap] het einde  zag aankomen.
Ik  kan U derhalve niet vertellen  hoe die aeonische cyclus in zijn geheel 72 "engelen" en/of aspecten met zich draagt, waaruit men  de geschiedenis - die zich aeonisch herhaalt - voor de toekomst  kan voorzien.
Maar wel hoe Jesus zijn waarheid 12 gezichten  gaf

Vervolgens was er de wijn bij het laatste avondmaal.
Kent U de oude volkswijsheid "Aan het einde der dagen zat"?
Het is met zekerheid een nalatenschap, die uit de doos van pandora van de "Witte Broederschap" komt, die nalieten dat de aeonische evolutiegolven van het denken als dwaalweg zich aeonisch aan ons presenteert.
Het is de groeiende erflast of erfzonde, die ons denken aan het  einde van iedere sterretijd "oververzadigd" laat zijn.
Dit uit zich in "hoogmoed voor de val", gelijk in de Egyptische tijd de  farao's zichzelf tot God verheven en zoals ik recente een  e-mail kreeg van iemand die zei God te zijn en namens God van me eiste mijn godslasteringen opdeze website terug te nemen.
Aan het einde der dagen verzadigd van erfzonde en/of zat werd door Jesus bezegeld met het drinken de Godendrank "wijn".
Het is die extreem hoog opgelopen erfzonde, die spiegelbeeldig is aan de gezegde "Als de wijn is in de man is de wijsheid in de kan".
Maar was denken niet de spiegel van het weten?
Daar komt tot slot nog bij dat de oude Oosterse Wijzen die weet hadden van dit groeiende tranendal des levens de dood zagen als een pure verlichting.
Mag ik U - behalve te vragen of U niet merkt hoe  een borreltje de wereld weer iets rooskleuriger doet lijken -  te vragen het mooie verhaal van Noach te lezen, die dronken en naakt door zijn zonen werd gevonden?

Dan tot slot de slapende discipelen.
Stond er niet geschreven dat wij aan het einde der dagen "ziende blind en horende doof" zouden zijn voor hetgeen er buiten onze Ik-wereld  gebeurt?
De enkeling die van de vele vertellingen over onze uniciteit "mensdom"  onder de indruk waren en dit probeerden verder te dragen hebben aan den lijve ondervonden, dat 99% der mensen zich hier  haast vijandig voor afsluit. Het gevolg ervan was steeds weer dat men zich voor hen ging afsluiten en dit had weer tot gevolg dat men "eieren voor zijn geld" koos en er verder maar het zwijgen toe deed.
Helaas zijn denkbeelden als denkramen,die het overzicht verengen.
Ieder aspect van de erflast is een aspect van een denkraam van goed of fout.
Vele tientalle ramen achter elkaar geplaatst doen ons het zicht totaal ontnemen.
Wat is slapen meer dan niets meer kunnnen zien of horen?
Zo waren de discipelen alle totaal verzadigd van de vele vertellingen van hun meester en konden geen van allen nog zien wat er werkelijk  allemaal te  gebeuren stond.

Het laatste  avondmaal: het galgenmaal  voor de ziende blind en horende dove mens aan het einde zijner dagen.

Gelukkig was Jesus een puur sterrekind, hetgeen met zich meebrengt dat hij a/ geen angst had voor de dood en b/ geen pijnbeleven kende.
Over dit aspect van onze vermeende profeet staan genoeg separate verhalen op de web.

Terug naar introductiepagina Bijbel-metaforen  
Terug naar pagina-index metaforen
Terug naar website van Research Institute Revelation