esoterie en gnostiek

Ik plaats dit item onder geloof als zijnde onderdeel van het "wishful thinking instituut hoop" en besteed aan dit onderwerp extra aandacht, omdat het - als men goed kijkt -zonneklaar is dat wij de Bijbel hebben opgegeten.
Dit betekent dat wij de idee dat God het goed vertegenwoordigt als denkbeeld zo eigen hebben gemaakt na 2000 jaar Christendom, dat we het beleven als zijnde het beeld van onszelf.
"Het opeten" is een metaforische vertelling voor wat er met denkbeelden van goed en kwaad op genetisch niveau gebeurt: ons genenbestand dat verandert onder invloed van die emotionele spanningen.

Want een ding is zo zeker. Dat wat wij als denkbeeld vastleggen worden wij zelf zonder het te beseffen. Met andere woorden: Wij zijn ons denkbeeld en verder reikt of "rijkt" onze horizon niet.

Met name deze tijdgeest van positief denken maakt extreem, dat wij werkelijk denken dat wij het goed zijn en dat het kwaad en/of de vijand louter buiten onszelf zoeken.
Dit is een uiterst vreemde ontwikkeling als U zich realiseert wat dat betekent.
Zo beleeft Amerika werkelijk, dat het kwaad zíj zijn die een andere levensinslag hebben en zo accepteren wij direct dat mensen, die ons "aanvallen" op voor ons absurde manieren van leven het kwaad is. En zo beleven velen dat die terrorist bestreden moet worden.

De spirituele wereld van esoterie en gnostiek is in feite niets meer dan een groep mensen, die het Vaticaan vaarwel heeft gezegd, daar zij zelf het mensbeest-instituut zijn geworden.
Daar huizen wereldse "Pausen", die zich God in hun eigen kleine Ik-wereldje voelen en daar liefde prediken alsof zij het Amor van Roma zelve zijn.
Zodra men deze illusie in twijfel trekt, komt er een vreemde minachting naar buiten gelijk kerkvaders geen discussie wensen over hun God.
En zo zijn wij zonder het daadwerkelijk te beseffen allemaal onderdeel van de nu zo gevreesde "Matrix", waarover hedentendage zo veel ophef wordt gemaakt.
Maar goed!

De maand november stond merendeels in het teken van een forum esoterie en gnostiek, waar het leek dat ik en de motor achter mijn papieren excarnatie Maria als vorst en vorstin werden binnengehaald als eindtijd-visionisten.
Wij kozen deze nickername om samen hier onze tijd aan te geven, nadat Maria ondanks mijn langzaam groeiende fobie voor forums dit forum vond, wat er in eerste instantie minder dogmatisch uitzag dan andere spiritus-bedrijvers.
Ondanks mij fobie wilde ik toch proberen om door te gaan met iets te verhalen waar ik zelf zo blij mee ben : Het weten van de zin van dit aardse tranendal voor kosmisch welzijn en/of Bijbels beschreven als de onsterfelijke Levensboom (het Da Vinci Geheim).
Want als er één ding steeds duidelijker wordt in deze dolgedraaide wereld is het wel het zien van het einde en het vluchten voor de angst in het tegendeel.

Alhoewel er al een ware forum-epidemie op internet gegroeid is en de diepgang meer weg heeft van een groepje hulpverleners en hulpzoekers die als vader of moeder liefdevol castrerend met hun kinderen gezellig chattend omgaan, is het wel het enige medium waarover dit alles - naast mijn eigen website - bekendheid kán krijgen.
Want ons beleven dat wij goed zijn, die wij zijn blokkeert iedere open discussie met machtsblokken in de wereld.
En dat laatste lijkt weer zo tegenstrijdig in een wereld waar schijn-openheid en schijn-vrijheid ons leven bepaalt en iedereen smeekt om openheid.
Toch blijkt niets minder waar!
Iedereen wil graag iets horen, maar wel met behoud van eigenwaardige zekerheden. Zodra onze goedheid in het geding komt sluiten alle deuren zich direct.
Maar helaas!
De gezegde "De waarheid is hard en meedogenloos" wil niemand zien op ons sterfbed van zijn… en "door schade en schande wijzer" al helemaal niet!
Ik ken de esoterische spirituele wereld van vroeger en mijn ervaringen met dit vreemde machtsblok in de wereld via internet doen slechts vermoeden dat die veryanging zich daar ook heeft voortgezet.
Maar het is wel de enige wereldse organisatie - buiten het Vaticaan - waar Bijbelse voorzeggingen en kerkelijke rituelen in een ander jasje worden gepredikt en men daadwerkelijk op zoek lijkt te zijn naar de bron en/of "het goddelijk plan".
De spirituele wereld is daarmee een groepering die de kerk vaarwel heeft gezegd en de Bijbel in zijn stamboom van generatie op generatie heeft geïncarneerd, te vleze heeft gemaakt en/of opgegeten.
Het feit dat er zo veel geldindrangen geldingsdrang aan kleeft is alleenal het onomstotelijk bewijs, dat de leugen daar ook botvierend bezig is.

Deze veryanging is daarmee het Ik-fanatisme waar de illusie "God is Liefde" en in de tijdgeest AIDS en/of Help, werelds steeds meer aanzien krijgt.
Daarmee is deze "sekte" tezelfdertijd wel de absolute tegenpool van het mij gegevene. En door schade en schande wijs geworden dien ik - zo ik daar binnen wil komen - mij als eerste volledig te ontwapenen en/of mij naakt aan de haak te presenteren en/of mij nederig op te stellen.
En aldus geschiedde met de volgende introductie.

Ik kreeg de naam Siegfried Willem Bok en ben vernoemd naar mijn grootvader en grootmoeder van vaders kant.
Toen ik het licht zag was het dec. 43 in een plat gebombardeerd Rotterdam.
Ik vertel dit, omdat beide een stempel drukte op mijn leven.

Mijn verhaal is een vreemd verhaal en voor velen ongelofelijk.
Als ik het zelf niet had meegemaakt, zou ik het asoluut niet geloven.
Kwam op de wereld met grote bolle ogen, had een onvoorstelbaar minderwaardigheidsgevoel en vond mijzelf te afzichtelijk voor woorden.
Mijn moeder noemde mij "Himmel hoch jauchzend und zum Tode betrubt".
Ik kom uit wat men noemt een hoge kaste van de samenleving.
Die "hoogstand" dankte ik enerzijds aan mijn grootvader, die bij leven rector magnificus aan de RU te Leiden was en vriend van Einstein.
Anderszijds was mijn moeder van adel en haar familie onderhield nauwe betrekkingen met het koningshuis. Dit ter inleiding.

Ik ging familie-traditie getrouw medicijnen studeren en specialiseerde mij tot chirurg.
Maar halverwege die studie had ik het gevoel alleen maar truckjes te leren en werd steeds verbaasder dat ik niets leerde over "wat is ziekte en waar komt het vandaan".
Nog vreemder vond ik het dat mijn collegae chirurgen in spé steeds meer naast hun schoenen gingen lopen van trots, terwijl ik meer het gevoel had voor edelslager te worden opgeleid.
Ging biologie, gedragsleer van cellen en evolutieleer studeren in mijn vrije tijd en worstelde me in een werelds gigantisch medisch onoplosbaar probleem.
Reisde in mijn vakanties de wereld af naar grote researchers op dat vlak en kreeg contact met vele grootheden.
Maar in het thuisfront werd ik een steeds grotere zonderling
Toen op een nacht was daar opeens mijn al lang overleden grootvader.
Ik zat in de collegezaal - helemaal alleen - en kreeg college van opa over mijn "onoplosbaar probleem". Klaarhelder legde hij alle stukjes voor mij gelijk een puzzel en alle tegenstrijdigheden in de litteratuur waren als sneeuw voor de zon verdwenen.
Dit was rond mijn 32-ste levensjaar en nu ben ik 63.
Mijn grootvader kwam nog enkele keren terug en denderde als een olifant door de porcelijnkast van de dokter.
Toen opeens stond er een monnik in bruine pij - waarvan een paragnost later zei dat hij uit Thesseloniki kwam - en linkte alles wat ik dokterend had gevonden met de bijbel. Vreemd want ik had totaal geen binding met kerk of bijbel.
Kreeg later nog veel meer prachtige bijbelse informatie en opeens... was hij ook verdwenen.
Daarna werden de gezichten ondefinieerbaar, maar weet wel dat het zoals bijbels beschreven staat mijn genenratio's zijn, die een voor een uit hun graven herrezen.
Nu weet ik dat ik van vader op zoon zeer vele "genen-raties" pure researchers heb gehad, die allen zijn opgestaan.
Ben teruggewandeld tot aan de sanckriet-tijd, waar ik geinaugreerd werd in de levenssymbolen en lettersymbolen [waaruit later het woord ontstond] .
En de wereld...
Kreeg al snel aanvaringen met "hoog"leraren over allerhande zeer vreemde therapieen, maar voor mij gewoon weten over evolutie en celgedrag. Stootte deze halfgoden voor het hoofd, kreeg aanvaringen met KMNG en regering en toen ik kanker had weten te recontrueren ["met hulp van boven"] naar zijn herkomst sloot iedere deur zich wereldwijd.
Dit werd tevens mijn inauguratie over de eindtijd, aangezien de wereld tot op het bot verkankerd is.
Mij werd zonneklaar verteld over de eindtijd en de introductie van het geloof en het nut ervan, "opdat wij niet van de levensboom van kosmische onsterfelijkheid zouden eten". Het enige wat ik nooit kreeg waren data, maar die wist ik later met hulp van Bijbel en allerhande kosmische informatie - die ik aanvankelijk moeilijk kon duiden - ook helemaal te reconstrueren.
In 1993 was ik vijand van zo'n 12 miljoen Nederlanders [werd duivelse doemdenker] en vertrok naar het niets in binnenlanden van Portugal] en werd weer monnik.
Ijzig langzaam en toch snel werd het draaiboek afgewerkt en in 2002 kwam ik weer tevoorschijn.
Sindsdien doe ik niet anders dan proberen een en ander onder de aandacht te brengen. Maakte een website en overal waar mogelijk probeer ik te verhalen over dat wat eigenlijk te mooi is voor woorden als men het van genen-zijde [de kosmos] bekijkt.
Heb net een verhalenbundel op de volkskrant afgerond [weblog "Eindtijdopenbaring"] en merk dat het nog een totaal ver van mijn bedshow is.
Maria - mijn vechtgenootje in het leven - vond vandaag dit forum en vroeg me of ik toch niet nog een keer zou willen mee participeren na tientalle fora met dogmatische vooringenomenheden en welles nietes spelletjes vaarwel te hebben gezegd.
OK! Ik wil het best proberen.
Maar
Wie ik ben weet ik niet.
Ik was de slecht aangelegde bast van mijn stamboom, die het 30 jaar lang volhield.
Nu is van die bast zo goed als niets meer over en leef bij de gratie van de laatste ring van mijn stamboom.

Mag ik vragen aan eenieder of er belangstelling bestaat voor mijn participatie?
Een uitgebreidere uitdraai publiceerde ik vandaag op volkskrantweblog "Eindtijd Openbaring" getiteld "De naakte waarheid". En vele vertellingen staan op de website .
Siegfried

De feestvreugde leek grenzeloos en alsof er een nieuwe lente voor de leiders van het forum leek te zijn aangebroken, werd gesproken van een verfrissende wind en meer hemelbestormingen.

Was dit de plaats waar ik het mij gegevene kon neerleggen, zodat het verder een eigen weg zou kunnen gaan?

Hoe ik ook probeerde deze euforie te stoppen, de positieve tam tam overschaduwde alles.

En zo vroeg ik Maria - in alles mijn absolute tegenpool - haarzelf te profileren om daarna samen te proberen het mij gegevene over te dragen aan een organisatie, zodat ik mij daarvan verlost wist.

Zo kwam zij binnen met de volgende ontboezeingen :

Beste iedereen, ik ben Maria,

Bij geboorte miste ik de "levensboot".
Niet zo'n klein beetje… nee    Totaal.
Op mijn tweede jaar een bijna dood ervaring en toen    ja toen stond ik verder schizofreen in het leven.
De ene keer zat ik in de ene kant : de kant van alle gedachten met haar emoties en angsten en dagdromerijen.
En de andere keer floepte ik in de andere kant : de kant waar geen angsten bestonden en waar het leven er als een "een groot theaterspel" uitziet - waar wij mensen alleen maar mee kunnen 'spelen'.
Ik had en heb er geen controle over en wist ook niet waarom mijn leven door zulke onmogelijk voelende diepe dalen ging, met daarop volgend altijd weer die vreemde hoogte punten waar het leven zo'n mooi feestje leek te zijn.
Anders dan Siegfried - verdwaalde ik daarin, keer op keer op keer.

Deze jaren zag ik door Siegfrieds "levend theaterspel" naar mij toe, hoe ik om en om floepte van de ene kant naar de andere kant. Heb er geen controle over maar zie het wel gebeuren.
En dat is niet zo gek hoor, want als ik weer in mijn emotie kant schiet - waardoor ik te sterk in mijn egootje verdwaal - trekt het leven letterlijk uit Siegfried… En dan    komt er één van zijn voorouders naar boven en ik kan je zeggen, dan weet je niet wat je ziet en meemaakt.
Ik heb deze jaren gezien hoe dwingend een emotie is. Hoe iemand daar zelf aan onderdoor gaat, maar ook de ander waar die mee om gaat aan onder kan gaan. Dat is waar Siegfried (die geen eigen willen heeft) dan in een van zijn voorouders schiet.

In mijn andere kant zittend, zag ik vaak vreemde dingen.
Zo had ik als kind een vreemde eigenschap : Ik hoorde de woorden van de mensen en "zag of voelde" hoe ze vanbinnenuit iets heel anders vertelden.
Veel later begreep ik hoe mensen zelf niet eens wisten dat ze dat deden.

Toen ik Siegfried tegenkwam keek ik met verbazing naar hem : ik zag een mens met honderden gezichten en weet nog dat ik me afvroeg "Hoe kan één mens zoveel levens tegelijk leven".

Ik weet niet hoe het een en ander bij anderen gaat, maar bij mij gaat er iets door me heen en heb er tegelijkertijd geen enkel besef van wat het is. Pas veel later door weer andere gebeurtenissen komt er ineens een "klik" die als kippevel dan door me heen gaat.

Ikzelf ben ontzettend blij met al zijn vele verhalen en kan er ook geen genoeg van krijgen.
Ik hoop dat jullie dit ook zo beleven.

Met groeten van Maria

En… het kon niet uitblijven.
De spirituele Godfather op dit forum wist haar binnen een uur volledig geanalyseerd te hebben met zijn denkbeeld "Ik ben Goddelijke Liefde en zo denderden de therapeutische AIDS-adviezen over in het internet-papier.
Natuurlijk kwam ik daar tegen in het geweer en probeerde de "vader" te vertellen, dat mijn visie een totaal andere was en ik zijn goedbedoelde adviezen niet kon delen.
Desondanks bleef de euforie over ons beider aanwezigheid groot en zo had ik geen andere keuze dan te beginnen met "De medaille heeft drie zijden"

Het gekrakeel was niet van de lucht en het was al wel duidelijk dat men zat te wachten op eenzelfde liefdes-god, die misschien aanvullende gegevens had over wat er op het forum over werd verkondigd.
In plaats van dieper ingaan op dit eerste artikel werden van allelei kanten vragen gesteld, die niets met dit artikel te maken hadden en een zelfgerealisseerd grootheid, die met zijn boekenwijsheid een groot stempel drukte op de groep plaatste er direct als afleiding een nietzeggende verhalen op.
Dit ging zo door en wat ik er als herontdekte weetjes ook op plaatste, men had direct de bek vooraan met veroordelingen, omdat men er niets van begreep.
Het extreem yange zelfgerealiseerde machtblok Ik in de spirituele wereld en het pure weten yin.
De Bijbel een puur weetboek dat door het spiegelbeeldige denken tot een sprookje voor volwassenen werd.
Het is intriest dat zelfs nu we aan de vooravond staan van afscheid of in metaforen gesproken al op ons sterfbed liggen, blijven vasthouden aan illusies dat het morgen wel beter zal gaan.

Wat in die spiritus-wereld dan ook zeer halsstarrig wordt vastgehouden, is dat de geest van leven onsterfelijk is.
Ja, ook dit is weer een metaforisch Bijbelse vertelling en een uitleg over de eerder genoemde levenservaringen, die in de genen worden vastgelegd en daarmee overdraagbaar zijn van vader op zoon en van moeder op dochter.
Ja, ook dit is weer een spiegelbeeldige interpretatie door het beheerszuchtige denken en de waanidee dat de mens het intelligentste wezen is wat God ooit geschapen heeft.
Uiteindelijk diende ik te vertrekken en deed dit met een metaforische vertelling over mijn doktersjas, waar ik door schade en schande van "verlicht" werd.

Reageer op dit onderwerp / Terug naar homepage