onsterfelijkheid

Op school leerde ik bij natuur- en scheikunde lessen dat materie in beweging komt door ongelijkheid en...
Alles wat materie heet zoekt zich een weg naar gelijkheid.
Bij de biologie lessen leerde ik dat stilstaand water tot rotting leidt en/of levensvormen doodt.
Mag ik daaruit afleiden dat bewegende of levende materie zich een weg zoekt naar de dood?
Mag ik daaruit afleiden dat een perpetuüm mobilé en/of een oneindig bewegen alleen mogelijk is als er een constant verschil is en/of onevenwichtigheid?
Dat men vroeger leven definieërde voor alles wat in beweging was, zij in overvloede vermeldt.

Wat ik probeer is te zoeken naar het oeroude gegeven "Alleen het allergrootste en het allerkleinste hebben de weg naar oneindig bewegen gevonden en alles daartussen is behebt met tijdelijkheid."
Vraagt U mij niet hoe men zonder technologische hulp louter door de zintuigen te gebruiken hiertoe ooit in staat was. Ik weet het niet en probeer op die oude manier te kijken in alles wat ik kan zien of voelen en … heb daarbij een ruggesteun aan de Bijbel, het woord en alles wat wetenschappelijk ontrafeld is.
Niets meer en niets minder!
En wat ik zoal vond probeer ik in diezelfde eenvoud te verhalen, maar nu in een vorm die ik en U het misschien wel verstaan.
Dit laatste is net zo moeilijk als de ontdekking zelf.
Naarmate ik het verhaal vaker opschrijf, zie ik steeds meer vergelijkingen en wordt het - hoe raar het ook klinkt - steeds simpeler.
Wilt U met mij meelopen op die simpele weg?

Als water via een kanaaltje van de ene bak in de ander loopt is al dat water in beweging. Op het moment dat het niveau in beide gelijk is, is er vlak voor de stilstand een korte periode dat het water heen en weer van de ene bak in de andere stroomt.
Men noemt dat met dure termen "de traagheid van massa".
Laat mij die twee bakken met water nu eens fusie en fissie noemen.
Als men dit kanaaltje tussen beide waterbakken niet loodrecht maar scheef monteert, ziet men het water uit de volle bak de andere kant op draaien dan het instromende water in de andere bak.
Is dat misschien een simpele weergave van het universum, waar alles uni en versum draait?
Voor mij is die eindfase waarin het water een korte periode heen en weer stroomt min of meer vergelijkbaar met het einde van ons uitdijingsproces, waarin zich nieuw leven in de vorm van sterren en op de planetair leven ontwikkelt. Er stroomt dan "fissie-water" terug in de "fusie-bak" en even heen en weer.
Het is fusie van materie boven ons, die weer verbrandt [stofwisseling en/of metabolisme].
Maar…
Tenslotte staat het water wel stil.

Ons eindeloos zoeken naar stabiliteit en harmonie hebben we dan ook van niets of niemand vreemd. Het zijn onze roots - kosmisch gerecycled afval en stikstof van Moeder Aarde. [zie deel I en II van dit genesis-verhaal].
Maar in die kosmos boven ons worden de schommelingen in die laatste fase steeds groter en eindigt uiteindelijk in geweldige ontlading in onze fissiewereld.
Dus er is iets anders.

Het is als ons zoeken naar stabiliteit en harmonie een tegenovergesteld effect resulteert en dit is weer identiek aan die kanibalistische wereld boven ons.[uitspraak Max Planck Instituut 2006]
Maar in de dieren- en planten-wereld is hier niets van te zien.
Met andere woorden : Er moet nog iets anders zijn; iets dat we misschien kunnen voelen.

Ik ben bijzonder blij dat ik enige tijd in de spirituele wereld werd gevangen, want ik kwam daar in aanraking met iets wat me jarenlang bezig hield als zijnde een probleem.
Als men mensen magnetiseert door met de hand rechtom te draaien boven het hoofd voelt de energie warm aan en draait men linksom dan voelt het koud en kil.
Kijkt men dan naar de mens die dit alles ondergaat dan wordt die mens rustig bij die rechtomdraaiende energie en onrustig bij die koude-situatie.
Dit leidde tot allerhande spelletjes met magneetbanden om het hoofd en tenslotte moest ik concluderen, dat denkenergie linksom en niet-denkenergie rechtom draait en dat denken energie absorbeert en niet-denken energi-gevend is.
Nu is ons denken onze overlevingskracht en/of ons vechten tegen de dood bij uitstek.
Het werd vroeger al beschreven als zijnde yang en/of de dag.
Dit in tegenstelling tot de volledige overgave of acceptatie en/of de nacht, die als yin werd betiteld.
Dan zegt de taal : "We staan stil bij een probleem om het op te lossen" en …
Is het Zwarte Gat van ons Universum geen stilstand in een ijzig koude wereld, waar alle materie in fusie gaat?
Zijn wij misschien schizofrene wezens, die met een been in de fissie-wereld staan en met een ander been in de fusie-wereld?
Boeddha liet ons dit eveneens na en ons beleven in goed en kwaad, liefde en haat, oorlog en vrede ect. is daar ook een typische uiting van.
Wij adoreren zijn symbolische uitleg daaromtrent spiegelbeeldig, maar het is minder lachwekkend dan het kruis des doods in het centum van iedere stad: de Kerk of Katedraal.
Maar dit ter zijde.

Is het misschien het temperatuurverschil van beide Universele werelden, die de oneindigheid ervan bewerkstelligt?

Ik heb totaal geen weet van exacte wetenschappen en ben een volkomen oen op het gebied van Quazers, Quarkers en Quantums en weet ik veel meer.
Terecht zei mijn vader,die zelf internist was :"Iedere boerelul kan voor dokter studeren" om me aan te moedigen voor dit vak. Maar hij zei er wel bij "dat het een basiswetenschap was".
Dat was maar goed ook, want hij had visie!
Maar!!!
Een ding weet ik zeker: Fusie-energie Yin en fissie-energie Yang in diezelfde materie zijn energetisch duidelijk verschillend.
Het verschil is maar liefs 8 % of te wel 1 baktum ten voordele van fusie en daar behoeft men bepaald geen medicus of Mayaist voor te zijn.
De voorbeelden ervan zijn overvloedig!
Dat is onder andere ook waarom de vrouw een kleine 10 % langer leeft dan de man.
Is dat een van de redenen waarom planten/bomen na de yinne winter groter uit de strijd groeien in de volgende zomer?
Is dat de reden waarom vrouwen als zijnde van origine yin meer geestelijke energetische macht hebben over mannen en nagelaten in de volkswijsheid "De vrouw maakt de geschiedenis in bed".
De voorbeelden in de natuur zijn te overvloedig om op te noemen.
Alleen het evolutieproces zelf al is een groei naar "heethoofdigheid" en daar blinken wij mensen als laatste en kroon op de Schepping wel bijzonder in uit.

Ik schreef niet voor niets ooit "Als Einstein van zijn sokkel valt met zijn magische ½mc² kan men de kosmos pas doorgronden".
Misschien was Einstein zijn tijd wel veel meer vooruit dan een ieder beseft.
De reden van dit verschil is mijns inziens net zo simpel als 1 + 1 > 2.
Yange energie is vechtende kracht en dat vechten kost energie.
Yinne energie is zonder enige vechtlust en energie-sparend.
Met andere woorden: Zo Einstein's theorie voor deze yange fusie-wereld de waarheid zelve is, geldt zij slechts voor dit deel van de kosmos.
Hij noemde zijn bevinding dus terecht relativiteits-theorie, die door ons tot absolutiteits-waanzien werd vervormd.
Liet Einstein ons niet tevens na: "De kosmos en menselijke domheid zijn oneindig"?
Maar laat me verder gaan op een simplistishe manier, die ik voor mijn eigen mensdommige zelf kan begrijpen.

Nu vraag ik U niet direct te oordelen, omdat u gelezen hebt dat ons deel van het HeelAl nog steeds uitdijt en dus nog springlevend is!
Dat is inderdaad de mening van hen, die zouden moeten weten.
Dat uitdijen is waar, maar heeft mijns inziens niets te maken met vitaal zijn of niet.
Ik keer daarvoor weer even terug naar mijn domme doktersjas en mijn ontrafelingen op het gebied van zwangerschap: de genesis dus.
Het magische Zwarte Gat is voor mij niets meer dan een Oerbaarmoeder, waarin steeds meer materie zich opstapelt: materiaal uit ons deel van de kosmos via de Melkweg.
Ons uitdijend deel van de kosmos is daarin de Oerbaarmoederwand, die met de groei van de nieuwe vrucht steeds dunner wordt en blijft uitzetten tot aan de "Openbaring".
Het is net een ballon, die langzaam wordt opgeblazen en waarbij bij iedere uitademing van ons de wand dunner wordt, totdat…

Aanvankelijk -direct na de Big Bang - was dit Zwarte Gat totaal leeg en die enorme zuigkracht van dat vacuum zoog als een vacuüm cleaner alle stof van de sterrenverbranding [met een duur woord: metabolisme ] leeg en hield onze wereld schoon van as en/of stof.[zie kosmisch electromagnetische energiewave]
Niet voor niets werd het kosmisch spel der energieën vaak vergeleken met een zandloper, die als men hem maar op tijd omdraait oneindig beweegt.
Ik vond niets nieuws en researchte slechts en mijn enige conclusie was: ".Onze nalatenschap uit de "oude Weettijd" is werkelijk geniaal!"
Nu kan ik U ook met gemak vertellen waarom Einstein's theorie ten aanzien van materie een relatieve weergave was, want in een electron vindt aan het eind van iedere elliptische gang een micro² Big Bang plaats.[Koltrick 2002]. Met andere woorden het electron stapelt energie op als zijn snelheid om de kern kleiner wordt en dit past weer in Einstein's model dat energie nooit verloren gaat.
Ook in het electron is die bundeling van krachten fasisch en hoewel men tot nu maar een energiegolf in heeft waargenomen, ben ik er zeker van dat dit er zes zijn en de zevende is de "micro-Big Bang" zelf: De Genesis dus
Men noemde die energiegolf zelfs beat en/of slag. Het zal niet lang meer duren of men zal vinden dat dit niets meer is dan de evolutie van de hartslag.
Is dit al niet uiterst bijzonder?

In het groot is dit energie die door fusie van materie in die Oerbaarmoeder geen kant op kan en zich dus alsmaar opstapelt.
Hoe tegenstrijdig het misschien ook klinkt, ik ben er zeker van dat met de materiele groei van gelijkheid van beide Universa de energetische verschillen steeds groter worden.
Ik ben er vrij zeker van dat dáár en dáár alleen de sleutel te vinden is van het oneindig bewegen van "het allergrootste en allerkleinste" te vinden is.

Mag ik vragen hier even te stoppen.
Dan kan het even bezinken.

Ik was gebleven bij mijn veronderstelling : Hoe tegenstrijdig het misschien ook klinkt, ik ben er vrij zeker van dat met de materiele groei van gelijkheid van beide Universa de energetische verschillen steeds groter worden.
Laat mij allereerst verder gaan met "de vacuüm cleaner" als zijnde het Zwarte Gat en het spel van oneindig bewegen en mij niet meer laten afleiden door Quarkers, Quakers of Quantummers die in Nature slechts sterretjes zien.
Nu ben ik een man en wars van stofzuigen, maar ik weet wel dat mijn vrouw precies weet wanneer die stofzak vol is: als de zuigkracht afneemt.
Ik weet, dat - als ze hem dan niet leegt - er een moment komt dat de hitte de stofzuiger kan laten ontploffen en dat zie ik als een prachtige vergelijking met het spel in de kosmos.
Mijn vrouw leegt die stofzak in de hoop dat hij het eeuwig leven zal hebben, maar in de kosmos gebeurt dat niet.
Daar boven ons wordt de stofzak als zijnde het "Zwarte Gat" niet geleegd en worden de problemen steeds groter: evolutie dus in het groot en in het klein.
De fase vlak vóór die ontploffing zie ik als de levenscyclus op onze planeet.
Het stof fuseert volgens Einstein's wetten en komt daarna door verhitting tot ontbranding .
Diezelfde fusie van stof kan men ook gewoon zien in een mannenhuishouden waar niet stof gezogen wordt: Het stof gaat aan elkaar klitten.
Die fusie en weer verbrandingen van stof is een tijdelijke oplossing voor dit groeiend kosmisch probleem.
Dat uitte zich in de de ons welbekende ijstijden.
De kosmisch oorlog tegen vervuiling klaarde de lucht.
Maar met der tijd en met de groeiende vervuiling worden de explosies groter. Het is dan ook niet voor niets dat het Johannes-evangelie vermeldt, dat wij dit spektakel aan het einde onzer dagen aan de hemelboog zullen aanschouwen.
Het grappige van dit alles is, dat al die explosies ["nieuwe stervorming" en planetair leven] zo veel hitte produceert dat er ogenschijnlijk geen afname meer is van de vitaliteit van dit deel van de kosmos.
Maar de ogen zien slechts schijn, want het is gezichtsbedrog en identiek aan recycling in iedere eindfase van een cultuur, die altijd weer in een oorlog eindigt.
De vitaliteit van ons deel van de kosmos neemt wel degelijk af en om die reden moet er wel steeds meer gerecycled worden.
Dat proces is niet oneindig en eindigt met "zelf-recycling".
   -Het is - om het voorbeeld van de ballon aan te halen - de oerknal die hem in flarden gereten in lucht laat opgaan
   -Het is identiek aan ons oplossingen zoeken eindig is en eindigt met zelfoplossing. Dat laatste noemen we oorlog!
Maar laat mij terugkeren naar de wereld boven ons.
De vervuilingsproblemen worden steeds groter.
Om die redenen werden de ijstijden ook steeds korter, gelijk wij met der tijd als voorzegd de nacht verdreven om aan de groeiende overlevings-eisen van Moeder Aarde te voldoen.
   -Het is als het opblazen van die luchtballon vlak voor de "oerknal" steeds moeizamer gaat.
Met andere woorden: Wij verdreven door onze progressieve warmteproductie aards ook een ijstijd. En dat is waarom wij nu opeens aankijken tegen een steeds groeiende temperatuur.
Het is aards volkomen identiek aan het verdrijven van de nacht door het kunstlicht, maar dit terzijde.
Wij verdreven de ijstijd met onze progressieve artifiële warmteproductie en dit wetende deed mij wereldwijd aandacht vragen voor de "global warming", maar de respons op honderden brieven en e-mails wereldwijd bleef "zero".[zie Worldwide summons Nov. 2002].
Stond er niet beschreven dat wij als Lucifer Gods spel zouden nabootsen?
Is dat niet precies wat wij deden?
Dan moet men dit toch alles tot in de perfectie geweten hebben!

En dan meldde Nature recent vol trots dat het magnetisme van de kosmos en van aarde al 200 miljoen jaar onveranderd is gebleven!
Ik heb totaal geen zin meer nog pogingen te doen om "weldenkers" te benaderen, maar …
Over enkele maanden zal dit met zekerheid 360 miljoen jaar zijn als zijnde de evolutiecyclus van het aardse leven.
Dan werd er in Nature ook nog een gewichtig gesproken van een wolk van nevel, die ze hebben ontdekt. Al eerder werd gemeld, dat die "wolk" hooguit schade zou kunnen veroorzaken aan allerhande electronische machines, maar gelukkig na 2012 weer zou verdwijnen.
Ja geen wonder, want die stofmassa wordt niet verbrandt, maar dan knapt de ballon.
Hadden ze iets fantastisch ontdekt?
Neen herontdekt van iets wat de Maya's al hadden voorspeld en zij hadden het weer van de "Alta Andes"-cultuur, die na haar plotseling verdwijnen tot Atlantis werd.
Grappig is het wel dat de Oude Wijsheid ons naliet "Het leven is dood gaan", maar beseften niet dat deze "Wijsneuzen" veel verder keken dan onze neus lang was.
En tenslotte verhaalde Jesus aan zijn discipelen over de kosmos: "De begeerte van materie, die zijn gelijke niet kent" [1].
Echt!
Wij hebben het echt niet van een vreemde!

De publicaties van de Maya-voorspellingen over een groei van 12 naar 13 baktuns was voor mij de kroon op mijn lange zoektocht.
Het leek wel of al mijn legpuzzels goed lagen, ook al misten en missen er nog steeds puzzelstukjes.
Het klopte precies met mijn visie op de groei naar materialistische gelijkheid en een groeiende energetisch/geestelijke ongelijkheid tussen man en vrouw, die ik daarvoor had opgebouwd.
We zijn inmiddels gegroeid tot een dertiende baktun en rekten de cirkelgang van de aarde van 12 maanden van 28 dagen naar 13 maan-maanden.
We zijn nu dus gegroeid naar gelijkheid van yin en yang en terugkerend naar de zwangerschap is onze zwangerschaps-cyclus in het groot daarmee beeindigd.
We zijn tot die 13-de baktun gegroeid en zien nu opeens dat alles dreigt fout te gaan.
Is dat alles toeval?
Is dat fout gaan?
De vrucht is volgroeid en worstelt zich naar buiten!
Zo natuurlijk is dat!

Terugkomend op mijn vreemde ontrafelingen van ons kille linksomdraaiende denken, weet ik ook dat deze energetische verschillen op het noordelijk en zuidelijk halfrond terug te vinden zijn.Men behoeft maar water door de gootsteen te laten lopen en men ziet de tegengestelde draaiing.
Met dit weten kan ik niet anders dan het vermoeden uitspreken dat ooit lang geleden dit zorgvuldig "watchen" naar alles wat is en beweegt op het zuidelijk halfrond "in alle rust" moet zijn begonnen.
Ja "in alle rust", want het was toen nog geen vechten voor overleven, doch gewoon "zien en verbazen".
Dat recentelijk het mogelijk "Atlantis" als ruïne in de bergen van de Andes [ het Alto Andes en verbastaard tot Atlantis ] werd teruggevonden, lijkt me derhalve zeer aannemelijk en waarschijnlijk.
Deze pure wetenschap van de Alto Andes - zonder enige vorm van beheerszucht - werd daarna meegenomen en verder geperfectioneerd op het noordelijk halfrond en wel in het Oude China.
Maar dit was niet toevallig ook het moment dat het denken als pure vechtlust om te overleven extreme vormen aannam.
Het was die andersom draaiende energie op het noordelijk halfrond, die het denken meer kracht gaf.

Mijn zoektocht is zeker nog lang niet voltooid en zal altijd onvoltooid blijven. Dat is de bron waar ik mijn zoektocht naar hervinden van de waarheid begon.

Mag ik U tot slot van deze "Unvolendete" in het kort meenemen naar de Goddelijke Drieeenheid, die ooit als Watch door watchers in elkaar werd gezet en waar wij ons uurwerk van nabootsten?
Ons uitdijend deel van de kosmos kent naar alle waarschijnlijkheid drie dimensies en/of cycli, die alle met raderen aan elkaar verbonden zijn.
De vierde dimensie waar wij als voorzegd naar zouden groeien is "het Zwarte Gat".
Is het niet gillen van het lachen als we nu kijken naar lichtwerkers en zelfgerealiseerd figuren, die in de vierde dimensie menen te leven?
Maar dit ter zijde.

Zo heeft die kosmische klok [met de klepel als het Zwarte Gat] een grote wijzer, een kleine wijzer en een secondewijzer. De raderen van die klok zijn als die van een motor precies met elkaar gelinkt.Het is het yin en yang en tevens links- en rechtsom draaiend.
Die klok heeft het het gemakkelijkst als alle wijzers naar beneden vallen en het moeilijkst als al die wijzers richting 12 uur lopen.
Dan treedt slijtage van die raderen op, waardoor die klok moeilijker gaat lopen.
De voorgaande ijstijden waren tijden dat die klok het hele uur sloegen.
De ijstijden waren een tijdelijke stilstand, waarna het weer voor de wind ging.
Op drie seconden voor 12 uur introduceerde de Oude Weetwijzen het "Geloof, Hoop ende Vertrouwen" dat alles goed wat wat er was.
Dit werd in de volksmond "De kosmische klok staat op 3 secondes voor 12 uur" en in Portugal zegt men "Het leven is slechts drie dagen".
Het is de volkswijsheid "Het was een run tegen de klok".
De klok ging steeds langzamer draaien en… dat hebben we nu aards bereikt.

---Om 12 uur zijn de raderen totaal versleten en is er van verschillen tussen yin en yang niets meer over.
---Om 12 uur slaat de aardse Big Ben [over toeval gesproken] zijn laatste slag en is de aardse Big Bang in de vorm van Uranus een feit.
---Het is het einde van de klok, die precies was afgestemd om 13 uur te draaien.
Ja! Dertien uur!

Ik ben geen "ijstijd-geleerde", maar ben er zeker van dat dat alle ijstijden tesamen - het tijdelijk stilstaan van het leven - precies "één kosmisch uur" vertegenwoordigen.
Kort daarna - wat is 1000 jaar meer dan een halve seconde op dit spel der energieën - stort het uurwerk in elkaar en spreken we van een Big Crunch.
Ook hier zal weer gelden "De laatsten zullen de eersten zijn" [ zie artikel het hervonden paradijs ] en dat zou betekenen dat eerst de maan op aarde valt en beide vervolgens op de zon.
Dan valt de Oerbaarmoederwand van het Zwarte Gat weg en een "halve seconde later" explodeert het nieuwe leven naar buiten en begint de cyclus opnieuw.
Wat er nog over is van het uitdijende deel zal direct door de nieuwe vacuüm cleaner worden opgezogen, zodat "de nieuwe wereldorde" met een schone lei kan beginnen.

En zo zijn wij getuige van de Goddelijke Drie-Eenheid ,die voor al wat is geldt.
Laat mij maar niet te lang stilstaan bij de metaforische gekte in de Kerk, waar een kerkvader met volle bewustzijn onder het slaan van het kruis des doods de gemeente toeroept Van Vader op Zoon en de Heilige geest en waarop men in devotie "Amen" roept . Dat a van a-men de ontkenning van men of mens is en/of het begin van de loslating van het leven is al lachwekkend genoeg.

Kosmisch gezien is het de Big Bang in dit deel, gevolgd door de Big Crunch waarna de Heilige Geest voor het HeelAl [het Zwarte Gat] weer nieuw leven wordt ingeblazen.
Misschien was Steiner er het dichtst bij met zijn drie-eenheid van incarnatie > reincarnatie > excarnatie.
Ik vond het medisch als de extrovert en introvert, die als yang > yin elkaar herhalen, totdat er niets overblijft.
Ik vond het medisch als een groei naar energetische onevenwichtigheid tussen de organen als gevolg van groeiende zielelast of karma, die tenslotte "ontploft" in " een sterrekinderen-regen".
Hierover staat voldoende op de website, maar is eigenlijk onbelangrijk.
Deze ontrafelingen waren voor mij nodig om geleidelijk het grote te kunnen zien. Nu is het louter leuke ballast.

Ik laat graag aan astronomen en astrologen om die klok met hun gegevens op kennis-niveau te reconstrueren, wetende dat ik dat in pure kosmische onwetendheid deed.
Ik had slechts één geveven "Alles is uni en versum"

Referentie:
Het Evangelie van Maria Magdalena van Jacob Slavenburg blz. 58

Reageer op dit onderwerp / Terug naar homepage