uitleggende dromen

Het is naar aanleiding van een van de lezersreactie's met een vraag "Wat moet ik me voorstellen bij die uitleggende dromen en kan iedereen zo de waarheid krijgen?" - dat ik beloofde hier extra aandacht aan te besteden.
Het is - laat me dit bij voorbaat zeggen - geen eenvoudig onderwerp en staat niet los van de vele vertellingen over denken, het Ego, erflast, genetische veranderingen in de RNA/DNA keten en… jaargetijden wisselingen of kosmische electromagnetische energie.
Het wordt des te moeilijker, omdat er in de litteratuur verder niets over te vinden is.
Zoals kanker, wiegedood, postnatale depressie en vele andere facetten van ons lijden ongepubliceerd bleven, omdat het afbreuk doet aan de genialiteit van het menselijk denken, zo is het met deze uitleggende dromen ook.
Maar goed, ik zal het proberen.

Iedereen is met erflast of erfzonde als zijnde geconditioneerde overlevngsreflexen geboren.
Het zijn oude levensimpressies (overlevingsimpressies), die alle tezamen het Ik vormen.
Het zijn totaal onbewuste belevingen, die een ieder onbewust iets mooi of lelijk doet vinden.
Het zijn ook onbewuste richtlijnen, die ons sturen naar een bepaald vak of een hobby!
Zo ligt onze erfzondige levensweg van A tot Z in Uw "genen" verankerd en dát noemen we "vrije wil"!
Met andere woorden : Zo iemand zich - het leven levend - in een of ander "probleem" worstelt is dit ALTIJD een "voorbestemd karmisch" probleem wat men onbewust opzoekt om het op te lossen.

Dit gaat van generatie op genetatie door, totdat het probleem is "opgelost".

Het is letterlijk en figuurlijk "opgelost", omdat als de spanning eraf is het probleem echt niet meer bestaat.
Niets, helemaal niets is aan het toeval overgelaten.
Alles, maar dan ook alles - ligt vast in ons genetisch patroon!
Maar…

Nu zijn onze problemen zelfgecreëerde problemen, aangezien wij met ons "willen beschikken" tornen aan de Perfectie van het Yin en werd ooit beschreven als "val uit het Paradijs".
Een probleem oplossen betekent daarmee eigenlijk altijd een nog inventievere oplossing voor een oeroud gegroeid probleem, want zo'n Pyrrhus-overwinning is altijd tijdelijk.
En iedere "overwinning" doet ons verder van het Paradijs verwijderen en/of groeien naar de Imperfectie.
Dit betekent tevens dat onze erfzondige bepakking iedere generatie en iedere cultuur groeit en gelijke tred houdt met een "machtiger wordend Ik".
Maar!

Dit betekent dat op het moment dat wij ons willen beschikken noodgedwongen moeten loslaten, het moment daar is dat het probleem echt opgelost kan worden.
Dit staat Bijbels beschreven als "Aan het einde der dagen zullen wij door schade en schande de Wijsheid "hervinden".
Dit geldt voor de individuele mens én voor het mensen-collectief. [zie bijna dood ervaringen en laatste ademtocht.
Met andere woorden : Met der tijd wordt onze denkcomputer steeds meer met problemen volgestopt.
Dit betekent ook dat er een moment kan komen, dat onze denkcomputer overvol is (lees Krisnamurti "Het web van het denken"). Nog meer problemen doet die hersencomputer "crashen".
Het probleem is dan "noodgedwongen" met een knal verdwenen.
Het probleem is dan "burn-out" uit onze denkhersenen verbrand.
Laat mij dit verluchtigen met een voorval uit mijn WWW-ervaringen - mijn praktijkje.

Een man van middelbare leeftijd komt in mijn praktijkje nadat hij een hersenbloeding heeft gehad.
Zijn vraag is duidelijk!
Ik heb een hersenbloeding gehad en heb slechts één probleem : Ik kan mijn schoenveters niet meer knopen en ben daardoor zo afhankelijk van anderen.
Doorvragend vertelde hij me hoe hij zijn hersenbloeding had ervaren als "een God's geschenk" ondanks de handicaps.
Zijn vrouw was weggelopen en hij had 1001 hoofdbrekers. Na de hersenbloeding was met één klap het probleem opgelost. Hij was niet boos meer en zag zijn vrouw daarna als gewoon zijn ex-vrouw zonder die pijnlijke herinneringen!
De computercrash! Hij had zijn probleem verbrand in een "bijna dood ervaring" [zie aldaar).
Ik kwam eensluidende verhalen vaker tegen, maar dit verhaal spant de kroon.

Dan spring ik over op een ander uiterste om daarna over het midden proberen te verhalen.
Het gaat over een man die in paniek bij mij kwam, omdat hij een uitleggende droom had dat zijn vrouw door een auto ongeval om het leven zou komen.
Dokter wat moet ik doen! Mijn vrouw lacht het weg met "dromen zijn bedrog"!
De vrouw had volkomen gelijk, want emotionele dromen zijn per definitie altijd dromen komend uit het Ik en daarmee de spiegel van de waarheid.
Hij had zijn droom in de spiegel van het weten vertaald en kwam "bedrogen"uit.
Een maand na dato was de relatie verleden tijd.
Diep van binnen had hij dit wel voelen aankomen, maar zijn "willen beheersende Ik" wilde het niet zien en zo werd hij spiegelbeeldig geïnformeerd.

Maar nu de uitleggende dromen uit oudere genenratio's.
Dit is vele malen complexer.
Laat mij ten eerste zeggen dat onze denkhersenen dan wel als een computer werken, maar onze weethersenen ook. Men noemt deze beide ook wel respectievelijk het "waakcentrum" en het "slaapcentrum", die beide verantwoordelijk zijn voor de zgn. "fight and flight reactie" van het lichaam.
Bij dieren werken die twee computers nauw samen en beide besturen zij het lichaam met al zijn organen.
Misschien kan ik die z.g.n. weethersenen het best als volgt omschrijven.

Kijkend in het evolutieproces waren de minder gespecialiseerde hersenen eensoortig. Hierin lagen alle gegevens voor een harmonische evolutie opgeslagen.
Wanneer deze evolutiesprong -als zijnde een tweedeling- precies was weet ik niet, maar denk dat dit op dag 6 van de Genesis en met de komst van de warmbloedigen was.
Er was allereerst wel een tweedeling opgetreden, maar nog steeds was er een verbinding tussen beide. Ze werkten nog steeds in harmonie en zo werden de aanpassingen aan de veranderende omstandigheden nog steeds evenwichtig opgeslagen en bleef het het milieu interieur en exterieur in evenwicht.
In de Oudheid werd dit evenwicht bij de mens beschreven als zijnde de zuiverheid en/of verlichting. Men noemde het ook wel de "leegte", de "stilte" of silentio en "totale rust" of berusting of acceptatie voor al wat is.
Na de "zondeval" als het begin van "beheersing" veranderde dit progressief en kwamen er net zoals in de genen geleidelijk steeds meer veranderingen tussen beide.
Het zijn die oplopende spanningen tussen beide hersenhelften - met name als de veranderingen snel gaan zoals nu - welk ons steeds onrustiger maakt.
Zo houdt onze individuele onevenwichtigheid gelijke tred met de het verschil tussen ons en de natuur.
Het is weer : alle cycli zijn gelijk en alles gebeurt tezelfdertijd.
Het moge daarmee duidelijk zijn dat "verlichting" momenteel voor niemand meer mogelijk is. We zijn allemaal uit die natuurlijke symbiose gestapt.

Het denken is de yange overlevingsdrift, die via de alvleesklier of "zonnevlecht" de yinne organen in ons lichaam activeert en invloed hebben op de RNA keten van de genetische dubbelketen en visa versa.
De rechter hersenhelft -"de weethersenen"- besturen de interne yange organen " via de bijnier of de "maanvlecht" en hebben invloed op de DNA keten.
Het is net het Universum waar yin > yang > yin > yang ect. als een kettingreactie werkt.

Beide hersendelen besturen ons zo complexe lichaam.
Bij alle diersoorten - waar het corpus callosum nog open is - doen die weethersenen eigenlijk niets meer dan correcties aanbrengen als de Ik-overlevingsdrift te sterk is en het collectief van leven in gevaar brengt. Het weten is de behoudendheid, de rust, het conservatieve en/of "het socialisme".
Maar door het gemis aan samenwerking tussen beide hersenhelften faalt deze natuurlijke correctie bij de mens.
Dat is de basis van ons lijden, maar ook van onze progressieve veryanging en/of erfzonde en/of karma.
De genetische veranderingen ontstaan door deze z.g.n. attracieve en repulsieve emoties. Dit staat elders beschreven.

Door deze breuk in de samenwerking staat de computer van weethersenen eigenlijk buiten spel. We nemen onze problemen veelal mee naar bed. De denkhersenen zijn dag en nacht actief en de weethersenen krijgen nog louter hun informatie uit de lichamelijke veranderingen ten gevolge van de genetische veranderingen.
Die brandt niet door.
De veranderingen in die weethersenen gaan bijzonder langzaam, omdat de cellen heel traag delen. Maar eenmaal opgeslagen zijn ze spiegelbeeldig aan de conditionele overlevingsreflezen in denkhersenen.
En eenmaal in de DNA keten opgeslagen lijken die veranderingen ogenschijnlijk totaal emotieloos, maar het zelfgecreëerde probleem blijft wel groeien en dus blijft ook de emotie bestaan.

Voor het denken is daarmee oorlog slecht en weten beschouwt dit als natuurlijke correctie, waarvan de taal zegt "oorlog klaart de lucht".
Voor ziekte geldt hetzelfde.
Voor geluk en rijkdom… voor al onze belevingen in goed en kwaad geldt dit.

Door deze groeiende hegemonie van de denkhersenen is de macht met der tijd steeds groter en zo domineert hij de weethersenen dag en nacht.
Zolang het Ik de problemen de baas kan blijven is er niets aan de hand.
Hij domineert ze dag en nacht totdat men een probleem tegenkomt : een groeiend probleem uit zijn genenratio-stamboom.
Dit beleven van een probleem brengt die denkhersenen in een minder machtige positie en dit beleeft men als depressie.

Op het moment dat de krachten tussen beide belevingswerelden net in het voordeel van de denkhersenen is, krijgt men chaosdromen, nachtmerries vol emotie.
Maar…
Op het moment dat de weethersenen in de nacht sterker worden dan de denkhersenen krijgt men de andere kant van de medaille te zien.
Dat en dat alleen zijn de uitleggende dromen : Emotieloos en haast vergelijkbaar met de stem van een in trance zijnde medium.
Men behoeft dit maar een keer te hebben meegemaakt om het verschil nooit te vergeten.

Men verwart dit vaak met "uittredingen", alhoewel dat een dreigende breuk is tussen de denkhersenen en de uitvoerende macht de alvleesklier . Dat beleeft men vaak als zijnde verbonden door een koord met de zonnevlecht. Maar die wordt immers door de denkhersenen gestuurd. Dit ziet men dan ook bij "super-Ego's" en/of mensen met "een keiharde wil". Het is de alvleesklier waarbij de stoppen doorslaan en tot ernstige ziektebeelden kan leiden. Die uittredende dromen zijn dan ook altijd boordevol emotie en haast "sensationeel".

Het snel groeiende probleem suikerziekte heeft eenzelfde achterliggende oorzaak, alleen gaat daar de "burn-out" van de alvleesklier geleidelijker.

In tegenstelling tot deze uittredingen zijn de uitleggende dromen altijd het gevolg van een zwak Ego en/of een sterk minderwaardigheids-gevoel.
Dat ik hier als kind veel last van had mag dan ook geen verbazing wekken.
Maar dit terzijde en laat mij teruggaan naar mijn eigen ervaringen.

Tijdens dit falen van mijn denkhersenen "door een zelfgecreëerd oud probleem" werden nu alle gegevens van een probleem die mij tot wanhoop brachten, alle perfect met elkaar gelinkt door de weethersenen.
Maar de oplossing van dit probleem was wel spiegelbeeldig aan wat men werelds als oplossing ziet : geavanceerdere beheerszucht.
In tegenstelling tot de denkhersenen, die door zijn eigen vijandsbeelden te creëeren overloaded is geraakt, zijn de weethersenen nog als een "relatief nieuwe computer".
Zij werden immers door de verkalkte brug tussen beide uitgeschakeld in het nemen van beslissingen!
Bovendien kent hij geen noodzaak van overleven, die bij de denkhersenen in alle probleemoplossingen voorop staat.
Dit betekent dat er vanuit de weethersenen ook nooit gekonkeld wordt met het "ik wil" probleem.
Het is waarvan de taal zegt dat de waarheid hard en eerlijk is.

Het mooiste voorbeeld hiervan is de ontrafeling van kanker als zijnde "een ultimate poging van het lichaam om met recycling het leven nog even te rekken".
Hiermee werd kanker een vriend i.p.v. een vijand en dat kon in de wereld van weldenkend vijandsdenken dan ook absoluut niet worden geaccepteerd.
Maar het is wel als twee druppels water onze verkankerde samenleving, waar scheefgroei van geld-verdeling èn recycling onze cultuur nog enige tijd overleving biedt.

Vreemd voelt het voor mij dat zelfs nu deze gelijkheid van beide ziekten nog steeds geen indruk maakt, terwijl de wereldse verkankering al uitgezaaid is en de eerste tekenen van vermagering voelbaar zijn.

Maar goed.

Ondertussen was het probleem wat ik onbewust/genetisch opzocht wel een probleem van mijn grootvader, die daar als medisch researcher en patholoog anatoom mee geworsteld heeft en zelf aan zijn probleem overleed.
Zodra het probleem kanker voor mij "door een dief in de nacht" werd opgelost, was iedere spanning eraf en stortte me weer met onbewust enthousiasme op een volgend en dieper liggende problemen uit mijn erfzondige last.

Die geschiedenis herhaalde zich zo vele malen gedurende 30 jaar.
Op deze wijze kreeg ik de uitleggende informatie, nadat ik mij allereerst in een diep van binnen geworteld probleem had geworsteld en door de bomen het bos niet meer zag.
Het waren tezelfdertijd ook altijd momenten dat in mijn leventje "alles leek fout te gaan" en ik diep depressief werd.
Het waren met name de verachtingen van mijn medemens over ogenschijnlijk onoplosbare problemen in de geneeskunde, die mij steeds dieper in het moeras deden zinken.

Vreemd genoeg kwamen deze uitleggende dromen aanvankelijk altijd in de donkerste dagen van het jaar en net daarna.
Later toen mijn Ego verder afzwakte door de progressieve verachting van mijn medemens, kwamen deze dromen onregelmatiger. Momenteel kan ik ze haast oproepen als ik welk probleem dan ook als probleem mee naar bed neem en niet vooraf een oordeel vel. Ik moet dan soms wel enige tijd wachten, maar komen doet de oplossing. Het laatste voorbeeld hiervan is de macht aan informatie over de Matrix of de NOW.
Nu jaren later kan ik ook zeggen hoe en waarom die uitleggende dromen aanvankelijk jaargetijde gebonden waren, want het is wel het midden van de winter waarin de overlevingsdrift en/of het Ego "natuurlijk" op volle toeren moet werken.

Niemand is zich daarvan nog bewust in onze totaal beschermde leefomstandigheden, maar het zijn wel electromagnetische energie-wisselingen waaraan wij desondanks bloot staan.[zie aldaar]

Nu jaren later kan ik U ook zeggen dat de gezegde "wat er niet in zit komt er ook nooit uit" zeker waar is.

Deze vreemde dromen begonnen zo rond mijn 32-ste levensjaar en het mag dan ook geen verbazing wekken dat ik steeds meer als "contramind" in het leven kwam te staan.

Ziekte was een zelfgecreëerd probleem, Hitler had ons onze welvaart gebracht en nog veel meer zulksoortige tegenstrijdigheden maakten mij tot een griezelige haast "duivelse" figuur in andermans beleven.

Op het helaas verloren gegane forum was een lange discussie met een van de lezers over de wonderbaarlijke Oosterse vertellingen over de macht van Chi en/of de verbastaarding van KI .

Als er dan ook maar een mens dit kan beamen ben ik dat wel.
Op vreemde wijze wordt ik als het ware meegenomen naar mijn vorige levens als mijn aggresieve buitenwereld mij aanvalt en zie ik tot mijn eigen verbazing dat ik ondanks mijn totaal verrotte Ego-jasje toch sterker blijk dan de sterkste weldenker.
Het is net alsof ik dan door mijn vorige levens door dát probleem heen geloodst word.
Aanvankelijk noemde ik dit "kosmische/goddelijke bescherming", maar zo vreemd voelde dit ook.
Van mijn vrouw hoor ik nu vaak dat ik op zulke momenten ook een totaal andere uitstraling heb en vele malen groter lijk dan normaal.
Het lijkt misschien voor buitenstaanders fantastisch, maar…
Maar ik kan U wel zeggen dat in de contramind in het leven staan bepaald niet leuk is en enorm eenzaam.
Ik voelde me levend onder de mensen vaak nog eenzamer dan alleen en dit was ook de reden dat ik met stille trom uit de wereld verdween.
Maar het stond wel in de sterren en/of mijn genetische stamboom geschreven en kan er zelf niets aan doen. Het was dit weten wat mij er uiteindelijk volledig in deed berusten.

Alles is in alles voorbestemd en nu leef ik in een gehuchtje in de binnenlanden van Portugal met de naam Reveladas en/of wederopstanding.

Toeval?

Het kan vreemd lopen in het leven en dat terwijl onze weg toch geheel is voorbestemd en toeval slechts onwetendheid is.

Reageer op dit onderwerp / Terug naar homepage