In
een razend tempo lijken de bewijzen zich op te stapelen dat het einde der tijden voor de deur staat.
Wordt 21 December 2012 inderdaad de Year Zero en of de datum dat de evolutiecyclus op aarde ten einde is?
Velen
denken nog dat het evolutieproces eventueel zonder de mensheid nog bij lange na niet is afgelopen, maar ik vrees dat dit niet juist is.
Hadden wij - achteraf bezien - dit afscheidsmoment kunnen weten en ons
anders in die laatste fase van ons bestaan kunnen gedragen?
Misschien denkt U - net als ik dat vroeger dacht - dat dit wel degelijk mogelijk was en dat we bij weten van dit naderend einde er in ieder geval niet zo'n
rotzooi van hadden gemaakt zoals dat we nu doen.
Ja!
Dat dacht ik zo'n 20 jaar geleden zeker, maar ben er nu zeker van dat die strijd even groot wordt als iedere individuele strijd met Magere Hein.
Zo'n 20 jaar
geleden - toen iedereen nog genoot van de overweldigende luxe van onze welvaartstaat - kwam ik als klinisch medisch kanker-researcher iets tegen wat me zeer beangstigde : de oorzaak van wildgroei van cellen.
De
blijdschap van het ontrafelen van dit werelds probleem na een celbiofysiologisch, biologisch en evolutie onderzoek van zo'n 15 jaar was van zeer korte duur.
Toen ik alle gegevens correct probeerde te rangschikken en
in te passen is de reeks artikelen die er al over gepubliceerd waren, werd mij pas goed duidelijk waarom de volkswijsheid luidde "De samenleving is verkankerd".
Nu had ik mij in de medische kringen al
eerder enigszins onbemind gemaakt door eigenzinnig een wereldcongres over kanker te organiseren, maar wat er nu gebeurde in de wereld om mij heen is met geen pennen te beschrijven.
Natuurlijk was ik bang.
Ik had
twee opgroeiende kinderen en zag hun toekomst somber in, als we op eenzelfde wijze zouden doorgaan in onze wereldsamenleving.
Het leek wel alsof ik van de ene op de andere dag van "gewaardeerd researcher in het
buitenland" tot "wereldwijde criminal of the first degree" was gepromoveerd.
Dat mensen zonder medische achtergrond absoluut niet begrepen waar ik deze sombere visie vandaan haalde, vond ik vrij logisch.
Des
te groter mijn frustratie werd door dit algemeen onbegrip, des te furieuser werd ik en het gevolg -alleen in Nederland - was, dat ik werd uitgekotst als grootste doemdenker.
Praten over het einde der tijden werd met
hoongelach ontvangen met als enig commentaar : "Je bent de zoveelste in rij, die het einde aankondigt en daar trapt echt niemand meer in".
Steeds geisoleerder werd mijn leven in het al zo overbevolkte
Nederland, waar ik onderwijl onverwijld doorging met mijn laatste puzzel in mijn medisch probleem : "Waar vindt ziekte zijn oorsprong als typische mens-eigenschap".
Toen dit probleem zo'n 7 jaar later was
opgelost, wist ik zeker dat kanker en de verkankerde samenleving in feite twee precies dezelfde ziekten waren, die beide haar oorsprong vonden in het menselijk denken.
Dat een en ander in ieder medisch blad ter wereld
geen enkele ingang meer vond, interesseerde me toen al weinig meer.
Vele malen erger vond ik dat er op geen enkel niveau in de samenleving ook maar enig gewillig oor was voor mijn… herontdekking.
Ja!
Dat ook nog!
Het bleek een herontdekking te zijn van zo'n 6000 jaar geleden; een tijd van de introductie van de acupunctuur.
In die acupunctuurleer staat het ziektebeeld kanker exact beschreven en wordt als
zodanig door acupuncturisten en electroacupuncturisten ook nog gebruikt. Alleen de interpretatie van de beschrijving riep en roept bij geen van hen nog een herkenning op.
Hoewel ik in hart en nieren als het ware met
de doktersjas geboren was, had ik geen enkele behoefte meer om me druk te maken voor individuele lijdende mensen, want de mensheid was zelf in levensgevaar!
Maar hoe verder strijden in het weten dat het medisch kartel
wereldwijd de deuren had gesloten voor een open dialoog?
Ik had nog een wapen en dat wapen kwam eveneens van een oeroude nalatenschap en die luidde "Alle cycli in het Universum zijn elkaars gelijke en alles
gebeurt tezelfdertijd".
Met ander woorden : Alle facetten van het leven zouden - indien die theorie ook juist bleek te zijn - ook inpasbaar moeten zijn.
Zo zou ik de mogelijkheid hebben met ander
disciplines te bespreken wat ik op medisch gebied had gevonden of hervonden.
Spreken we niet van research en werd ook in de Bijbel al verhaald dat het woord tot het einde der dagen zijn zuiverheid zou behouden?
Ik was atheistisch opgevoed en kreeg door dit hervinden van kanker eveneens steeds meer belangstelling voor dit voor mij vreemde boek.
Ook daar zou misschien een mogelijkheid liggen om een gesprek te openen over
de ook in de Bijbel voorzegde eindtijd.
Zo veranderde mijn doktersjas in een algemene belangstelling op een onvoorstelbaar gedifferentieerd terrein.
Met name de ontrafelingen van cycli, waarvan er vele
inderdaad allemaal elkaars gelijke bleken te zijn, gaf mij de mogelijkheid van discussieren met andere disciplines en…
Naarmate mijn kennis hierin voortgang boekte, werden er steeds meer zinssneden in de Bijbel - die
algemeen bekend zijn - een haast spiegelbeeldige duiding en zo probeerde ik met kerkvaders een dialoog te starten over dit "waarheidsboek, geschreven in vergelijkingen, opdat we het niet zouden verstaan".
Ik
ben me zeer bewust dat ik het verhaal over de afgelopen decennia vele malen rooskleuriger beschrijf als dat het in werkelijkheid is.
Van de honderden brieven, die ik door die tijd naar allehande vooraanstaande
wetenschappelijke instituten schreef moet ik nog een eerste reactie ontvangen.
De vele pogingen om met kerkvaders en bijbelvaste figuren uit de samenleving een gesprek te voeren was ten ene male onmogelijk, want ik
was atheist en afvallige in hun ogen.
Het resultaat van mijn inzet was en bleef nul komma nul!
De eenzaamheid in het overbevolkte Nederland was zo onvoorstelbaar groot dat ik in 1993 besloot mijn geboorteland te
verlaten en een rustig plekje te vinden om… Om eerlijk te zeggen maakte het me weinig meer uit of ik dood zou gaan. Ik had het leven wel gezien en wist met zekerheid, dat ons einde getekend was. Die laatste fase
behoefde ik echt niet meer mee te maken.
Ik had voor mijn gevoel mijn portie al gehad.
De resterende tijd besteedde ik aan verder zoeken in cycli, die steeds weer "alles in alles hetzelfde bleken".
Ja in alles en zelfs in de grote wereld boven ons : de kosmos!
Maar het liep anders.
Ten eerste ging ik niet dood en ten tweede veranderde de wereld om mij heen razendsnel in een kanker met steeds meer uitzaaiingen.
De onvoorstelbare armoede in de Derde Wereld is slechts één aspect van dit mondiale uitmergelingsproces.
Maar ik wist dat ondanks die voor mij zo evidente beelden de wereld er totaal anders over dacht en dat
iedere dialoog uitgesloten was.
Het enige wat ik had was… met verbazing registreren in een uithoek van de weldenkende wereld.
Totdat…
In November 2002 publiceerde National Geographic haar eerste
veronrustend rapport over de global warming.
Er volgden rapporten van biologen over het gevaar van afsterven van de microkosmos bij een gemiddelde stijging van 1 graad van het zeewater en andere verontrustende
berichten in de pers.
Was dat mijn kans om de boeken open te doen ten aanzien van de zo zuivere kennis van weleer?
Het was in ieder geval de moeite van het proberen waard en wederom probeerde ik vele
kopstukken in de wereld op wetenschappelijk en theologisch terrein te benaderen.
En wederom kreeg ik een absoluut nul op het request.
Wat nu te doen?
Ik besloot boeken en websites te gaan schrijven als enig
ongecensureerde medium in de wereld.
Tot mijn verbazing was er wederom geen enkel respons.
De afgelopen twee jaar heb ik mijn dagen gevuld met proberen via forums mensen wakker te schudden voor hetgeen ons boven
het hoofd hangt.
Ik koos voor de forum-vorm, omdat het juist de discussies zijn die zo verhelderend kunnen werken in deze zo moeilijke materie.
Maar tot mijn verbazing bleven fundamentele discussies uit.
Het
laatste forum is enige tijd geleden op onverklaarbare wijze uit de lucht verdwenen en terugkijkend naar het resultaat kan ik nog slechts verzuchten…
Niemand wil weten en de bijbelse voorzegging "Groei naar
horende doofheid en ziende blindheid" is zo waar als waar waar kan zijn.
Onze zoektocht naar het geluk gooit roet in het eten van het weten van de harde werkelijkheid.
Er prijkten een kleine 100 artikelen
op dit forum over een veelheid van levensfacetten, evolutie en kosmische processen, maar niemand wil het zien.
Zelfs mijn hervinden van "de kosmische zin van het planetaire leven" en de reden waarom
"de Bijbel in vergelijkingen sprak, opdat we het niet zouden zien" maakte geen enkele indruk.
Wat kan ik nu nog meer doen dan U allen een goede vaart naar het hemelrijk der hemelen te wensen?
Het is te
danken aan een zeer klein groepje mensen die mij vroegen door te gaan met verhalen, dat ik besloot de draad toch weer op te pakken.
Voor die enkeling die wel iets wil weten zal ik de reis laten vergezellen van de
verhalen, die ik met hulp van de Oudheid mocht hervinden.
Maar!
Discussie lijkt me daarin niet meer nodig.
Voor dwingende vragen over deze zo moeilijke materie ben ik ten allen tijde bereikbaar en...
Zo
die vragen aanleiding zijn voor een zoveelste poging, die cirkelgang op een net iets andere manier te belichten, zal ik die vertelling er zeker bij plaatsen.
Maar helaas heb ik nu ook mijn doktersjas voor de mensheid afgelegd.
Voor hen die twijfelen aan mijn oprechtheid voeg ik nog separaat een curriculum vitae toe, maar belangrijk is het niet.
Ik ben hooguit een
discipel van de Oude Weetheid en heb grootse bewondering voor de wijze waarop zij ons de laatste drie sterretijden begeleidden in onze bijna gestreden strijd tegen de elementen voor kosmisch welzijn.
Adieu, het ga U goed.
Siegfried Willem Bok.
