De Mens

Uniciteit van de mens

 Algemene introductie

Onderzoekt alles en behoudt het goede

De naakte aap heet angsthaas

Het ID van de naakte aap

Verlichting

De magie van het denken

Is het denken vooruitzien?

Emotie

Progressieve linkshandigheid

Het sociaal mens-aspect

Terug naar Homepage

Het sociaal mens-aspect.

In meerdere artikelen over het aardse leven als zijnde een grote zwangerschaps-cyclus liet ik doorschemeren dat dit hele gebeuren zeker niet voor niets is/was.

Het levensmagnetisme groeide tijdens die "zwangerschap" naar steeds meer levendigheid om daarmee weerstand te bieden aan het dalende levensmagnetisme van Moeder Aarde.

Zonder dit leven onder Haar dekmantel zou de aarde al lang op de zon zijn teruggevallen.

De mens nam hier een zeer bijzondere plaats in.

Zijn strijden tegen die dreigende terugval deed hem progressief lijden aan ziekten en de oorlogen waren weer een groeiende uitstoot van electromagnetische krachten.
Dit vechten tegen beter weten wat wij logischerwijs heel anders beleven, had twee voordelen : een voortleven voor Moeder Aarde en… een voortleven van het alle andere levensvormen.
Mag ik U klein fragment uit het boekje "De Zelfopofferende Mens" voorleggen?

Toch bleven de Zon en de Aarde zelf afkoelen.
Dat proces is nu eenmaal niet te stoppen.
Maar èn door de verdichting /vervuiling van de atmosfeer èn door de steeds enthousiastere verbranding van dit eigenzinnige wezen mens èn door zijn groei in aantal kon Moeder Aarde zichzelf toch nét warm houden.
Het andere leven kwam hier en daar wel in verdrukking, maar het bleef warm.
Het is nu wel duidelijk aan het worden dat één van mijn allereerste droombelevingen over het mens en aards welzijn aan het uitkomen is.
Die droom van zo'n 25 jaar geleden deed mij weten dat de mens als kroon op God's Creatie als de kapitein was op een zinkend schip die de Aarde, die stervende was, diende te verschonen van alle stofwisselings-restanten (zuurstof, kolen, olie en aardgas) van alle voorgaande levens. De mens was in die vreemde droom als een kapitein op het zinkende schip en moest dit schip als laatste verlaten.
Later, veel later, zou ingekleurd worden dat die overmatige inspanning de mens totaal zou uitmergelen hetwelk hem tot de lijdende leider van het aardse leven zou doen worden.

In kleine boekwerkjes over ons genenverval en het verkankeringsproces van lichaam en geest ging ik iets dieper in op deze ontwikkeling.

Het is de laatste fase, want als we goed naar onszelf kijken…    
We verloren daarvoor al onze vacht en het overgrote deel van onze motie, waardoor we zelfs voor een stukje brood met de auto naar de bakker gaan. De bakker rekent op de computer uit wat U moet betalen, ect. ect. Ons denken is nu zelfs in dit degeneratieproces meegetrokken.

Het steeds meer uit motie zijn deed de mens progressief verzwakken terwijl alle andere levensvormen daar geen enkele last van hadden. Zij bleven in de motie leven, waardoor zij in relatie tot de mens energetisch sterker werden en ons gingen bedreigen.

Het mag dan zijn dat we nu kampen met de allergrootste problemen aller tijden door manipulatie van de waarheid, ons onderdompelen in emotie en ieder voor zich individueel leven, maar de keerzijde van de medaille is er ook.

De mens is voor Moeder Aarde en al Haar inspanningen om zichzelf met haar stof te verwarmen toch het meest sociale wezen dat Zij ooit voortbracht.

Niet alleen voor Moeder Aarde om Haar warm te houden, doch tevens voor alle levensvormen onder haar atmosferische kleed.

Reageer op dit onderwerp  / Terug naar homepage

Hoe zwartgallig ik de mens-"dom" ook hier en daar heb afgeschilderd, een ding moet hem worden nagegeven. Wij rekten niet alleen ons eigen leven, maar trokken onbewust de natuur ook mee in dit proces. Jammer dat we - als het kalf verdrinkende is - zó veel geld en energie stoppen in het behoud van bedreigende soorten dat per dag duizenden mensen van de honger moeten omkomen.