Hij is de Kroon en/of het sluitstuk van de evolutie en mist iets wat alle andere soorten met brains wel hebben!
De mens werd
geboren met een verkalkte brug tussen de grijze stof van de linker- en rechter hersenhelft. Vreemd genoeg - het woord zou zuiver blijven - heeft die "missing link" zijn exacte naam behouden
en heet in vakjargon van de "elite dokters" het corpus collosum en/of de verkalkte brug.
Met zekerheid weet ik dat ook dit weten minstens 6000 jaar oud is na lezing van de vele sprookjes, sagen en legendes
uit lang vervlogen tijden!
Men noemde deze twee hersenonderdelen niet voor niets ooit het denken en het weten en/of het Ik-bewustzijn en het Collectief bewustzijn!
Men had er vele namen voor,
die allemaal tot magische ideeën leidde en nog steeds leiden.
De oudste indeling is de indeling in yin en yang en/of de onderdanigheid van de nacht en de overlevingsdrift van de dag!
Het is het z.g.n. diepe
weten wat door die verkalkte brug voor ons mensen ten ene male onbereikbaar is geworden en nooit bereikbaar zál worden!
Dat is waarover het waarheidsboek verhaalt : "Hoe we door schade en schande
aan het einde der dagen de waarheid zullen hervinden".
De schade en schande zijn ziekte en oorlogen die de mens progressief zouden gaan teisteren tot het einde der dagen.
Alles wat de mens in de
tussenliggende episode - groei van het denken - bedacht heeft is de dwaling, die uiteindelijk leidt tot vernietiging van alle leven!
Over het denken en zijn "negatieve" aspecten staan vele separate
fragmenten van deze cyclus.
Misschien wel te veel, maar het is wel de essentie.
De sluiting van die brug tussen denken en weten was "een evolutiesprong", waar ik hier verder niet op inga.
Een aspect wil ik er uithalen en dat aspect heet : onwetendheid!
In die grijze massa van de hersenen ligt de gehele evolutiecyclus van zo'n 300 tot 360 miljoen opgeslagen : Dat is met die evolutiesprong
in een klap "geweten" geworden, waardoor hij als complete vreemde in de wereld stond.
Wat hij miste was het innerlijk vertrouwen en/of wat wij noemen het instinctief handelen!
Het feit dat
wij babies moeten aanleggen is louter een grapje, want dat het pasgeboren kind zijn eigen moeder niet herkent en iedere borst of speen aangrijpt om te zuigen is in de dierenwereld een unicum!
Van het
ene op het andere moment mist de mens het collectief bewustzijn : een bewustzijn dat hij onderdeel is van alle levensvormen en daar totaal afhankelijk van is.
Wat hij bovendien mist is het collectief bewustzijn als
groep mensen, die hem bescherming biedt.
Dit laatste is door de groei van zielelast, karma of erflast dan wel geleidelijk terug gekomen, maar dat is een heel ander verhaal.
Het eeuwig zoeken naar
stabiliteit, het alsmaar meer willen en nooit echt tevreden zijn, zijn allemaal het gevolg van dit acuut "geweten geworden".
Dat en dat alleen deed hem gedurende de evolutie van het denken steeds
onevenwichtiger worden (zie aeonische ziektecycli en oorlogen).
Oude Weetheid, oude wijsheid…
Ik was een erflastig bepakte geobcedeerd zoeker naar de oorsprong van het lijden en vond uiteindelijk
die chordiaanse knoop.
Nu vele jaren later - nu alles bezonken is - kan ik zeggen… "Als men weet, is alles zo verdomd eenvoudig".
De mens - geboren met een hersendefect - onderscheidde zich steeds meer
van alle andere levensvormen.
De vrouw - tot dan de nederigheid zelve - werd door dit gemis aan innerlijk vertrouwen het meest getroffen en beging de zondeval om er toch bij te blijven horen! (zie aldaar!)
Dat
weetwijzen deze door het lot bepaalde imbicielen het label mensdom opplakte is al erg genoeg om op te schrijven.
Dat diezelfde weetwijzen het geloof in een of andere God introduceerde om een vorm van zekerheid te
bieden, kan ons alleen tot opperste dankbaarheid dwingen!
We leven nu in de eindfase, maar er staat ons nog één ding te wachten!
De openbaring van de zin van dit menselijk tranendal voor kosmisch welzijn.
Over het hoe en waarom kreeg ik te vroeg inzage en werd /wordt om die redenen verketterd.
Achteraf zeg ik "terecht", want
onze Taak als mensdommers is nog niet geheel ten einde!
Maar de tijd dringt en onze laatste ademtocht (diep en krachtig) is in termen van gelijkheid van cycli al begonnen bij de val van de Berlijnse Muur!
Di